Search This Blog

Tuesday, 30 October 2018

புலம்பெயர்ந்தவர்கள் குற்றவாளிகள் இல்லை, நாங்கள் சர்வதேச தொழிலாளர்கள்

“Migrants are not criminals, we are international workers!”
The migrant caravan and the fight to unite the international working class

“புலம்பெயர்ந்தவர்கள் குற்றவாளிகள் இல்லை, நாங்கள் சர்வதேச தொழிலாளர்கள்!”

புலம்பெயர்வோர் நடைபயணமும், சர்வதேச தொழிலாள வர்க்கத்தை ஐக்கியப்படுத்துவதற்கான போராட்டமும்

ஹோண்டுராஸின் சான் பெட்ரோ டு சுலாவை விட்டு அமெரிக்காவை நோக்கி அக்டோபர் 13 இல் தொடங்கிய புலம்பெயர்ந்தவர்களின் நடைபயணம் பரந்த கவனஈர்ப்பை பெற்றிருப்பதுடன், இலத்தீன் அமெரிக்கா எங்கிலும் பத்து மில்லியன் கணக்கான தொழிலாளர்கள் மற்றும் வறிய மக்களின் ஆதரவையும் பெற்றுள்ளது. பாதுகாப்பு மற்றும் நிம்மதிக்காக ஒருங்கிணைந்த ஒரு சில நூறு புலம்பெயர்ந்தவர்களின் ஒரு சிறிய குழுவாக தொடங்கிய அது, சமத்துவம் மற்றும் ஜனநாயக உரிமைகளுக்காக 7,000 பேர்களின் கண்டங்கள் தழுவிய அரசியல் ஆர்ப்பாட்டமாக விரிவடைந்துள்ளது.
மெக்சிகன், மத்திய அமெரிக்கன் மற்றும் அமெரிக்க ஸ்பானிஷ்-மொழி செய்தி ஒளிபரப்பு நிறுவனங்கள் அந்த நடைபயணம் குறித்து செய்திகளை நேரடியாக வழங்கி வருகின்ற நிலையில், தென் மெக்சிகோ நெடுகிலும் அதன் பயண வழியைப் பின்தொடர்ந்து, ஒவ்வொரு நாளும் மில்லியன் கணக்கானவர்கள் செய்திகளைப் பார்வையிட்டு வருகின்றனர். தென் மெக்சிகோவின் உள்ளூர்வாசிகள் உணவு, உடை, குடிநீர் மற்றும் இதர அத்தியாவசியப் பொருட்கள் வழங்கி அந்த புலம்பெயர்வோர் குழுவை உற்சாகப்படுத்துகின்றனர்.
அந்த நடைபயணத்தில் இருப்பவர்கள், நசுக்கப்பட்டு பாதிக்கப்பட்டவர்களாக தங்களைக் காணவில்லை மாறாக தொழிலாள வர்க்கத்தின் நம்பிக்கையான பிரதிநிதிகளாக காண்கிறார்கள். அமெரிக்க ஜனாதிபதி டொனால்ட் ட்ரம்பிடமிருந்து வரும் அச்சுறுத்தல்கள் மற்றும் மெக்சிக்கன் மற்றும் குவாத்தமாலா பொலிஸின் வன்முறை தாக்குதல்களுக்கு முன்னால், “புலம்பெயர்வோர் குற்றவாளிகள் இல்லை, நாங்கள் சர்வதேச தொழிலாளர்கள்!” என்ற அவர்களின் கோஷங்கள், வறுமை, வன்முறை மற்றும் ஊழலால் சிதைக்கப்பட்ட ஒரு பிராந்தியத்தில் அதிர்கின்றன.
இந்த அனைத்து தொழிலாளர்களும் மத்திய அமெரிக்காவின் "வடக்கு முக்கோண பகுதியின்" (Northern Triangle) நிலைமைகளில் இருந்து தப்பி வருகிறார்கள் என்கின்ற நிலையில், அந்நிலைமைகள், அவற்றின் அடிவேரில், ஒரு நூற்றாண்டாக அப்பிராந்தியம் எங்கிலும் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் நடத்திய கொடூர குற்றங்களின் விளைவாகும்.
குவாத்தமாலாவில், அமெரிக்கா 1954 இல் ஜனநாயகரீதியில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட Jacobo Árbenz க்கு எதிராக ஓர் ஆட்சிக்கவிழ்ப்பு சதியை முடுக்கிவிட்டு, சர்வாதிகாரி Castillo Armas ஐ நிறுவி, 1960 இல் இருந்து 1996 வரையில் நீடித்த 36 ஆண்டுகால உள்நாட்டு போருக்கு களம் அமைத்தது. 1980 களின் ஆரம்பத்தில், அமெரிக்க ஆதரவிலான Efraín Ríos Montt இன் சர்வாதிகாரம் தொழிலாளர்கள் மற்றும் ஏழை கிராமத்தவர்கள் மீது பரந்தளவில் பாரிய படுகொலையை நடத்தியது, பத்தாயிரக் கணக்கானவர்கள் உயிரிழப்பதற்கு விடப்பட்ட மாயன் பழங்குடி மக்களுக்கு எதிரான கணக்கிட்ட இனப்படுகொலையும் அதில் உள்ளடங்கும்.
அண்டையில் உள்ள எல் சல்வடோரில் வசிப்பவர்கள் 1979 இல் இருந்து 1992 வரையிலான உள்நாட்டு போர் கொடூரங்களைச் சகித்து கொண்டிருந்தார்கள், அந்த உள்நாட்டு போரில் அண்மித்து 100,000 பேர் உயிரிழந்தனர். வியட்நாமில் அது நிறைவேற்றிமுடித்த பூமியை எரிக்கும் உத்திகளைப் பயன்படுத்திய அமெரிக்க இராணுவம், எல் சல்வடோர் அரசாங்கத்தை வழிநடத்தியது. அவ்வரசாங்கம் அவ்வாறே Archbishop Óscar Romero போன்ற அதிருப்தியாளர்களைப் படுகொலை செய்து, Sumpul ஆற்று படுகொலை அட்டூழியங்களை நடத்தியது. அங்கே தான் ஹோண்டுராஸிற்குள் தப்பிச் செல்ல முயன்ற 600 கிராமத்தவர்களைத் துருப்புகள் படுகொலை செய்தன.
வரலாற்றுரீதியில் அப்பிராந்தியம் எங்கிலும் பாரிய படுகொலை செய்வதற்கு அமெரிக்காவின் தொடக்க களமாக ஹோண்டுராஸ் சேவையாற்றி உள்ளது. 1980 கள் நெடுகிலும், அமெரிக்கா அந்நாட்டில் துணைஇராணுவ "கொண்ட்ரா" படைகளுக்குப் பயிற்சி அளித்ததுடன், அவர்களை, 1979 இல் அமெரிக்கா ஆதரவிலான Somoza இன் சர்வாதிகாரத்தைத் தூக்கிவீசிய புரட்சிக்குப் பின்னர், சூறையாடப்பட்ட நிக்கராகுவாவுக்கு அனுப்பியது.
அப்பிராந்தியம் எங்கிலும் தொழிலாளர்கள் மற்றும் ஏழை விவசாயிகளின் கிளர்ச்சிகள் மற்றும் வேலைநிறுத்தங்களை ஒடுக்கியதன் மூலமாக United Fruit Company போன்ற அமெரிக்க பெருநிறுவனங்களின் இலாபங்களைப் பாதுகாக்க ஏகாதிபத்தியம் செயல்பட்டுள்ளது. பாதிக்கப்பட்டவர்கள் மொத்தத்தில் மில்லியன்களில் இருப்பார்கள். முன்னாள் அமெரிக்க தளபதி ஸ்மெட்லி பட்லெர் வார்த்தைகளில் குறிப்பிடுவதாயின், “வோல் ஸ்ட்ரீட் நலன்களுக்காக அரை டஜன் கணக்கான மத்திய அமெரிக்க குடியரசுகளைச் சீரழிப்பதில் நான் உதவினேன்,” என்றார்.
பெருநிறுவனங்களின் பெயர்கள் மாறியுள்ளன என்றாலும், அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின் மேலாதிக்கம் தீவிரமடைந்து மட்டுமே உள்ளது. வெறுக்கப்பட்ட ஹோண்டுரஸ் ஜனாதிபதி Juan Orlando Hernández பதவியில் உள்ளார் ஏனென்றால் அவருக்கு முன்பிருந்த Porfirio Lobo Sosa, ஜனநாயகரீதியில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனாதிபதி Manuel Zelaya ஐ 2009 இல் வெளியேற்றிய ஒபாமா நிர்வாகத்தால் ஆதரிக்கப்பட்ட ஓர் ஆட்சிக்கவிழ்ப்பு சதியை அடுத்து நிறுவப்பட்டார்.
2014 இல், ஹோண்டுஸ் சுற்றுச்சூழல் நடவடிக்கையாளர் Berta Cáceres, அந்த ஆட்சிக்கவிழ்ப்பு சதியை முடுக்கிவிடுவதில் அப்போதைய வெளியுறவுத்துறை செயலர் ஹிலாரி கிளிண்டன் தனிப்பட்டரீதியில் பாத்திரம் வகித்தார் என்பதற்காக அவரை கண்டித்தார். அமெரிக்க ஆதரவிலான அந்த அரசாங்கம் மார்ச் 2016 இல் Cáceres ஐ படுகொலை செய்தது.
இத்தகைய வரலாற்றுடன், மத்திய அமெரிக்கா உலகின் மிக சமத்துவமற்ற பிராந்தியமாக இருக்கிறது, ஹோண்டுரஸ் அதன் மிகவும் சமநிலையற்ற நாடாக உள்ளது. ஹோண்டுரஸ் மக்களில் அறுபத்தி எட்டு சதவீதத்தினர் வறுமையில் வாழ்கின்றனர், 44 சதவீதத்தினர் அதீத வறுமையில் வாழ்கின்றனர்.
ஆர்ப்பாட்டத்தில் ஈடுபட்டுள்ள அந்த தொழிலாளர்களை அமெரிக்காவுக்குள் நுழைவதிலிருந்து தடுக்க இராணுவத்தை பயன்படுத்த இருப்பதாக அமெரிக்க ஜனாதிபதி டொனால்ட் ட்ரம்ப் சூளுரைத்துள்ள நிலையில், குவாத்தமாலா மற்றும் மெக்சிகோவில் அவர்கள் செய்ததைப் போல எல்லையைக் கடந்து நடந்து வர முயன்றால் அந்த புலம்பெயர்வோரைப் படுகொலை செய்ய அவர் தயாராக இருப்பதைச் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்.
இத்தகைய அபாயகரமான தயாரிப்புகளை ஜனநாயகக் கட்சி திட்டமிட்டு புறக்கணித்துள்ளது. சனியன்று ஒரு பத்திரிகையாளர் சந்திப்பில், ஜனநாயகக் கட்சியின் காங்கிரஸ் சபை தலைவர்கள் சார்லஸ் ஸ்கூமெர் மற்றும் நான்சி பிலொசி கூறுகையில், ட்ரம்ப் "எப்பாடுபட்டாவது விடயத்தை மருத்துவ காப்பீட்டில் இருந்து புலம்பெயர்ந்தமவர்கள் பக்கம் மாற்றுவதில்" ஈடுபட்டுள்ளார் என்றார்கள், மேலும் ட்ரம்பின் பாசிசவாத அச்சுறுத்தல்களுக்கு விடையிறுக்கவும் அவர்கள் மறுத்துவிட்டனர்.
பேர்ணி சாண்டர்ஸ் விஸ்கான்சினில் நேற்று ஜனநாயகக் கட்சி செனட் வேட்பாளர் டாம்மி பால்ட்வினுக்காக பேசிய 30 நிமிட சுற்றுப்பயண உரையில், எல்லையை மூடி இராணுவத்தை நிலைநிறுத்துவதென்ற ட்ரம்பின் சூளுரை குறித்து எதுவும் குறிப்பிடக் கூட இல்லை. பாலியல் துர்நடத்தை குற்றச்சாட்டுகள் சம்பந்தமான ஜனநாயக கட்சியின் மிரட்சியூட்டும் கொந்தளிப்புடன் ஒப்பிடுகையில், உள்நாட்டு வன்முறை, கற்பழிப்பு மற்றும் பாலியல் அடிமைத்தனத்திலிருந்து தப்பி வரும் பல பெண்கள் உட்பட வறிய புலம்பெயர்ந்தோரின் தலைவிதி குறித்து அவர்களின் மவுனம், #MeToo பிரச்சாரத்தின் பிற்போக்குத்தனமான குணாம்சத்தையே காட்டிக்கொடுத்து விடுகிறது.
இந்த மவுனம், ஜனநாயகக் கட்சியைச் சுற்றி செயல்படுகின்ற மற்றும் தங்களைச் சோசலிச அமைப்புகள் என்று அழைத்துக் கொள்ளும் அமைப்புகளிலும் நிரம்பியுள்ளது. அமெரிக்காவுக்கான ஜனநாயக சோசலிஸ்டுகள் (DSA) அவர்களின் வலைத் தள பக்கத்தில் புலம்பெயர்ந்தவர்கள் மீதான ட்ரம்பின் சமீபத்திய தாக்குதல் குறித்து குறிப்பிடவே இல்லை, DSA ஐ சேர்ந்த ஜாக்கோபின் சஞ்சிகையோ அல்லது சர்வதேச சோசலிச அமைப்பின் Socialist Worker பத்திரிகையோ அவர்களின் முதல் பக்கத்தில் புலம்பெயர்ந்தவர்கள் குறித்து எந்த கட்டுரையும் வெளியிடவில்லை. இத்தகைய தேசியவாத, முதலாளித்துவ-சார்பு அமைப்புகளுக்கும் சோசலிசத்திற்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை என்பதற்கு இது சமீபத்திய ஒரு ஆதாரம் மட்டுமே ஆகும்.
எல்லா தேசங்களைச் சேர்ந்த தொழிலாளர்களும் இந்த நடைபயணத்தை வர்க்க கூட்டாளிகளின் ஒரு நேசப்படையாக அங்கீகரிக்க வேண்டியது அவசரமானதாகும்.
முதலாளித்துவத்தின் கீழ், பில்லியன் கணக்கான தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கையானது, பிரதான வங்கிகள் மற்றும் பெருநிறுவனங்களின் இலாபங்களுக்கு முற்றிலுமாக அடிபணியச் செய்யப்பட்டுள்ளன. புயற்காற்றின் புழுதியைப் போல, போர்களும், கூலிகளில் குறைப்பு அல்லது மாற்றங்களும் மற்றும் பண்டங்களின் விலைகளும் மில்லியன் கணக்கான தொழிலாளர்களை அவர்களின் வீடுகளில் இருந்தும், அவர்களின் குடும்பங்களில் இருந்தும் மற்றும் அவர்கள் கலாச்சாரங்களில் இருந்தும் அவர்களைப் பிய்த்தெறிந்து, உலகின் வெகுதூர மூலைமுடுக்குகளில் பாதுகாப்பு தேட அவர்களை நிர்பந்திக்கின்றன.
ஆனால் புலம்பெயர்ந்தவர்களுக்கு முன்நிற்கும் ஆழ்ந்த அபாயங்கள் ஒருபுறம் இருந்தாலும், பாரிய புலம்பெயர்வுக்கான நிகழ்சிப்போக்குகளும் மற்றும் குறிப்பாக இந்த நடைபயணமும் புரட்சிகரமான தாக்கங்களைக் கொண்டுள்ளன.
முதலாளித்துவத்தின் கீழ் தேசிய-அரசுகளாக சட்டங்கள் மூலம் உலகம் பிளவுபட்டிருப்பது பில்லியன் கணக்கான தொழிலாளர்களின் விருப்புகள் மற்றும் சடரீதியிலான தேவைகளுக்குப் பொருத்தமற்றது என்பதை தேசிய எல்லைக்கோடுகளைக் கடந்து அணிவகுப்பதன் மூலமாக தொழிலாள வர்க்கம் இந்த யதார்த்தத்தை நிரூபித்து வருகிறது. எல்லைகளைக் கடந்து அணிவகுப்பதன் மூலமாக, இந்த நடைபயணமானது, மனித உயிர்களை அடிமைகளாக கொள்முதல் செய்வது மற்றும் விற்பனை செய்வதைச் சட்டபூர்வமாக்கும் சட்டங்களைப் போலவே, புலம்பெயர்வை "சட்டவிரோதமாக" ஆக்கும் சட்டவிதிகள் மனிதயினத்தின் முன்னேற்றத்தை முடுக்குபவை என்பதை நிரூபிக்கின்றன.
“முதலாளித்துவமும் தொழிலாளர்களின் புலம்பெயர்வும்" என்ற 1913 கட்டுரை ஒன்றில் விளாடிமீர் லெனின் பின்வருமாறு விவரித்தார்:
“கடுமையான வறுமை மட்டுமே மக்களை அவர்களின் சொந்த மண்ணை விட்டு அகல நிர்பந்திக்கிறது என்பதிலும், முதலாளித்துவவாதிகள் புலம்பெயர்ந்த தொழிலாளர்களை மிகவும் வெட்கமற்ற விதத்தில் சுரண்டுகிறார்கள் என்பதிலும் எந்த ஐயமும் இல்லை. ஆனால் தேசங்களின் இந்த நவீன புலம்பெயர்வின் முற்போக்கான முக்கியத்துவம் குறித்து பிற்போக்குவாதிகள் மட்டுமே தங்களின் கண்களை மூடிக் கொள்ள முடியும்... முதலாளித்துவம், உள்ளூர் வாழ்வின் நாட்பட்ட அழுகிப்போன பழக்க வழக்கங்களை உடைத்து, தேசிய எல்லைகள் மற்றும் தப்பெண்ணங்களை முறித்து, அமெரிக்கா, ஜேர்மனி, அதற்கு அப்பாலும் அனைத்து நாடுகளின் பெரிய பெரிய ஆலைகள் மற்றும் சுரங்கங்களின் தொழிலாளர்களை ஐக்கியப்படுத்தி, ஒட்டுமொத்த உலகின் பெருந்திரளான உழைக்கும் மக்களை [வர்க்க போராட்டத்திற்குள்] ஒருங்கிணைத்து வருகிறது... ”
அமெரிக்க தொழிலாளர்கள் தெற்கிலிருந்து வரும் அவர்களின் சகோதர சகோதரிகளைப் பாதுகாக்க முன்வர வேண்டும். சோசலிச சமத்துவக் கட்சி பின்வருவதைக் கோருகிறது:
  • அமெரிக்காவுக்குள் வரும் நடைபயணத்தில் உள்ள அனைவருக்கும் பாதுகாப்பான மற்றும் சட்டபூர்வ நுழைவு வழங்க வேண்டும்
  • குடியமர்வு மற்றும் சுங்க அமுலாக்க ஆணையம் (ICE), சுங்க மற்றும் எல்லை பாதுகாப்பு ஆணையம் (CBP) ஆகியவைக் கலைக்கப்பட வேண்டும் மற்றும் இராணுவமயப்படுத்தப்பட்ட எல்லை பிரதேசம் நீக்கப்பட வேண்டும்
  • அமெரிக்காவில் கைது செய்து அடைக்கப்பட்டுள்ள அனைத்து புலம்பெயர்ந்தோரும் உடனடியாக விடுவிக்கப்பட வேண்டும்
  • இந்த நடைபயணத்தில் வருபவர்கள் மற்றும் அனைத்து புலம்பெயர்ந்தோர்களுக்கும் வேலைகள், வீடுகள், மருத்துவக் கவனிப்பு மற்றும் கல்விசார் வாய்ப்புகள் வழங்கப்பட வேண்டும்
  • மத்திய அமெரிக்காவை மீளக்கட்டமைக்க பல ட்ரில்லியன் டாலர் வேலைதிட்டம் வேண்டும், இதற்காக செலுத்தப்படும் தொகை அமெரிக்க பில்லியனர்களின் செல்வ வளத்திலிருந்து பறிமுதல் செய்யப்பட வேண்டும்
  • அனைத்து தொழிலாளர்களுக்கும், துன்புறுத்தப்படும் அச்சமின்றி உலகெங்கிலும் பாதுகாப்பாக பயணம் செய்வதற்கான உரிமை கிடைக்க வேண்டும்
Eric London
23 October 2018

இலங்கை ஜனாதிபதி தனது அரசியல் சதிக்கு முன்வைக்கும் வஞ்சக நியாயப்படுத்தல்கள்

Sri Lankan president’s cynical justifications for his political coup

By Wasantha Rupasinghe
29 October 2018
லங்கை ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன, நேற்று ஆற்றிய ஒரு தொலைக்காட்சி உரையில், வெள்ளிக்கிழமை தான் செய்த அரசியல் சதியை நியாயப்படுத்த முயன்றார். இந்தச் சதியில் அவர் பிரதமராக இருந்த ரணில் விக்கிரமசிங்கவை பதவி நீக்கம் செய்து, அவருக்கு பதிலாக முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த இராஜபக்ஷவை நியமித்தார். விக்கிரமசிங்க அகற்றப்பட்டமை, நாட்டின் அரசியல் நெருக்கடி ஆழமடைந்து வருவதை சமிக்ஞை செய்துள்ளது. பொருளாதாரம் மோசமடைந்து வருவதனாலும் சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் சிக்கனக் கோரிக்கைகள் மீது எதிர்ப்பு பெருகி வருவதனாலும் இந்த நெருக்கடி இன்னும் எரியூட்டப்படுகிறது.
இந்த எழுச்சிகள், சிறிசேன 2015ல் இராஜபக்ஷ அரசாங்கத்திலிருந்து பிரிந்து, விக்கிரமசிங்கவின் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் (ஐ.தே.க.) ஆதரவுடன் ஜனாதிபதி தேர்தலில் வெற்றி பெற்ற பின் உருவாக்கப்பட்ட தேசிய ஐக்கிய அரசாங்கத்துக்கு முடிவுகட்டியுள்ளன. சிறிசேன-சார்பு மற்றும் இராஜபக்ஷ-சார்பு என பெரும் விளைவுகளுடன் பிளவடைந்திருந்த ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சி (ஸ்ரீ.ல.சு.க.), இப்பொழுது சிறிசேனவின் நடவடிக்கைகளை ஆதரிக்க மீண்டும் இணைந்துள்ளது.
இப்போது மோதல் எல்லைகள் வரையப்பட்டுள்ளன. விக்கிரமசிங்க தனது பதவி பறிப்பை ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்து தொடர்ந்தும் பிரதமரின் உத்தியோகபூர்வ வதிவிடமான அலரி மாளிகையில் தங்கியிருக்கின்றார். அவரது அரசாங்கம் இன்னும் பெரும்பான்மையைக் கொண்டிருப்பதாக நிரூபிப்பதற்கு பாராளுமன்றத்தைக் கூட்டுமாறு விக்கிரமசிங்க விடுத்த அழைப்புக்கு பதிலிறுத்த சிறிசேன, நவம்பர் 16 வரை பாராளுமன்றத்தை ஒத்திவைத்தார்.
வாய்ச்சவடாலுக்கு பேர் போன இராஜபக்ஷவின் கூட்டாளி விமல் வீரவன்ச, நேற்று அலரி மாளிகையை விட்டு வெளியேறுமாறு விக்ரமசிங்கவுக்கு ஒரு இறுதி எச்சரிக்கை விடுத்ததுடன், அவரை வெளியேற்ற நடவடிக்கை எடுப்பதாக அச்சுறுத்தினார். ஏற்கனவே இராஜபக்ஷ-சார்பு குண்டர்களுக்கும் முன்னாள் அமைச்சர் மற்றும் அவரது மெய்பாதுகாவலர்களுக்கும் இடையே நடந்த ஒரு வன்முறை மோதலில், ஒருவர் கொல்லப்பட்டு இருவர் காயமடைந்துள்ளனர்.
சிறிசேனவின் ஆதாரமற்ற சுய-சேவை மற்றும் வஞ்சக உரை, அவரது ஜனநாயக விரோத நடவடிக்கைகளை நியாயப்படுத்துவதையும், அடிநிலையில் உள்ள காரணங்களை மூடி மறைப்பதையும், மற்றும் வாழ்க்கைத் தரம் மீதான விக்கிரமசிங்க அரசாங்கத்தின் தாக்குதல்களை மேலும் மேலும் எதிர்த்து வந்த மக்கள் பகுதியினருக்கு அழைப்பு விடுப்பதையும் குறிக்கோளாகக் கொண்டிருந்தது.
"நாகரீக அரசியலைப் பின்பற்றாது நடந்துகொண்டதாக" விக்கிரமசிங்கவை குற்றம் சாட்டிய சிறிசேனே, "கடந்த சில ஆண்டுகளில் அவரது நடவடிக்கைகளால் நல்லாட்சி என்ற நிலைப்பாட்டையும் மேன்மையான எதிர்பார்ப்பையும் அவர் அழித்துவிட்டார்" என்று கூறினார். எவ்வாறெனினும், இவை, அவரும் விக்கிரமசிங்கவும் 2015ல் இராஜபக்ஷவுக்கு எதிராக திரும்பியதை நியாயப்படுத்த பயன்படுத்திய அதே சாக்குப் போக்குகளே ஆகும். இராஜபக்ஷவின் அரசாங்கம், பிரிவினைவாத தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிரான யுத்தத்தில் திட்டமிட்ட ஜனநாயக உரிமை மீறல்கள் மற்றும் போர்க் குற்றங்களுக்கும் பொறுப்பாகும்.
விக்கிரமசிங்கவின் நெருங்கிய நண்பரான புதிதாக நியமிக்கப்பட்ட மத்திய வங்கி ஆளுநர் அர்ஜுன மகேந்திரனின் மரு மகனுக்கு சொந்தமான பேர்பசுவல் றெசரீஸ் என்ற நிதி நிறுவனம், உள்ளக தவல்களை பெற்றுக்கொண்டு, 10 பில்லியன் ரூபாய்கள் (65 மில்லியன் டொலர்கள்) இலாபத்தை கொள்ளையடித்த ஒரு பங்குச்சந்தை மோசடி சம்பந்தமாக, விக்கிரமசிங்க மீது சிறிசேன ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளை சுமத்தினார். இந்த குற்றங்கள் சம்பந்தமாக விக்ரமசிங்க மீது குற்றச்சாட்டுக்கள் பதியப்படவில்லை.
ஜனாதிபதி மீண்டும் ஒரு ஆதாரம் அற்ற கூற்றை முன்வைத்தார். பெயர் குறிப்பிடாத அமைச்சரவை அமைச்சர் ஒருவரின் உடந்தையுடன் தன்னை "படுகொலை செய்ய ஒரு பெரும் சதி" உள்ளதாக அவர் அறிவித்தார். இராஜபக்ஷவை பிரதமராக நியமிப்பதற்கு இந்தச் சதி என்று சொல்லப்படுவதே "மிக உடனடியான மற்றும் சக்தி வாய்ந்த காரணம்" என்று சிறிசேன கூறிய போதிலும், அவர் எந்த ஆதாரத்தையும் முன்வைக்கவில்லை. படுகொலைத் திட்டம் எனப்படுவது பற்றிய விசாரணை சம்பந்தமாக, அவர், விக்கிரமசிங்கவுக்கு நெருக்கமான பொலிஸ் மா அதிபரை கண்டனம் செய்தார்.
“சலுகை படைத்த வர்க்கத்தைச் சேர்ந்த, மக்களின் நாடியை அறிந்திராத மற்றும் நாட்டின் எதிர்காலத்தை வடிவமைப்பதை ஒரு விளையாட்டாக கையாண்ட” விக்கிரமசிங்கவுடன் சிறிசேன தன்னை “மக்கள் நாயகனாக” வேறுபடுத்திக் காட்டிக்கொள்ள சிடுமூஞ்சித்தனமாக முயற்சித்தார்.
உண்மையில், சிறிசேன, விக்கிரமசிங்க மற்றும் இராஜபக்ஷவும், 1948ல் உத்தியோகபூர்வ சுதந்திரம் பெற்றதில் இருந்து உழைக்கும் மக்களின் ஜனநாயக மற்றும் சமூக உரிமைகளை நசுக்கி வந்த, இலங்கையின் விலை போகும் ஆளும் வர்க்கத்தின் அரசியல் பிரதிநிதிகளாவர். ஆட்சியில் இருந்த ஐ.தே.க. மற்றும் ஸ்ரீ.ல.சு.க. தலைமையிலான அரசாங்கங்கள், சமூக செலவினங்களையும் தொழில்களையும் வெட்டி, வெகுஜன எதிர்ப்பை நசுக்குவதற்கு பொலிஸ் அரச வழிமுறைகளை பயன்படுத்தி வந்துள்ளதுடன் தொழிலாள வர்க்கத்தை பிரிப்பதற்கு சிங்கள பேரினவாதத்தையும் தூண்டிவிடுவதன் மூலமே, சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் சிக்கன நடவடிக்கைகளை திணித்து வந்தன. 1983 முதல் 2009 வரை தீவை சீரழித்த கொடூரமான இனவாத யுத்தத்திற்கு இந்த இரு கட்சிகளும் நேரடி பொறுப்பாளிகளாகும்.
சிறிசேன, தன்னுடைய நடவடிக்கைகள் "முற்றிலும் அரசியலமைப்பிற்கும் சட்ட வல்லுனர்களின் ஆலோசனைக்கும் ஏற்ப" முன்னெடுக்கப்பட்டதாக கூறினாலும், ஏன் அவ்வாறு இருக்க வேண்டும் என்று விவாதிக்க அவர் முயற்சிக்கவில்லை. 2015ல் அதிகாரத்திற்கு வருகையில், பாரதூரமான எதேச்சதிகார அதிகாரங்களைக் கொண்ட நாட்டின் நிறைவேற்று அதிகார ஜனாதிபதி முறையை அகற்றுவதாக வாக்குறுதியளித்தார். உண்மையில், சிறிசேன-விக்கிரமசிங்க அரசாங்கம் இந்த அதிகாரங்களில் திருத்தங்களை மட்டுமே செய்தது. ஆனால், ஒருதலைப்பட்சமாக பிரதமரை பதவி நீக்கம் செய்வதற்கு ஜனாதிபதிக்கு உள்ள அதிகாரத்தை அது அகற்றியது. சிறிசேன இப்போது விக்கிரமசிங்கவை பதவி நீக்க அரசியலமைப்பை மீறியுள்ளார்.
பாராளுமன்றத்தை எதேச்சதிகாரமாக ஒத்திவைப்பதில் சிறிசேனவின் குறிக்கோள், விக்ரமசிங்க இன்னமும் தனக்கு பெரும்பான்மை இருப்பதாக உறுதிப்படுத்துவதை தடுப்பதையும், பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களை கட்சி தாவச் செய்வதற்கு இலஞ்சம் கொடுக்கவும் வளைத்துப் போட்டுக்கொள்ளவும் நேரம் எடுத்துக்கொள்வதாகும். கொழும்பு அரசியல்வாதிகள் சந்தர்ப்பவாத "கட்சித் தாவல்களுக்கு" பேர் போனவர்களாவர். இராஜபக்ஷ நேற்று விரைவில் புதிய தேர்தல்களை நடத்துவதாக உறுதியளித்தார், ஆனால் இந்த ஆட்சி விரைவிலோ அல்லது எப்போதாவதோ தேர்தல் நடத்தும் என்பதற்கு எந்தவொரு உத்தரவாதமும் கிடையாது.
ஜனாதிபதி தன்னை தேசப்பற்றாளனாக காட்டிக் கொண்டதன் மூலம் உரையை முடித்தார். இது, விக்கிரமசிங்க அரசாங்கம் நாட்டை விற்பதாக கண்டனம் செய்யும் அதிதீவிர வலதுசாரி சிங்கள பேரினவாத கும்பல்களுக்கு அழைப்பு விடுக்கும் வாய்ச்சவடால் ஆகும். "கடந்த சில ஆண்டுகளாக பொருளாதாரக் கொள்கை வெளிநாட்டு முதலீடுகளைச் சார்ந்தே உள்ளதுடன் இது நமது உள்ளூர் தொழிற்துறைகளை பலவீனப்படுத்தியது" என்று அவர் அறிவித்தார்.
சிறிசேன பிரகடனம் செய்ததாவது: "பல மதிப்புமிக்க சொத்துக்கள் வெளிநாட்டவர்களுக்கு ஒப்பந்தங்கள் இல்லாமல் வழங்கப்பட்டன. கட்டிட அனுமதிகள் கூட ஒப்பந்தம் இல்லாமல் வழங்கப்பட்டன.” “கடந்த வாரம் விசேட காணி கட்டளைச் சட்டம் அமைச்சரவையினாலும் பின்னர் பாராளுமன்றத்தாலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருந்தால், எங்கள் தாய்நாட்டின் அனைத்து நிலங்களையும் எந்தவொரு சிரமமும் இன்றி வெளிநாட்டினர் வாங்கியிருப்பர்," என அவர் மேலும் கூறினார்.
இந்த கண்டனங்கள் தெளிவான பேரினவாதத்தைக் கொண்டுள்ளன. இராஜபக்ஷ மற்றும் அவரது கூட்டாளிகள் அரசாங்கத்திற்கு எதிராக முன்வைக்கும் விமர்சனங்களில் பெரும்பாலானவை, இந்தியாவிற்கு எதிராகவும், அதன் மூலம் மறைமுகமாக தீவின் தமிழ் சிறுபான்மையினருக்கு எதிராகவும் இலக்கு வைக்கப்பட்டவை ஆகும். அதிதீவிரவாத சிங்கள தேசியவாதிகள், தமிழ் சிறுபான்மையினரை இந்திய விரிவாக்கத்தின் முகவர்களாக முத்திரை குத்தி வருகின்றனர். கொழும்பு அரசியல்வாதிகள், உழைக்கும் மக்களை பிளவுபடுத்த நீண்டகாலமாக தமிழர்-விரோத பேரினவாதத்தை பயன்படுத்தி வந்துள்ளனர். வாழ்க்கைத் தரம் மோசமடைந்து வருவது சம்பந்தமாக வேலைநிறுத்தங்கள் மற்றும் ஆர்ப்பாட்டங்களும் கூர்மையாக அதிகரித்து வரும் நிலைமையின் மத்தியில், அத்தகைய பிரச்சாரம் இப்பொழுது கிளறிவிடப்படுவது தற்செயல் நிகழ்வு அல்ல.
இந்த இந்திய-விரோத வாய்வீச்சு, ஒருபக்கம் சீனா, மறுபக்கம் அமெரிக்கா மற்றும் இந்தியாவிற்கும் இடையே, தெற்காசியாவில் தீவிரமடைந்து வரும் பூகோள-அரசியல் போட்டிகளிலும் பயன்படுகிறது. இராஜபக்ஷ சீனாவிற்கு மிக நெருக்கமாக இருக்கின்றார் என கருதியதால், 2015ல் இராஜபக்ஷவை வெளியேற்றி சிறிசேனவை நியமித்த ஆட்சி மாற்ற நடவடிக்கையை அமெரிக்கா திட்டமிட்டது. ட்ரம்ப் நிர்வாகமானது, சீனாவுடன் அதன் வர்த்தக போர் மற்றும் மோதல்களை தீவிரப்படுத்துகின்ற நிலையில், மூலோபாய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இடத்தில் அமைந்துள்ள இலங்கையில், பெய்ஜிங்-சார்பானது என கருதப்படும் ஒரு அரசாங்கம் ஸ்தாபிக்கப்படுவதை சாதாரணமாக எடுத்துக்கொள்வதாகத் தெரியவில்லை. திரைக்குப் பின்னால் நடக்கும் சூழ்ச்சிகள், கொழும்பில் அரசியல் நெருக்கடியை இன்னும் குவிக்கின்றன.
இராஜபக்ஷவின் புதிய அமைச்சரவையை இன்று சிறிசேன பதவிப்பிரமாணம் செய்துவைக்க உள்ளார். சனிக்கிழமையன்று ஜனாதிபதி செயலகமானது அனைத்து திணைக்கள தலைவர்களுக்கும், அரச நிறுவனங்களின் தலைவர்கள், சட்டத்துறை மற்றும் அரச வங்கிகளின் தலைவர்களுக்கும், முந்தைய அரசாங்க அமைச்சர்களின் பதவி முடிவடைந்ததுவிட்டதாக அறிவித்துள்ளது. சிரேஷ்ட ஐ.தே.க. தலைவர்கள், அரசாங்கத்தை வெளியேற்றியதை எதிர்க்க மக்களை “வீதிக்கு இறங்குமாறு” அழைப்பு விடுத்துள்ளனர், இது இராஜபக்ஷ-சார்பு சக்திகளுடன் மேலும் மோதல்களுக்கே இட்டுச்செல்லும்.
ஸ்தாபனக் கட்சிகளில் எதுவும் தொழிலாள வர்க்கத்தின் மற்றும் ஏழைகளின் நலன்களை பாதுகாக்கவில்லை. முந்தைய அரசாங்கத்தைப் போலவே புதிய ஆட்சியும், பொருளாதார நெருக்கடியின் சுமைகளை உழைக்கும் மக்களின் மீது சுமத்த முனைவதுடன், எந்தவொரு எதிர்ப்பையும் ஈவிரக்கமின்றி அடக்கும். இந்த அரசியல் நெருக்கடியில், தொழிலாள வர்க்கமானது ஆளும் வர்க்கத்தின் இரு பகுதியையும் மற்றும் அவர்களின் பிரிவினை பேரினவாத அரசியலையும் நிராகரித்து, தனது சுயாதீன பாதையை உருவாக்கி, சோசலிசக் கொள்கைகளை முன்னெடுப்பதற்கான போராட்டத்தில் தொழிலாளர்களின் மற்றும் விவசாயிகளின் அரசாங்கத்திற்காக, நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புற ஏழைகளை அணிதிரட்ட வேண்டும்.

Monday, 29 October 2018

இலங்கை ஜனாதிபதி சிறிசேன பிரதமரை பதவி நீக்கம் செய்கிறார்

Sri Lankan President Sirisena sacks prime minister

By K. Ratnayake
28 October 2018
(Image source from Internet)
வெள்ளிக்கிழமை மாலை, ஒரு அரசியல் சதிக்கு சமமான நடவடிக்கையை மேற்கொண்ட ஜனாதிபதி சிறிசேன, பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்கவை பதவி நீக்கம் செய்ததோடு அந்த பதவியில் முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த இராஜபக்ஷவை அமர்த்தினார்.
அவ்வாறு செய்ததன் மூலம், சிறிசேன, 2015ல் இருந்து நாட்டை ஆட்சி செய்து வந்த ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சியின் (ஸ்ரீ.ல.சு.க.) அவரது கன்னைக்கும் விக்கிரமசிங்கவின் ஐக்கிய தேசியக் கட்சிக்கும் (ஐ.தே.க.) இடையேயான "ஐக்கிய அரசாங்கத்துக்கு” முடிவு கட்டினார்.
2015 ஏப்ரலில் சட்டமாக்கப்பட்ட இலங்கை அரசியலமைப்பின் 19 வது திருத்தமானது, பிரதமரை நீக்குவதற்கு ஒருதலைப்பட்சமாக முடிவெடுக்க ஜனாதிபதிக்கு உள்ள உரிமை உட்பட, நிறைவேற்று ஜனாதிபதியின் கணிசமான அதிகாரங்களை குறைக்கிறது.
சிறிசேனவும் இராஜபக்ஷவும் அரசியலமைப்பிற்கு எதிரான நடவடிக்கைகளை மிக நெருக்கமான ஆதரவாளர்கள் தவிர ஏனையவர்களுக்கு கடும் இரகசியமாக வைத்திருந்தனர். ஆழ்ந்த பொருளாதார நெருக்கடி, அதிகரித்து வரும் அரசியல் பதட்டங்கள் மற்றும் தொழிலாளர்களதும் ஏழைகளதும் வர்க்கப் போராட்டத்தின் மறு எழுச்சிக்கு மத்தியில் இலங்கை ஆளும் வர்க்கம் எதிர்கொள்ளும் பெரும் அரசியல் நெருக்கடியின் வெளிப்பாடே இந்த சதியாகும்.
புதிய ஆட்சி, அதிகாரத்தில் தனது பிடியை இறுக்கி வருகிறது. அரசுக்கு சொந்தமான தொலைக்காட்சியில் விக்கிரமசிங்கவுக்கு ஆதரவானவர்கள் என நம்பப்பட்ட ஊழியர்களை இராஜபக்ஷ-சார்பு குண்டர்கள் வெளியேற்றினர். சிறிசேன உடனடியாக இந்த தொலைக்காட்சி சேவைகள், அரசாங்கத்திற்கு சொந்தமான செய்தித்தாள் மையமான லேக் ஹவுஸ் ஆகியவற்றின் கட்டுப்பாட்டை எடுத்துக் கொண்டார். பொலிஸை கட்டுப்படுத்தும் சட்ட மற்றும் ஒழுங்கு அமைச்சையும் அவர் எடுத்துக் கொண்டார்.
சிறிசேனவின் நடவடிக்கையை "அரசியலமைப்பிற்கு முரணானது" என வகைப்படுத்திய விக்கிரமசிங்க, தான் இன்னும் பிரதமரே என்று பிரகடனம் செய்ததுடன், "பெரும்பான்மையை நிரூபிக்க" பாராளுமன்றத்தை கூட்டுமாறு அழைப்பு விடுத்தார்.
சிறிசேன இரண்டு வர்த்தமானி அறிவித்தல் மூலம் இதற்கு பதிலளித்தார். முதலாவதாக விக்ரமசிங்கவை அகற்றுவதற்கான தனது முடிவை அவர் உறுதிப்படுத்தினார். இரண்டாவதாக பாராளுமன்றத்தை நவம்பர் 16 வரை ஒத்திவைத்தார். அவர் நாளை இராஜபக்ஷவின் புதிய அமைச்சரவைக்கு சத்தியப்பிரமாணம் செய்து வைக்கத் திட்டமிட்டுள்ளார்.
225 ஆசனங்களைக் கொண்ட பாராளுமன்றத்தில் ஐ.தே.க. தலைமையிலான கூட்டணி 106 உறுப்பினர்களைக் கொண்டுள்ள அதேவேளை, சிறிசேன மற்றும் இராஜபக்ஷவும் கூட்டாக 95 உறுப்பினர்களைக் கொண்டுள்ளனர். 16 பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களைக் கொண்ட தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பின் ஆதரவை விக்கிரமசிங்க கணக்கிட்டுள்ளார். மக்கள் விடுதலை முன்னணி (ஜே.வி.பி.) எந்தவொரு குழுவையும் ஆதரிக்காது என அறிவித்துள்ளது.
நேற்று ஸ்ரீ.ல.சு.க. மற்றும் அதன் கூட்டணிக் கட்சிகளின் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களின் குழுவிற்கு முன் உரையாற்றிய சிறிசேன, தன்னால் விக்கிரமசிங்கவுடன் தொடர்ந்து பணியாற்ற முடியவில்லை, ஏனெனில் அரசாங்கம் நிதி மோசடியில் சிக்கியுள்ளது, என்று அறிவித்தார். தன்னைக் “கொலை செய்ய ஒரு சதித்திட்டம்" உள்ளது என்றும் அவர் ஆதாரமற்ற கூற்றுக்களை மேற்கோளிட்டார்.
ஒரு முன்னாள் சிப்பாயும் பொலிசுக்கு தகவல் வழங்குபவருமான நாமல் குமார, செப்டெம்பரில், சிறிசேனவையும் முன்னாள் பாதுகாப்புச் செயலாளரான கோடாபய இராஜபக்ஷவையும் உப பொலிஸ் மா அதிபர் நலக டி சில்வா கொலை செய்யத் திட்டமிட்டிருந்தமை பற்றி, தான் அறிந்திருந்ததாக தெரிவித்தார்.
சிறிசேனவின் குற்றச்சாட்டுகள் அவரது ஜனநாயக விரோத நடவடிக்கைகளை நியாயப்படுத்தும் உளுத்துப்போன சாக்குப் போக்காகும். சிறிசேன, இராஜபக்ஷ அல்லது விக்கிரமசிங்கவின் தலைமையிலான, இலங்கை அரசியல் ஸ்தாபனத்தின் எந்தவொரு பிரிவிடமும் எடுப்பதற்கு ஒன்றும் கிடையாது. அவை அடிப்படை ஜனநாயக உரிமைகள் மற்றும் அரசியலமைப்பு விதிமுறைகளை அலட்சியம் செய்வதைத் தவிர வேறு எதையும் செய்வதில்லை.
இராஜபக்ஷவை பதவியிலிருந்து அகற்றிய 2015 ஜனாதிபதித் தேர்தலின் பின்னரே தேசிய ஐக்கிய அரசாங்கம் நிறுவப்பட்டது. 2014 நவம்பரில் விக்கிரமசிங்க மற்றும் முன்னாள் ஜனாதிபதி சந்திரிகா குமாரதுங்க ஆகியோரால் வாஷிங்டன் மற்றும் புது டில்லியினதும் உடந்தையுடன் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒரு சதித்திட்டத்தில், இராஜபக்ஷ அரசாங்கத்தின் ஒரு சிரேஷ்ட அமைச்சராக இருந்த சிறிசேன வெளியேறினார்.
ஜனநாயக உரிமைகள் மற்றும் வாழ்க்கை நிலைமைகள் மீதான தாக்குதல், பிரிவினைவாத தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிரான போரில் இராணுவத்தின் அட்டூழியங்கள் சம்பந்தமாகவும், இராஜபக்ஷ அரசாங்கத்தின் மீது தொழிலாளர்களுக்கும் ஏழைகளுக்கும் இருந்த பரந்த எதிர்ப்பை சிறிசேன சுரண்டிக்கொண்டார்.
இராஜபக்ஷ அரசாங்கத்தின் மனித உரிமை மீறல்கள் மற்றும் போர்க்குற்றங்கள் பற்றி அமெரிக்கா கவலைப்படவில்லை. மாறாக அந்த நிர்வாகம் சீனாவுடன் கொண்டிருந்த நெருக்கமான உறவையே எதிர்த்தது. சிறிசேன-விக்கிரமசிங்க அரசாங்கம் உடனடியாக அதன் வெளியுறவு கொள்கையை வாஷிங்டனின் பக்கம் மாற்றிக் கொண்டு, அமெரிக்க மற்றும் இந்திய இராணுவத்துடன் தனது உறவுகளை ஆழமாக்கியது.
ஆனால், இப்பொழுது, விரைவாக மோசமடைந்து வரும் நிதி நெருக்கடிக்கு முகங்கொடுத்த நிலையில், நிதி உதவி மற்றும் ஒத்துழைப்புக்காக சீனாவை நோக்கி திரும்ப நிர்பந்திக்கப்பட்டமை, வாஷிங்டனில் இருந்து கடுமையான விமர்சனத்தை தூண்டிவிட்டுள்ளது. அதே நேரம், சர்வதேச நாணய நிதியத்திடம் இருந்து பிணை எடுப்புக் கடனைப் பெறவும், சமூக செலவினங்களையும் விலை மானியங்களையும் வெட்டிக் குறைப்பது உட்பட சிக்கனக் கோரிக்கைகளை செயல்படுத்தவும் அது நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டது.
இந்தத் தாக்குதல்கள் தொழிலாளர்கள், மாணவர்கள் மற்றும் இளைஞர்களிடையே எதிர்ப்பை அதிகரிக்கச் செய்தன. சமீபத்திய மாதங்களில் இரயில், பொது போக்குவரத்து, சுகாதாரம் மற்றும் நீர் வாரிய தொழிலாளர்கள் மற்றும் பல்கலைக்கழக கல்வி சாரா ஊழியர்கள், ஆசிரியர்கள் மற்றும் ஓய்வூதியம் பெறுவோருமாக வேலைநிறுத்தங்கள் மற்றும் ஆர்ப்பாட்டங்களில் ஈடுபட்டனர். இவை போலி இடது அமைப்புகளின் ஆதரவுடன் தொழிற்சங்கங்களால் தற்காலிகமாக ஒடுக்கப்பட்டன.
கடந்த சில வாரங்களாக, ஆயிரக்கணக்கான தோட்டத் தொழிலாளர்கள் 100 சதவிகித சம்பள உயர்வை கோரி போராட்டங்களை தொடங்கியுள்ளனர். கடந்த புதன்கிழமை, தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு ஆதரவாக கொழும்பில் ஒரு பெரிய பேரணியை நடத்துவதற்காக 5,000 இளம் தொழிலாளர்கள் இன வேறுபாடுகள் கடந்து ஐக்கியப்பட்டனர்.
இராணுவ ஆக்கிரமிப்பு மற்றும் சீரழிந்து வரும் வாழ்க்கை நிலைமைகளுக்கு எதிராக வடக்கில் தமிழ் உழைக்கும் மக்களிடையே அமைதியின்மை தொடர்ந்த ஆழமடைகிறது.
கடந்த பிப்ரவரியில் நடந்த ஊள்ளூராட்சி மன்ற தேர்தல்களில் அரசாங்கத்தின் மீதான எதிர்ப்பின் அளவு வெளிக்காட்டப்பட்டது. இராஜபக்ஷ தலைமையிலான ஸ்ரீ.ல.சு.க. பிரிவானது ஸ்ரீலங்கா பொதுஜன முன்னணி (ஸ்ரீ.ல.பொ.ஜ.மு.) என்ற பெயரில் தேர்தலில் போட்டியிட்டதோடு, பெரும்பான்மை சபைகளின் கட்டுப்பாட்டை வென்றது. ஐ.தே.க.விற்கு பின்னால் சிறிசேன பிரிவினர் மூன்றாவது இடத்திற்கு வந்தமையே "ஐக்கிய" அரசாங்கத்தின் நெருக்கடியை தீவிரப்படுத்தியது.
நாட்டின் பொருளாதார நெருக்கடிக்கு ஐ.தே.க.யின் நிதி மோசடி எனப்படுவதன் மீதான குற்றச்சாட்டுகளை தூக்கிப் பிடிப்பதன் மூலம், சிறிசேன அரசாங்கத்தின் சிக்கன நடவடிக்கைகளிலிருந்து தன்னைத் தூர விலக்கிக்கொள்ள பாசாங்குத்தனமாக முயன்றார்.
சிறிசேன சிங்கள-பௌத்த பேரினவாத பகுதியினரையும் இராணுவத்தையும் தன்வசப்படுத்த முற்பட்டார். போர்க்குற்றங்களுக்காக இராணுவ அதிகாரிகளை "வேட்டையாடுவதை" எதிர்த்த அவர், அத்தகைய சந்தர்ப்பங்களில் நீதிமன்றங்களுக்கு தகவல் வழங்க வேண்டாம் என பொலிசுக்கு உத்தரவிட்டார்.
சமீபத்தில், கொழும்பு துறைமுகத்தின் கிழக்கு முனையத்தை இந்தியாவுடன் ஒரு கூட்டு முயற்சியாக மாற்றுவதற்கு அரசாங்கம் திட்டமிட்டதையும் ஜனாதிபதி எதிர்த்தார். இது சிங்கள பேரினவாத குழுக்களால் ஊக்குவிக்கப்பட்ட இந்திய-விரோத இனவெறியின் வழியிலானதாக இருந்தது.
இலங்கை ஆளும் உயரடுக்கு வேலைநிறுத்த மற்றும் ஆர்ப்பாட்ட அலை அதிகரித்து வருவதையிட்டு மேலும் மேலும் எச்சரிக்கையுடன் உள்ளது. இராஜபக்ஷ நியமிக்கப்பட்டதற்கும் ஊழல் பற்றிய அக்கறைக்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லை, மாறாக அது தொழிலாள வர்க்கத்தை பிளவுபடுத்துவதையும் நசுக்குவதையும் நோக்கமாகக் கொண்டதாகும்.
தமிழர்கள் மீதான ஈவிரக்கமற்ற போரை நடத்தியதிலும் எந்தவொரு எதிர்ப்பையும் நசுக்குவதற்கு பொலிஸ் அரச வழிமுறைகளை பயன்படுத்துவதிலும் இராஜபக்ஷ பேர் போனவராவார். பதிவிப் பிரமாணம் செய்த பின்னர் சண்டே டைம்ஸ் பத்திரிகைக்கு பேசிய அவர், "மோசமடைந்து வரும் பொருளாதார நிலைமை காரணமாக சொல்லணா துன்பங்களை அனுபவிக்கும் இலங்கை மக்களுக்கு உதவுவதற்காக ஒரு புதிய சவாலை பொறுப்பேற்றுள்ளதாக” அவர் கூறிக்கொண்டார். “அமெரிக்க டாலருக்கு எதிராக ரூபாய் மதிப்பு குறைந்து வருகிறது, வாழ்க்கைச் செலவினம் விரைவாகவும், எல்லையின்றியும் அதிகரித்து வருகிறது," என்றும் அவர் தெரிவித்தார்.
இது ஓர்வெல்லியன் இரட்டை பேச்சாகும். கடந்த மாதம் இந்து உடன் பேசிய இராஜபக்ஷ, "நிலையான அரசாங்கம்" இல்லாமை, முதலீட்டாளர்களைத் திருப்பி அனுப்பிவிடுகிறது என அறிவித்தார். "அரசாங்கம் வலுவாக இருக்க வேண்டும், ஒரே குரலில் பேச வேண்டும்" என்று அவர் கூறினார்.
நேற்று நியூயோர்க் டைம்ஸ் பத்திரிகையில் பேசிய அவரது மகன் நாமல் இராஜபக்ஷ, அப்பட்டமாக அறிவித்ததாவது: "ஆனால் இப்போது புதிய அரசாங்கம் ஸ்திரத்தன்மையுடன் உள்ளது. மக்கள் எங்களை எதிர்க்கலாம், ஆனால் முடிவில், நாம் பொருளாதார மற்றும் சமூக ஸ்திரமின்மைக்கு ஒரு தீர்வு காண்போம்."
சிறிசேனவின் ஆட்சிக் கவிழ்ப்பு, கொழும்பில் அரசியல் சூழ்ச்சிகளுடன் சேர்த்து, பூகோள அரசியல் பகைமைகளை மட்டுமே ஊக்குவிக்கும். அமெரிக்க வெளியுறவு செயலகம், இலங்கையில் நிகழ்வுகளை நெருக்கமாக அவதானித்துக்கொண்டிருப்பதாக கூறியதோடு, அனைத்து கட்சிகளுக்கும் "அரசியலமைப்பிற்கு இணங்கவும், வன்முறையிலிருந்து விலகி விதிமுறைகளைப் பின்பற்றி செயற்பட வேண்டும்" என்று கேட்டுக்கொண்டுள்ளது.
புதிய இலங்கை அரசாங்கம் சீனாவை நோக்கி இழுபடுவதை அமெரிக்கா பொறுத்துக் கொள்ளப்போவதில்லை. துணை ஜனாதிபதி மைக் பென்ஸ் இந்த மாத தொடக்கத்தில், சீனாவின் "கடன் பொறி இராஜதந்திரத்தை" விமர்சித்து இலங்கையை ஒரு உதாரணமாக மேற்கோள் காட்டினார். ஹம்பந்தொட்ட துறைமுகத்தை பெய்ஜிங்கிற்கு குத்தகைக்கு எடுத்துக் கொள்வதன் மூலம், அது விரைவில் சீனாவின் வளர்ந்து வரும் ஆழ் கடற்படை முன்னரங்கு இராணுவத் தளமாக மாறும்”, என்று அவர் கூறினார்.
இந்திய அரசாங்கம் எந்தவொரு அறிக்கையையும் வெளியிடவில்லை என்றாலும், இந்தியாவின் போட்டியாளரான சீனா, பயன்பெறும் என்று இந்தியாவின் ஊடகங்கள் எச்சரிக்கின்றன. டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா கட்டுரையாளர் இந்திராணி பாக்ஜி எழுதியதாவது: "இலங்கையில் இந்தியா வலுவான பாதுகாப்பு நலன்களைக் கொண்டுள்ளதுடன், குறிப்பாக மாலை தீவு மற்றும் அதன் சொந்த வெளியேறும் சீனா-சார்பு ஜனாதிபதியினாலும் ஏற்படுத்தப்பட்டவாறான கஷ்டங்கள் போன்று, இந்த தீவு நாட்டில் ஒரு பெரிய சீன பிரசன்னத்தை காண மோடி அரசாங்கம் விரும்பாது.”
இராஜதந்திர அணிதிரள்வு நேற்று தெளிவாக இருந்தது. அமெரிக்கா, பிரிட்டன், ஐரோப்பிய ஒன்றியம், ஜப்பான் மற்றும் இந்தியாவினதும் தூதர்களை கொழும்பில் விக்கிரமசிங்க சந்தித்தார். அதேவேளை கொழும்பிலுள்ள சீனத் தூதர் செங் செயுவான், இராஜபக்ஷவை சந்தித்து ஜனாதிபதி ஷீ ஜின்பிங்கின் வாழ்த்துக்களை தெரிவித்தார்.
தொழிலாளர்கள் மற்றும் கிராமப்புற வெகுஜனங்களின் ஜனநாயக மற்றும் சமூக உரிமைகளின் மீது தாக்குதல் நடத்துவதில் நீண்ட வரலாற்றைக் கொண்டுள்ள ஆளும் உயரடுக்கின் இரு பிரிவில் எதன் மீதும் தொழிலாள வர்க்கத்திற்கு எந்தவிதமான நம்பிக்கையும் வைக்க முடியாது. இறுதியாக அடுத்த அரசாங்கத்தை யார் உருவாக்கினாலும், பொருளாதார நெருக்கடியின் சுமைகளை தொழிலாளர்கள் மீது திணிக்க முயற்சிப்பதோடு, எதிர்ப்பை அடக்குவதற்கு பொலிஸ் அரச வழிமுறைகளைப் பயன்படுத்தும்.

Friday, 26 October 2018

இந்திய போலிஸ் வேலைநிறுத்தம் செய்யும் ஆயிரக்கணக்கான தமிழ் நாட்டு வாகனத் தொழிலாளர்களை தடுத்து காவலில் வைத்தது

Indian police detain thousands of striking Tamil Nadu auto workers

By Arun Kumar
25 October 2018
செவ்வாயன்று, தென்னிந்திய மாநிலமான தமிழ்நாட்டின் தலைநகரான சென்னைக்கு அருகிலுள்ள ஓரகடம் தொழிற்துறை மையத்தில் வேலைநிறுத்தம் செய்யும் 2,000 க்கும் அதிகமான வாகனத் தொழிலாளர்கள் போலிஸாரால் கைது செய்யப்பட்டனர்.
யமஹா இந்தியா, ராயல் என்ஃபீல்ட் மற்றும் மியோங் ஷின் இந்தியா ஆட்டோமொபைல் (MSI) ஆலைகளில் வேலை செய்யும் கைது செய்யப்பட்ட தொழிலாளர்கள் ஒரகடத்தில் மூன்று திருமண மண்டபங்களில் அடைத்து வைக்கப்பட்டுள்ளனர். அவர்கள் மாலையில் குற்றச்சாட்டு இல்லாமல் விடுவிக்கப்பட்டனர்.
ஊதிய வெட்டுக்கள், நிலைமைகள் மற்றும் போர்க்குணம்மிக்க தொழிலாளர்கள் மீதான பழிவாங்கல் ஆகியவை தொடர்பான ஒரு நீடித்த மோதலின் ஒரு பகுதியாக செவ்வாயன்று காலையில் காஞ்சிபுரம் நிர்வாக அலுவலகத்தை நோக்கி தொழிலாளர்கள் நடை பயணம் மேற்கொண்டனர். அப்போது போலீசார் அதனை தடுக்கும் அடக்குமுறை நடவடிக்கைகளிள் ஈடுபட்டனர். இந்திய தொழிற்சங்கங்களின் மையம் (சிஐடியு) இந்த ஆர்ப்பாட்டத்திற்கு அழைப்பு விடுத்தது.
போலீஸால் சூழப்பட்ட வேலைநிறுத்த தொழிலாளர்கள்
இந்த பெருமளவிலான சுற்றி வளைப்பு, இந்திய வாகன தொழிலாளர்கள் மீதான ஒரு பரந்தளவிலான தாக்குதலின் ஒரு பகுதியாக பூகோள வாகன பெருநிறுவனங்கள், பாரதீய ஜனதா கட்சி (பிஜேபி) தலைமையிலான மத்திய அரசாங்கம், உத்தியோகபூர்வ எதிர்க்கட்சிகள் மற்றும் போலீஸ், நீதிமன்றங்கள் உட்பட, அரசு அதிகாரிகளினால் நடத்தப்பட்டுள்ளது.
வேலைநிறுத்தம் செய்யும் தொழிலாளர்கள், கடந்த மாதத்தில், போலீஸ் சோதனைகளுக்கு உட்படுத்தப்பட்டனர், மேலும் அவர்களது ஆர்ப்பாட்டங்களை நசுக்க முயற்சி செய்யப்பட்டது, மற்றும் தொடர்ந்து பரந்தளவில் கைது செய்யப்பட்டனர்.
இப்படியான தாக்குதல்கள், கடந்த ஆண்டின் தொடக்கத்தில், வட மாநில ஹரியானா நீதிமன்றம் ஒன்றினால் 13 தொழிலாளர்கள் ஆயுள் தண்டனை வழங்கப்பட்டதன் ஒரு பகுதியாகும். அவர்கள், ஜப்பானிய பன்னாட்டு நிறுவனமான மாருதி சுசுகி ஹரியானா ஆலையில், ஊதிய வெட்டு மற்றும் நிலைமைகளுக்கு எதிரான போராட்டத்தில் ஒரு சுயாதீன தொழிற்சங்கம் ஒன்றை அமைக்க போராடியதற்காக ஜோடிக்கப்பட்டனர். கடந்த வாரம், ஹரியானா நீதிமன்றம், தங்களது மேல் முறையீடு விண்ணப்பம் விசாரணைக்கு வரும் வரையில் பிணையில் விடுவிக்கும்படி கேட்டு தாக்கல் செய்த வழக்கை தூக்கி வீசியது.
யமஹா இந்தியா மற்றும் ராயல் என்ஃபீல்ட் ஊழியர்கள் கடந்த மாதத்தில் இருந்து வேலைநிறுத்தத்தில் ஈடுபட்டுள்ளனர். MSI தொழிலாளர்கள் 50 நாட்களுக்கு முன்னர் தொழில் சார்ந்த நடவடிக்கையை தொடங்கினர்.
சிஐடியு உடன் இணைந்த, யமஹா தொழிலாளர் சங்கம் அல்லது யமஹா மோட்டார் தொழிலாளர்கள் அமைப்பை உருவாக்குவதில் ஈடுபட்டதற்காக பணி நீக்கம் செய்யப்பட்ட இரண்டு சக ஊழியர்களை மறுபடி பணியில் அமர்த்தக்கோரி யமஹா தொழிலாளர்கள் வெளிநடப்பு செய்தனர். தொழிற்சங்கங்கள் அமைக்க மற்றும் ஊதிய உயர்வுக்கான முயற்சியில் ஈடுபட்ட தொழிலாளர்கள் பழிவாங்கப்படுவதை எதிர்த்து என்ஃபீல்டு மற்றும் MSI போராட்டங்கள் வெடித்தன.
தொழிற்துறை வேலைகள் மீது நடத்தப்படும் ஒரு பரந்த தாக்குதலின் மத்தியில், தொழிலாளர்கள் பணிநீக்கம் செய்யப்படும் அச்சுறுத்தலை எதிர்கொள்கின்றனர். ஒரகடம் தொழிற்துறை மண்டலத்தில் உள்ள ஹனிவெல் தயாரிப்பு நிறுவனம், திடீரென செப்டம்பர் மாதத்தில் தொழிலாளர்களை பணி நீக்கம் செய்தது. அவர்களுக்கு வெறும் இரண்டு மாத ஊதிய இழப்பீடு வழங்கியது.
யமஹா இந்தியாவில் இருந்து சுமார் 800 தொழிலாளர்கள், ராயல் என்ஃபீல்டிலிருந்து 1,500, MSI இல் இருந்து 200 பேர் செவ்வாய்க்கிழமை பேரணியில் பங்கேற்றனர்.
அணிவகுப்பில் உள்ள ஒரு பகுதி வாகன தொழிலாளர்கள்
ஸ்ராலினிச கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் (மார்க்சிஸ்ட்) அல்லது சிபிஎம் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள சிஐடியு தமிழ்நாட்டில் மற்றும் நாடு முழுவதும் தொழிலாளர்களின் பரந்த அளவிலான அணிதிரட்டலை தடுக்க முற்படுகிறது. அதற்கு மாறாக நீதிமன்றங்கள் மற்றும் பிற அரசு அதிகாரங்களிடம் வீணான முறையீடுகள் செய்யும்படி தொழிலாளர்களை வழி நடத்தியுள்ளது.
ஒரு வாரத்திற்கு முன்பு, வாகன நிறுவனங்கள் தொழிலாளர்களை பணி நீக்கம் செய்வதை தடுப்பதற்கு நீதிமன்றத் தலையீடு செய்யக்கோரி ஒரு மனுவை சிஐடியு தாக்கல் செய்தது. செவ்வாயன்று, தொழிற்சங்கம், ஏற்பாடு செய்த நடை பயணம் "மாநில அரசு மற்றும் மத்திய அரசாங்கம் உடனடியாக தலையீடு செய்ய வேண்டும்" என்று கோரியது.
மாருதி சுஜூகி தொழிலாளர்களின் மீதான ஜோடிப்பு வழக்கு தெளிவாக்குவது போல், இந்திய நீதிமன்றங்கள் தொழிலாளர்களுக்க எதிராக பெருவணிகத்தின் இரக்கமற்ற பாதுகாவலர்களாக செயல்படுகின்றன.
சிஐடியு விண்ணப்பம் செய்யும், தமிழ் நாடு அரசாங்கம், தொழிலாளர்களின் உரிமைகள் மீது தாக்குதல் தொடுத்து வரும் ஒரு நீண்ட பதிவைக் கொண்ட அனைந்திந்திய அண்ணா திராவிட முன்னேற்ற கழகத்தினால் (அஇஅதிமுக) தலைமை தாங்கப்படுகிறது.
பிரதம மந்திரி நரேந்திர மோடியின் வலதுசாரி பிஜேபி மத்திய அரசாங்கத்திற்கு அஇஅதிமுக ஆதரவளிக்கிறது, இது சர்வதேச முதலீட்டை ஈர்க்கும் நோக்கில் தொழிலாளர்கள் உரிமைகள் மற்றும் நிலைமைகளின் மீதான ஒரு தாக்குதலின் ஒரு பகுதியாக ஒப்பந்தம் மற்றும் தற்காலிக உழைப்பு முறையை விரிவுபடுத்துகிறது.
மாவோயிஸ்ட்டுகளுடன் இணைந்துள்ள உழைக்கும் மக்கள் தொழிற்சங்க மாமன்றம் செவ்வாய் எதிர்ப்பில் பங்கு பெற்றது. வெளிப்படையாக நீதிமன்றங்கள் மற்றும் அஇஅதிமுக ஆகியவற்றை உயர்த்திப் பிடிக்கும் சிபிஎம் குறித்து அது எந்த விமர்சனமும் செய்யவில்லை.
கூட்டப்பட்ட தொழிலாளர்கள் மத்தியில் உரையாற்றும் போது, சிபிஎம் தலைவர் மற்றும் சி.ஐ.டி.யு.வின் தமிழ்நாடு மாநில தலைவரான ஏ. சௌந்தரராஜன், அரசு அதிகாரங்களுக்கு அவரது சங்கத்தின் அடிபணிவை வெளிப்படுத்தும் வகையில் உரையாற்றினார்.
தொழிலாளர்கள் போலிஸ் தலையீட்டை எதிர்த்து நிற்க வேண்டும் என்றும் தங்கள் ஜனநாயக உரிமையைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்றும் விரும்பியதை உணர்ந்த சௌந்தரராஜன் அமைதியாக இருக்குமாறும், வேலைநிறுத்தம் செய்பவர்கள் தங்களை (போலிஸ்) தடுத்து அடைப்பதை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்று அழைப்பு விடுத்தார்.
"தொழிற்சாலை என்ற சிறைச்சாலையில் இருப்பதை விட சிறைச்சாலையில் இருப்பதே மேல்" என்று சௌந்தரராஜன் சிடுமூஞ்சித்தனமாக அறிவித்தார். "இன்று நாங்கள் சமாதானமாக கைது செய்யப்படுவோம், தோழர்கள் ஒத்துழைக்க வேண்டும் என்று நான் கேட்டுக்கொள்கிறேன்."
வேலைநிறுத்தக்காரர்களின் ஒரு பகுதி
"இந்த வேலைநிறுத்தத்திற்கு காரணமான நிர்வாகத்திற்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்" என்று அவர் அதிகாரங்களிடம் மன்றாடினார். ஆலைநிறுத்தத்தை சரிசெய்யும் பொருட்டு பாதிக்கப்பட்ட தொழிலாளர்கள் மீண்டும் பணியில் அமர்த்தப்பட வேண்டும் என்ற தொழிலாளர் ஆணையரின் ஆலோசனையை பின்பற்ற தவறிவிட்டது என்று சௌந்தரராஜன் நிறுவனத்தின் மீது கண்டனம் தெரிவித்தார்.
வறுமை ஊதியங்கள் மற்றும் மோசமான பணி நிலைமைகளின் அடிப்படையில் சிறப்பு பொருளாதார மண்டலங்களை அமைத்து சர்வதேச முதலீட்டாளர்களுக்கு உதவுவதற்காக சுதந்திர சந்தைக் கொள்கைகளை செயல்படுத்துகின்ற பெரிய வணிகக் கட்சிகள் பற்றி சௌந்தரராஜன் எந்த விமர்சனத்தையும் செய்யவில்லை. CPM தலைமையிலான இடது முன்னணி, மேற்கு வங்கம், கேரளா மற்றும் திரிபுரா மாநில அரசாங்கங்களை கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கும் போது அதேபோன்ற தொழிலாள வர்க்க விரோதக் கொள்கைகளை அமுல்படுத்தியது.
செவ்வாயன்று, தொழிற்சங்கங்களுடன் மாவட்ட நிர்வாகி ஏற்பாடு செய்திருந்த கூட்டங்களை நிறுவனம் புறக்கணித்ததாக சிஐடியு தலைவர் வினவினார். "அடுத்த 14 நாட்களுக்குள் இந்த போராட்டம் தீர்க்கப்படவில்லையென்றால், எங்கள் 40 தொழிற்சங்கங்கள் இந்த பிராந்தியத்தில் வேலைநிறுத்தம் செய்யும் என்று நாங்கள் அறிவிக்கிறோம், இந்த போராட்டத்தை மாநில முழுவதும் பல்வேறு வடிவங்களில் நாங்கள் எடுத்துச் செல்வோம்" என்று அவர் அறிவித்தார்.
இந்த கருத்துக்கள் வெற்று சொல்லாட்சியை விட வேறு ஒன்றும் இல்லை. தொழிற்சங்கம் மீண்டும் மீண்டும் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது என்னவென்றால் அது, வேலைநிறுத்தத்தை காட்டிக்கொடுப்பதற்காக நிறுவனங்கள் மற்றும் அரசு அதிகாரிகளுடன் ஒன்றுபட்டு வேலை செய்கிறது.
கைது செய்யப்பட்டபின் ஒரு தொழிற்சங்க அறிக்கையில் இது அடிக்கோடிட்டுக் காட்டப்பட்டது. "தொழிலாளர்கள் மீது போலிஸ் அடக்குமுறையை கட்டவிழ்த்து விட்டது” குறித்து அஇஅதிமுக அரசாங்கத்தை அந்த அறிக்கை கண்டனம் செய்தது, அதன் பின்னர் இந்த விவகாரத்தில் "தலையீடு" செய்யும்படி மற்றொரு வேண்டுகோளும் விடுத்தது.
WSWS நிருபர்கள் செவ்வாயன்று பேரணியில் பங்கெடுத்த தொழிலாளர்களுடன் பேசினர்.
27 வயதான யமஹா இந்தியா தொழிலாளி கதிர், "எங்கள் முக்கிய கோரிக்கை, இரண்டு பணி நீக்கம் செய்யப்பட்ட தொழிலாளர்களை மறுபடி வேலையில் இணைக்க வேண்டும். நாங்கள் எங்கள் தொழிற்சங்கத்தை அங்கீகரிக்க வேண்டும் என்றும் அழைப்பு விடுகிறோம்.
"நாங்கள் சம்பள உயர்வை விரும்புகிறோம். நான் மற்றொரு வாகன நிறுவனத்தில் வேலை செய்தேன். நிரந்தர தொழிலாளியாக வேண்டும் என்ற நம்பிக்கையுடன் இந்த நிறுவனத்தில் நான் இணைந்துகொண்டேன். நான் இப்போது நிரந்தரமாக இருந்தாலும், என் சம்பளம் மிகவும் குறைவு. இரண்டு சக்கர வாகன நிறுவனங்களில் பெரும்பாலானவை, மாத சம்பளமாக 25,000 ரூபாய் [340 அமெரிக்க டாலர்] மட்டுமே வழங்குகின்றன."
"கம்பெனி விதிகளை ஏற்க வேண்டுமென்று நிர்ப்பந்திப்பதற்காக நிர்வாகம் எங்களை பயமுறுத்துகிறது. அப்போதுதான் அவர்கள் எங்களை வேலைக்குத் திரும்ப அனுமதிப்பார்களாம். எங்கள் உரிமைகளுக்கான போராட்டத்தை தொடர்வதில் நாங்கள் உறுதியாக உள்ளோம்."
மற்றொரு யமஹா இந்தியா தொழிலாளி செல்வம் கூறினார்: "ஒரு தொழிற்சங்கத்தை உருவாக்குவதற்கான உரிமை எங்களுக்கு உண்டு. அனைத்து வேலைநீக்கம் செய்யப்பட்ட தொழிலாளர்களையும் மறுபடி வேலையில் வைக்க வேண்டும் என்ற எங்கள் போராட்டம் தொடரும்."
http://www.wsws.org/tamil/articles/2018/10-Oct/inde-o26.shtml

Tuesday, 23 October 2018

லங்கா சம சமாஜக் கட்சி செய்த மாபெரும் காட்டிக்கொடுப்பின் படிப்பினைகள்

The 50th anniversary of the founding of the SEP (Sri Lanka)
The lessons of the Lanka Sama Samaja Party’s Great Betrayal

சோசலிச சமத்துவக் கட்சி (இலங்கைஸ்தாபிக்கப்பட்ட 50 வது ஆண்டுநிறைவு

லங்கா சம சமாஜக் கட்சி செய்த மாபெரும் காட்டிக்கொடுப்பின் படிப்பினைகள்

By Rohantha De Silva and Vilani Peiris
24 September 2018
சோசலிச சமத்துவக் கட்சி (இலங்கை) 1968 ஜூனில் ஸ்தாபிக்கப்பட்டதில் இருந்து 50 வது ஆண்டு நிறைவை குறிக்கும் முகமாக அது வெளியிடும் தொடர் கட்டுரைகளில் இது முதலாவதாகும். நான்காம் அகிலத்தின் அனைத்துலகக் குழுவின் இலங்கைப் பகுதியாக புரட்சிக் கம்யூனிஸ்ட் கழகம் (RCL) என்ற பெயரில் ஸ்தாபிக்கப்பட்ட அது, 1996ல் சோசலிச சமத்துவக் கட்சி (SEP) என பெயர் மாற்றப்பட்டது. 1968 ஜூன் 16-17 இல் நடந்த ஸ்தாபக மாநாட்டை குறிக்கும் விதமாக அறிக்கை ஒன்று ஏற்கனவே வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
இந்த கட்டுரைகள் புரட்சிக் கம்யூனிஸ்ட் கழகத்தின் கொள்கைப் பிடிப்பான அடித்தளங்களை எடுத்துரைக்கவிருக்கின்றன, அத்துடன் கடந்த 50 ஆண்டுகளாக இந்த கொள்கைகளுக்காக முன்னெடுக்கப்பட்ட போராட்டத்தின் இன்றியமையாத அரசியல் படிப்பினைகளை வெளிக்கொணர உள்ளன. ட்ரொட்ஸ்கிச கட்சி எனக் கூறிக் கொண்ட லங்கா சம சமாஜக் கட்சி, 1964ல் சிறிமா பண்டாரநாயக்க அம்மையாரின் முதலாளித்துவ அரசாங்கத்திற்குள் நுழைந்ததன் மூலமாய் காட்டிக்கொடுத்த சோசலிச சர்வதேசியவாத வேலைத்திட்டம் மற்றும் முன்னோக்கை அடித்தளமாகக் கொண்டு புரட்சிக் கம்யூனிஸ்ட் கழகம் ஸ்தாபிக்கப்பட்டது.
முதலாளித்துவ அபிவிருத்தி தாமதமான நாடுகளில், தொழிலாள வர்க்கம் மட்டுமே, சர்வதேச அளவில் சோசலிசத்திற்கான போராட்டத்தின் பாகமாக தொழிலாளர்கள் மற்றும் கிராமப்புற உழைப்பாளிகளின் அடிப்படை ஜனநாயக மற்றும் சமூக உரிமைகளுக்கான போராட்டத்திற்கு தலைமை கொடுக்க இயலுமை கொண்ட ஒரே வர்க்கமாகும் என்று ஸ்தாபித்த ட்ரொட்ஸ்கியின் நிரந்தரப் புரட்சித் தத்துவத்திற்காகப் போராடுவதே சோசலிச சமத்துவக் கட்சியின் மையப் பணியாக இருந்து வந்துள்ளது. இந்த படிப்பினைகள் இலங்கையில் மட்டுமன்றி ஆசியாவிலும் மற்றும் உலகம் பூராவும் தொழிலாள வர்க்கத்தின் எழுச்சியடைந்துவரும் போராட்டங்களுக்கு தீர்க்கரமானவை ஆகும்.
புரட்சிக் கம்யூனிஸ்ட் கழகம் (RCL) ஆனது, பிரதமர் சிறிமா பண்டாரநாயக்கவின் ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சி (SLFP) தலைமையிலான அரசாங்கத்துக்குள், லங்கா சம சமாஜக் கட்சி (LSSP) 1964 ஜூலையில் நுழைந்ததன் மூலம் செய்த காட்டிக்கொடுப்புக்கு எதிரான அரசியல் போராட்டத்தில் 1968ல் ஸ்தாபிக்கப்பட்டது. இந்தக் காட்டிக்கொடுப்பின் மூலம் லங்கா சம சமாஜக் கட்சி, தீவில் முதலாளித்துவ ஆட்சியை அச்சுறுத்திக் கொண்டிருந்த தொழிலாள வர்க்கத்தின் வெகுஜன இயக்கத்திற்கு குழிபறித்தது. அதன் காட்டிக் கொடுப்பு, இலங்கையில் மட்டுமல்லாது அப்பிராந்தியம் முழுவதிலும் மற்றும் சர்வதேச அளவிலும் தொழிலாளர்கள் மத்தியில் அரசியல் குழப்பத்தை விதைத்தது.
இந்த நோக்குநிலை தடம்புரள்வின் மத்தியில், வியட்நாம் போரினாலும் மற்றும் பிறவெங்கிலுமான ஏகாதிபத்திய சூறையாடும் குற்றங்களாலும் அரசியல்ரீதியாக தீவிரப்பட்டிருந்த, பிரதானமாக இளைஞர்களைக் கொண்டிருந்த குழுவொன்று, லங்கா சம சமாஜக் கட்சி ஏன் காட்டிக்கொடுத்தது என்பதை புரிந்துகொள்ள முயற்சித்தனர். ஆயினும், நான்காம் அகிலத்தின் அனைத்துலகக் குழுவின் பிரிட்டிஷ் பகுதியான சோசலிச தொழிலாளர் கழகத்தின் (SLL) பிரதிநிதிகளுடன் தொடர்பை ஏற்படுத்திக்கொண்ட போது மட்டுமே அவர்களால் அதற்கான பதிலைக் கண்டறிய முடிந்தது.
இந்த "மாபெரும் காட்டிக்கொடுப்பானது" வெறுமனே லங்கா சம சமாஜக் கட்சித் தலைவர்களின் துரோகம் அல்லது தவறான கொள்கைகள் சம்பந்தமான விடயமாக இருக்கவில்லை. மாறாக, அது லங்கா சம சமாஜக் கட்சி இணைந்திருந்த பப்லோவாத ஐக்கிய செயலகத்தின் சந்தர்ப்பவாத அரசியலிலேயே அடித்தளம் கொண்டிருந்தது. இலங்கையில் ட்ரொட்ஸ்கிசத்திற்கான போராட்டமானது, பப்லோவாதத்திற்கும் மற்றும் சந்தர்ப்பவாதத்தின் அத்தனை வடிவங்களுக்கும் எதிரான போராட்டத்தின் பகுதியாக, நான்காம் அகிலத்தின் அனைத்துலகக் குழுவின் பகுதியொன்றை அங்கு ஸ்தாபிக்க வேண்டியதை அவசியமாக்கியிருந்தது. இதுவே தொழிலாள வர்க்கத்திற்கு இருந்த ஒரே வழியாக இருந்தது.
ஐம்பது ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் இப்போது சோசலிச சமத்துவக் கட்சியாக இருக்கும் புரட்சிக் கம்யூனிஸ்ட் கழகம் மட்டுமே, ட்ரொட்ஸ்கிசத்தின் சர்வதேச சோசலிச முன்னோக்குக்கான போராட்டத்தில் தனித்து நிற்கிறது. இலங்கை முதலாளித்துவத்திற்கு பிரதான அரசியல் முண்டுகோலாக தசாப்த காலங்களாக செயற்பட்டு வந்திருக்கும் லங்கா சம சமாஜக் கட்சியே தீவின் தமிழ் சிறுபான்மையினருக்கு எதிரான நீண்டநெடும் 30 ஆண்டுகால போரின்போது இழைக்கப்பட்ட கொடுமைகள் உட்பட, அதன் அத்தனை குற்றங்களுக்கும் பொறுப்பாளியாகும். இன்று அதற்கு குறிப்பிட்டு சொல்லும்படியான எந்த ஆதரவு அடித்தளமும் கிடையாது. அது இன்று, முதலாளித்துவக் கட்சியான ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சியின் (SLFP) தேர்தல்கால தொங்குதசை என்பதற்கு மேலான எதுவொன்றாகவும் இல்லை.
1964ல் லங்கா சம சமாஜக் கட்சியில் பிரிந்த, ஆனால் பப்லோவாத ஐக்கிய செயலகத்தில் இருந்து பிரியாத, புரட்சிகர லங்கா சம சமாஜக் கட்சியின் (LSSP (R)) அனைத்து கன்னைகளும், பொறிந்து போய்விட்டன. லங்கா சம சமாஜக் கட்சியின் இரண்டு போலி-இடது வழித்தோன்றல்களான நவ சம சமாஜக் கட்சியும் (NSSP) ஐக்கிய சோசலிசக் கட்சியும் (USP) கொழும்பு அரசியல் ஸ்தாபகத்தின் உதவி அமைப்புகளாக வெட்கமின்றி செயல்பட்டு வருவதோடு தற்போதைய வலது சாரி "தேசிய ஐக்கிய" அரசாங்கத்தை ஸ்தாபிப்பதிலும் உதவி செய்திருக்கின்றன.
இந்த போக்குகளின் பரிணாம வளர்ச்சி லங்கா சம சமாஜக் கட்சியின் காட்டிக் கொடுப்பிலேயே முன்காணக் கூடியதாக இருந்தது. குறிப்பிடத்தக்க விதத்தில் பெரும் தொலைநோக்குடன் முடிவுக்கு வந்திருந்த அனைத்துலகக் குழு, 1964 இல் விளக்கியதாவது: "பண்டாரநாயக்கவின் கூட்டணிக்குள் லங்கா சம சமாஜக் கட்சி உறுப்பினர்கள் நுழைந்தமையானது, நான்காம் அகிலத்தின் பரிணாமத்தில் ஒரு முழு சகாப்தம் முடிவுக்கு வந்துள்ளதை குறிக்கின்றது. ஏகாதிபத்தியத்திற்கு நேரடியாக சேவை செய்வதிலும், தொழிலாள வர்க்கத்தின் ஒரு தோல்வியை தயாரிப்பதிலும் உலக ட்ரொட்ஸ்கிச இயக்கத்தினுள்ளான [பப்லோவாத] திருத்தல்வாதம் அதன் வெளிப்பாட்டைக் கண்டுள்ளது."

ஜேம்ஸ் பிகனன்
அமெரிக்காவில் சோசலிச தொழிலாளர் கட்சியின் (SWP) தலைவர் ஜேம்ஸ் பி. கனன், ட்ரொட்ஸ்கிசத்தை பாதுகாப்பதற்காக அழைப்பு விடுத்து உலக ட்ரொட்ஸ்கிச இயக்கத்திற்கு எழுதிய "பகிரங்க கடித”த்தின் பின்னர், மிஷேல் பப்லோ மற்றும் ஏர்னெஸ்ட் மண்டேல் தலைமையிலான சந்தர்ப்பவாத போக்கிற்கு எதிரான போராட்டத்தில், 1953 இல் நான்காம் அகிலத்தின் அனைத்துலகக் குழு ஸ்தாபிக்கப்பட்டது.
பப்லோவாதிகள், இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிந்தைய உலக முதலாளித்துவத்தின் மறுஸ்திரப்படலுக்கு தம்மை தகவமைத்துக் கொண்டு விட்டிருந்தனர், தொழிலாள வர்க்கத்தின் அரசியல் சுயாதீனத்துக்கான போராட்டத்தை நிராகரித்தனர். அதற்குப்பதிலாய், தொழிலாள வர்க்கத்தின் மீது ஆதிக்கம் செலுத்திய பல்வேறு சமூக ஜனநாயக, ஸ்ராலினிச மற்றும் முதலாளித்துவ தேசியவாத கட்சிகளை இடதுபுறமாக நகர்வதற்கு அழுத்தம் கொடுத்தல் என்ற போர்வையின் கீழ், அவர்கள் நான்காம் அகிலத்தின் ட்ரொட்ஸ்கிசக் கட்சிகளை கலைத்து விடுவதற்கு அழைப்பு விடுத்தனர்.
இலங்கை போன்ற நாடுகளில், நிரந்தரப் புரட்சித் தத்துவத்தை கைவிட்ட பப்லோவாதம், பரந்த மக்களின் சமூக மற்றும் ஜனநாயக அபிலாசைகளை பல்வேறு "இடது" முதலாளித்துவ மற்றும் குட்டி முதலாளித்துவக் கட்சிகளும் தலைவர்களும் பூர்த்தி செய்ய முடியும் என்ற மரணகரமான மாயையை ஊக்குவித்தது. பண்டாரநாயக்க அரசாங்கத்தில் நுழைந்ததன் மூலம் உச்சக்கட்டத்தை அடைந்த லங்கா சம சமாஜக் கட்சியின் பின்னடைவின் ஒவ்வொரு அடியெடுப்பிற்கும் பப்லோவாதிகள் அதற்கு ஊக்கமளித்தும் வழிவகை அமைத்தும் கொடுத்தனர்.
ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சி உடனான லங்கா சம சமாஜக் கட்சியின் கூட்டணியானது, உள்ளூர் முதலாளித்துவத்துடன் பிரிட்டன் ஏற்படுத்திக்கொண்ட உடன்பாடுகளின் விளைவாக, இந்திய துணைக் கண்டத்தில் 1947-48ல் நிறுவப்பட்ட பிற்போக்கான அரச கட்டமைப்புகளை ஏற்றுக்கொள்வதை பிரதிநிதித்துவம் செய்தது. லங்கா சம சமாஜக் கட்சி, தொழிலாள வர்க்கத்தை ஐக்கியப்படுத்துவதற்கான போராட்டத்தை கைவிட்டு, ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சியின் பிளவுபடுத்தும் சிங்கள ஜனரஞ்சகவாதத்தை ஏற்றுக்கொண்டதோடு, தேசியமயமாக்கங்கள் மற்றும் வரம்புபட்ட சமூக நல செயல்பாடுகளைக் கொண்ட ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சியின் வேலைத்திட்டம் சோசலிசத்துக்கான பாதையைக் கொண்டிருந்தது என்ற ஆபத்தான மாயையை ஊக்குவித்தது. வெகுஜனங்களின் ஜனநாயக மற்றும் சமூக அபிலாசைகளை முன்னெடுப்பதற்கு முதலாளித்துவத்தின் எந்தப் பிரிவும் இயல்பாகவே திறனற்று இருந்ததை விளங்கப்படுத்தி, தொழிலாள வர்க்கமானது உலக சோசலிசப் புரட்சிக்கான போராட்டத்தின் பாகமாக முதலாளித்துவத்தை தூக்கி வீசும் புரட்சிகர போராட்டத்தில் விவசாயிகளை தனக்குப் பின்னால் அணிதிரட்ட வேண்டும் என வலியுறுத்திய, ட்ரொட்ஸ்கியின் நிரந்தரப் புரட்சித் தத்துவத்திற்கு எதிரான தத்துவமாக இது இருந்தது.
லங்கா சம சமாஜக் கட்சி 1930களில் ஒரு தீவிரப்பட்ட தேசிய இயக்கமாக முதலில் ஸ்தாபிக்கப்பட்டது. பிரிட்டிஷ் காலனித்துவ ஆட்சியை எதிர்த்த அதன் உறுப்பினர்களில், ட்ரொட்ஸ்கிசத்திற்கு வென்றெடுக்கப்பட்ட புத்திஜீவிகள் தட்டு முன்னணியில் இருந்தது. இரண்டாம் உலகப் போர் வெடித்தபோது அவர்கள், கட்சிக்குள் இருந்த மாஸ்கோவின் கட்டளைகளைப் பின்பற்றி, பிரிட்டனுக்கும் நாஜி ஜேர்மனி மற்றும் அதன் கூட்டாளிகளுக்கு எதிரான ஜனநாயக ஏகாதிபத்தியங்கள் என்று சொல்லப்பட்டவற்றுக்கும் ஆதரிவளித்த ஒரு ஸ்ராலினிசக் கன்னைக்கு எதிரான போராட்டத்தை முன்னெடுத்தனர். ஸ்ராலினிஸ்டுகள் கட்சியில் இருந்து வெளியேற்றப்பட்டனர்; லங்கா சம சமாஜக் கட்சியின் தலைவர்கள், இரண்டாம் உலகப் போரின் பாதையில் பிரிட்டிஷ் காலனித்துவ ஆட்சிக்கு எதிரான ஒரு பரந்த இயக்கம் பிராந்தியம் முழுவதும் வெடிக்கவிருந்ததிற்கான தயாரிப்பில், இலங்கை உட்பட இந்திய துணைக்கண்டம் முழுவதும் தொழிலாள வர்க்கத்தை ஐக்கியப்படுத்துவதற்காக, நான்காம் அகிலத்தின் பகுதியாக இந்திய போல்ஷிவிக் லெனினிஸ்ட் கட்சியை (BLPI) ஸ்தாபித்தனர்.

கொல்வின் ஆர்டி சில்வா
கொல்வின் ஆர். டி சில்வா மற்றும் லெஸ்லி குணவர்தன போன்ற இந்திய போல்ஷிவிக் லெனினிஸ்ட் கட்சி தலைவர்கள், போரின்போதும் மற்றும் அதன் உடனடி பிந்தைய காலத்திலும், அவர்கள் முன்னெடுத்த உத்வேகமான மற்றும் கொள்கைப் பற்றான போராட்டத்தின் பெறுபேறாக மகத்தான அரசியல் கௌரவத்தை வென்றனர். போருக்குப் பின்னர் லங்கா சம சமாஜக் கட்சியை மறு-ஸ்தாபிதம் செய்த ஒரு சந்தர்ப்பவாதப் போக்குக்கு எதிராக, இந்திய போல்ஷிவிக் லெனினிஸ்ட் கட்சி 1948ல் பிரிட்டனால் இலங்கைக்கு வழங்கப்பட்ட "போலி சுதந்திர”த்தையும் இந்தியா மற்றும் பாக்கிஸ்தான் என வகுப்புவாத வழியில் துணைக்கண்டத்தை இரத்தக் களரியில் பிரித்ததையும் அம்பலப்படுத்தியது.
இருப்பினும், சுதந்திரமென்பதாய் சொல்லப்பட்டதானது நடுத்தர வர்க்கத்தின் பகுதியினருக்கு வணிகத்திலும் மற்றும் அரசியலிலும் வாய்ப்புகளை திறந்து விட்ட நிலையில், அது கட்சியின் மீது புதிய அழுத்தங்களை உருவாக்கியது. மிஷேல் பப்லோவால் ஊக்குவிக்கப்பட்டு, இந்திய போல்ஷிவிக் லெனினிஸ்ட் கட்சி தேசிய எல்லைகளால் பிளவுற்றது. இலங்கையில் 1950ல் அது சந்தர்ப்பவாத லங்கா சம சமாஜக் கட்சியுடன், இரு கட்சிகளுக்கு இடையிலான அடிப்படை அரசியல் வேறுபாடுகள் பற்றிய எந்த கலந்துரையாடலும் இல்லாமல், ஒரு அவசரகதியிலான ஐக்கியத்தை ஏற்படுத்திக்கொண்டது.
1953 நவம்பரில், அமெரிக்காவில் சோசலிச தொழிலாளர் கட்சியின் தலைவர் ஜேம்ஸ் கனன், பப்லோவாத சந்தர்ப்பவாதத்திற்கு எதிராக நான்காம் அகிலத்திற்குள் பாரம்பரிய ட்ரொட்ஸ்கிசவாதிகளை அணிதிரளுமாறு அழைப்பு விடுத்து, ஒரு பகிரங்க கடிதத்தை வெளியிட்டார். லங்கா சம சமாஜக் கட்சி, பப்லோ மீதும் அவர் ஸ்ராலினிசத்தைத் தழுவிக்கொண்டதன் மீதும் விமர்சனம் கொண்டிருந்தது, ஆயினும் அது பப்லோவாதத்தை எதிர்த்து போராடுவதற்கு நான்காம் அகிலத்தின் அனைத்துலகக் குழு அடித்தளமாகக் கொண்டிருந்த பகிரங்க கடிதத்தை நிராகரித்தது. அனைத்துலகக் குழுவின் கொள்கைப்பிடிப்பான நிலைப்பாட்டை ஆதரிப்பதானது, பாராளுமன்ற ஆசனங்களின் மற்றும் தொழிற்சங்க உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கையின் மீதே சந்தர்ப்பவாதரீதியில் முழுக்கவனத்தையும் அதிகரித்துச் சென்று கொண்டிருந்த லங்கா சம சமாஜக் கட்சியின் பாதையில் குறுக்கிடுவதாய் இருந்திருக்கும்.

லெஸ்லி குணவர்தன
லங்கா சம சமாஜக் கட்சி புரட்சிகர நோக்குநிலையை கைவிட்டிருந்தமை 1953 ஆகஸ்ட்டில் ஏற்கனவே வெளிப்படையாகி விட்டிருந்தது; அச்சமயத்தில் வெகுஜன வேலை நிறுத்த இயக்கங்கள், கடை அடைப்புகள் மற்றும் ஆர்ப்பாட்டங்கள், அல்லது "ஹர்த்தால்" வெடித்து அரசாங்கத்தை வீழ்ச்சியின் விளிம்புக்கே கொண்டு வந்தன. ஆனால், லங்கா சம சமாஜக் கட்சி, ஸ்ராலினிச கம்யூனிஸ்ட் கட்சியுடன் சேர்ந்து, ஒரு நாளுக்குப் பின்னர் போராட்டத்தை முடித்துக்கொண்டு போராட்டத்தினரை அரசு ஒடுக்குமுறையின் கொடூரத்துக்கு விட்டுவிட்டது; வெகுஜன எதிர்ப்பை புதிய தேர்தல்களை நடத்துவதன் பக்கம் திருப்பிவிட முனைந்தது. புரட்சிகரத் தலைமையை வழங்க லங்கா சம சமாஜக் கட்சி தவறியமை, 1951ல் உருவாக்கப்பட்ட ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சியை கிராமப்புற வெகுஜனங்களின் பாதுகாவலனாக காட்டிக்கொள்ள அனுமதித்தது. அதே சமயம், எழுச்சியினால் அதிர்ச்சியடைந்து, தனது ஆட்சிக்கு ஒரு வலுவான அடித்தளத்தை தேடிக்கொண்டிருந்த முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் ஒரு பிரிவினரின் ஆதரவை ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சி வென்றது.
அனைத்துலகக் குழுவிற்கு ஆதரவளிப்பதில்லை என அந்த ஆண்டின் பிற்பகுதியில் லங்கா சம சமாஜக் கட்சி எடுத்த முடிவுதான், பப்லோ, மண்டேல் மற்றும் அவர்களின் சர்வதேச செயலகத்துடனான "வாழ் மற்றும் வாழவிடு" என்ற ஒரு சந்தர்ப்பவாத உறவின் தொடக்கமாய் இருந்தது. சோசலிச சமத்துவக் கட்சி அதன் வரலாற்று சர்வதேசிய அடித்தளங்கள் என்ற ஆவணத்தில் விவரித்துள்ளவாறு: "தேசிய அரங்கில் லங்கா சம சமாஜக் கட்சி அதன் சீர்திருத்தவாத அரசியலுக்கு, ட்ரொட்ஸ்கிச நற்சான்றிதழுக்கு உரிமை கோரக் கூடியதாக இருந்த அதேவேளை, சர்வதேச செயலகத்தால் ஆசியாவில் ஒரு வெகுஜன ட்ரொட்ஸ்கிசக் கட்சியைக் கொண்டிருப்பதாக பெருமை பாராட்டிக்கொள்ள முடிந்தது. பப்லோவாதத்திற்கான லங்கா சம சமாஜக் கட்சியின் ஆதரவு, ட்ரொட்ஸ்கிசத்திற்கு எதிரான, ஆகவே தொழிலாள வர்க்கத்திற்கு –குறிப்பாக ஆசியாவில்– எதிரான ஒரு பெரும் அடியாக இருந்தது."
அடுத்த தசாப்தத்தில், பப்லோவாதிகளின் உதவி மற்றும் உடந்தையுடன், லங்கா சம சமாஜக் கட்சிவின் பின்னடைவு துரிதப்படுத்தப்பட்டது. இது, சிங்கள ஜனரஞ்சகவாதம் மற்றும் தமிழர் விரோத பேரினவாதத்துடன் சோசலிச வாய்ச்சவடாலை கலந்துகொடுத்த ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சிக்கு மேலும் மேலும் அப்பட்டமாக தகவமைத்துக் கொள்ளும் வடிவத்தை எடுத்தது. முக்கியமான திருப்புமுனைப் புள்ளிகளாக இருந்தவை பின்வருமாறு:
* 1956 பொதுத் தேர்தலில், ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சி தொழிலாள வர்க்கத்தை பிளவுபடுத்துவதற்காக தமிழர் விரோத உணர்வை நனவுடன் தூண்டிவிட்டது. அதன் இனவாத பிரச்சாரம், சிங்களத்தை மட்டும் ஒரே உத்தியோகபூர்வ மொழியாக ஆக்குவதையும் சிங்கள பெரும்பான்மையினரின் மதமான பௌத்தத்துக்கு அரசுக்குள் ஒரு விசேட அந்தஸ்த்தை ஒதுக்குவதையும் அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தது. இது தானாகவே தீவின் சிறுபான்மையினரை, குறிப்பாக தமிழர்களையும் முஸ்லிம்களையும் இரண்டாம் தர குடிமக்களின் அந்தஸ்துக்குக் கீழிறக்குவதை அர்த்தப்படுத்தியது.
லங்கா சம சமாஜக் கட்சி சிங்களம்-மட்டும் கொள்கையை எதிர்த்த அதேவேளையில், அது தொழிலாள வர்க்கத்தை அன்றி, நாட்டைப் பிளவுபடுத்தும் என்ற அடிப்படையிலேயே அதை எதிர்த்தது. சிங்கள மற்றும் தமிழ் தொழிலாளர்களை ஐக்கியப்படுத்த முயற்சிப்பதற்கெல்லாம் வெகுதூரத்தில், LSSP சிங்கள ஜனரஞ்சக பிரச்சாரத்துக்கு தகவமைத்துக் கொண்டு, "போட்டித்தவிர்ப்பு" உடன்படிக்கை ஒன்றை ஸ்ரீ.ல.சு.க உடன் ஏற்படுத்திக்கொண்டது. ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சி தேர்தலில் வெற்றிபெற்றபோது, லங்கா சம சமாஜக் கட்சி அந்த அரசாங்கம் சம்பந்தமாக "பதிலளிக்ககூடிய வகையிலான ஒத்துழைப்பை" வழங்குவது என்ற நிலைப்பாட்டை எடுத்ததோடு 1957ல் அரசாங்கத்தின் கொள்கையை நிர்ணயிக்கும் "அரியாசன உரைக்கு" ஆதரவாக வாக்களித்தது.
* 1960ல் நடைபெற்ற இரண்டு தேர்தல்களில் லங்கா சம சமாஜக் கட்சியின் வலது நோக்கிய நகர்வு துரிதப்பட்டது. மார்ச் மாதம், புரட்சிகர முன்னோக்கை வெளிப்படையாக கைவிட்ட லங்கா சம சமாஜக் கட்சி, சோசலிசத்துக்கான பாராளுமன்ற பாதையைத் தழுவிக்கொண்டு, 100 ஆசனங்களில் போட்டியிட்டதோடு "சம சமாஜ வாத அரசாங்கத்துக்காக" அழைப்பு விடுத்தது. பப்லோவாத சர்வதேச செயலகம், லங்கா சம சமாஜக் கட்சிக்கு உத்வேகத்துடன் ஆதரவளித்ததோடு அதன் தேர்தல் பிரச்சாரத்தை "அதிகாரத்திற்கான ஒரு தீர்க்கமான போராட்டம்" என்று அபத்தமான முறையில் விவரித்தது.

என்.எம்பெரேரா
லங்கா சம சமாஜக் கட்சி 1956ம் ஆண்டை விட குறைவான ஆசனங்களையே வென்றபோது, ​​அதன் தலைவர் என்.எம். பெரேரா, ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சியுடன் ஒரு கூட்டணி அரசாங்கத்தை அமைக்க பகிரங்கமாக பரிந்துரைத்தார். முதல் படியாக, இலங்கை முதலாளித்துவத்தின் இந்த கட்சியுடன் ஒரு “எதிர்த்துப் போட்டியிடாத உடன்படிக்கை”க்கு அவர் அழைப்பு விடுத்தார். "ஒரு கூட்டணி அரசாங்கத்தை உருவாக்கும் நோக்கத்துடன் ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சி உடனான ஒரு வேலைத்திட்ட உடன்பாட்டை" ஏற்படுத்துவது அதனைப் பின்தொடர்ந்து வரவிருந்தது.
மீண்டும் ஒருமுறை, தனது அரசியல் ஆசீர்வாதத்தை வழங்கிய சர்வதேச செயலகம், காலனித்துவ மற்றும் அரை காலனித்துவ நாடுகளில் "தொழிலாள வர்க்க அரசு அல்லாத ஒன்றுக்கு விமர்சனத்துடனான ஆதரவை கொடுப்பது" சாத்தியமானதே என பிரகடனம் செய்தது. கட்சியானது, ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சி உடன் ஒரு கூட்டணிக்கான பெரேராவின் முன்மொழிவை ஏற்றுக்கொள்ளாத அதேவேளை, 1960 ஜூலை தேர்தலில் எதிர்த்துப் போட்டியிடாத உடன்படிக்கைக்குள் அது நுழைந்ததோடு, அரியாசன உரைக்கு ஆதரவாக மறுபடியும் வாக்களித்தது.
* 1963 ஜூனில், அமெரிக்க சோசலிச தொழிலாளர் கட்சியானது 1953 பகிரங்க கடிதத்தில் எடுக்கப்பட்ட கொள்கைப் பிடிப்பான நிலைப்பாட்டை கைவிட்டு, பப்லோவாதிகளுடன் மீண்டும் ஐக்கியப்பட்டது. கியூபாவில் பிடல் காஸ்ட்ரோ தலைமையில் குட்டி முதலாளித்துவ கெரில்லா இயக்கம் ஒரு "தொழிலாளர் அரசை" ஸ்தாபித்துள்ளதாக அறிவித்து, அதன் வெற்றியை போற்றியமை சோசலிச தொழிலாளர் கட்சி முழுமையாக பப்லோவாத முன்னோக்குக்கு அடிபணிந்து போனதை தெளிவாக்கியது. புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட ஐக்கிய செயலகமானது, கியூபா போன்ற நாடுகளில், "ஒரு மழுங்கிய ஆயுதத்தைக்" கொண்டு, அதாவது அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற தொழிலாள வர்க்கத்தை சுயாதீனமாக அணிதிரட்டப் போராடும் ஒரு லெனினிஸ்ட் கட்சி இல்லாமலேயே, ஆட்சியைக் கைப்பற்றுவது சாத்தியமாகியிருந்ததாக அறிவித்தது.
மறுஐக்கிய மாநாடும், ஸ்ராலினிச கம்யூனிஸ்ட் கட்சி மற்றும் சிங்கள இனவாத மக்கள் ஐக்கிய முன்னணி (Mahajana Eksath Peramuna [People’s United Front] – MEP) உடன் சேர்ந்து ஒரு ஐக்கிய இடது முன்னணியை (ULF) அமைக்கும் லங்கா சம சமாஜக் கட்சியின் திட்டங்களை பாராட்டியது. ஐக்கிய இடது முன்னணியை உருவாக்கும் போது, மக்கள் ஐக்கிய முன்னணிக்கு (MEP) வழங்கும் ஒரு சலுகையாக சிங்களம் மற்றும் தமிழ் மொழிகளுக்கு இடையிலான சம அந்தஸ்து கோரிக்கையை கைவிட்ட லங்கா சம சமாஜக் கட்சி, நடப்பில் இருந்த "சிங்களம் மட்டும்" சட்டத்துக்கு தகவமைத்துக் கொண்டதுடன், அந்தச் சட்டம் இரத்து செய்யப்பட வேண்டும் என அறைகூவல் விடுக்க மறுத்து, அது பாரபட்சம் குறைந்ததாக இருக்க வேண்டும் என்று மட்டுமே கோரியது. பப்லோவாதிகளின் ஆசீர்வாதத்துடன் ஐக்கிய இடது முன்னணியானது லங்கா சம சமாஜக் கட்சியின் காட்டிக்கொடுப்புக்கு உந்து சக்தியாக ஆனது.
1961 முதலாக, பிரிட்டிஷ் சோசலிச தொழிலாளர் கழகமானது சோசலிச தொழிலாளர் கட்சியின் மறுஐக்கியத்தை நோக்கிய நகர்வுகளை எதிர்த்து வந்தது. அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற தொழிலாள வர்க்கத்துக்கு தலைமை கொடுக்கும்படியாக குட்டி முதலாளித்துவ தலைமைகள் "புரட்சியின் தர்க்கத்தினாலேயே" நிர்ப்பந்திக்கப்படும் என்ற சோசலிச தொழிலாளர் கட்சியின் (SWP) வாதத்தை நிராகரித்த சோசலிச தொழிலாளர் கழகம் (SLL), போல்ஷிவிக் வகையிலான கட்சிகளைக் கட்டியெழுப்புவதன் மூலம் பாட்டாளி வர்க்கத் தலைமை நெருக்கடியைத் தீர்ப்பதே நான்காம் அகிலம் எதிர்கொண்டுள்ள மையமான பணியாகும் என்று வலியுறுத்தியது.

ஜெரி ஹீலி
சோசலிச தொழிலாளர் கழகத்தின் தலைவர் ஜெரி ஹீலி, 1963 ஜூனில் சோசலிச தொழிலாளர் கட்சியின் தேசிய குழுவிற்கு எழுதிய ஒரு கடிதத்தில், பப்லோவாதிகளுடனான அதன் மறுஐக்கியத்தை கண்டனம் செய்ததோடு, குறிப்பாக லங்கா சம சமாஜக் கட்சி ஒரு காட்டிக்கொடுப்புக்கு தயாரித்துக் கொண்டிருக்கிறது என தொழிலாள வர்க்கத்தை எச்சரிக்கத் தவறியதற்காக அதை விமர்சித்தார். மக்கள் ஐக்கிய முன்னணி (MEP) ஒரு கூட்டு மே தினப் பேரணியில் தமிழ் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் பிரதிநிதித்துவத்தை எதிர்த்ததை சுட்டிக் காட்டிய பின்னர், ஹீலி அறிவித்ததாவது: "லங்கா சம சமாஜக் கட்சி என்றென்றைக்கும் அதற்கு வெட்கக்கேடாகும் விதத்தில் இந்த கேலிக்கூத்துக்கு உடன்பட்டுள்ளது. கடந்த காலத்தில் இலங்கையில் இந்திய மற்றும் தமிழ் தொழிலாள வர்க்கத்தின் சமத்துவத்திற்காக நிபந்தனையின்றி முன்நின்ற ஒரேயொரு கட்சியாக லங்கா சம சமாஜக் கட்சி மட்டுமே இருந்தது என்பது நினைவு கூரப்பட வேண்டும்."
லங்கா சம சமாஜக் கட்சி, மக்கள் ஐக்கிய முன்னணிக்கு (MEP) சரணடைவதானது ஒரு முதலாளித்துவ அரசாங்கத்திற்கு ஆதரவளிப்பதற்கு இட்டுச்செல்லும் என்று அந்த கடிதம் எச்சரித்தது. "தமிழ் மற்றும் சிங்கள மொழிக்கு சம அந்தஸ்து வழங்குவது பற்றிய பிரச்சினையில், தலைவர்கள் உண்மையான மற்றும் மிகப்பெரிய விட்டுக்கொடுப்புகளுக்கு தயாராக இருக்கின்றார்கள் என்பது இப்போது லங்கா சம சமாஜக் கட்சியில் சுதந்திரமாக ஒப்புக்கொள்ளப்படுகிறது. திருமதி. பண்டாரநாயக்கவின் முதலாளித்துவ அரசாங்கத்துக்கு ஆதரவளிப்பதற்கு அவர்களை இட்டுசென்றிருக்கின்ற சரணடைவின் தர்க்கம் இதுவே ஆகும்," என ஹீலி எழுதினார்.
* தொழிலாள வர்க்கத்தின் மத்தியில் அமைதியின்மை பெருகிவந்ததன் மத்தியில், முதல் முறையாக நகர்ப்புற தொழிலாளர்களுடன் தமிழ் பேசும் தோட்டத் தொழிலாளர்களையும் ஐக்கியப்படுத்திய, 21 அம்ச பொது கோரிக்கைகளை சூழ்ந்து, 1963ல் தொழிற்சங்கங்களின் கூட்டுக் குழு (Joint Committee of the Trade Unions – JCTUO) அமைக்கப்பட்டது. 1963 செப்டம்பரில், ஒரு மில்லியன் தொழிலாளர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் பல நூறு பிரதிநிதிகள், 21 கோரிக்கைகள் இயக்கத்தை முன்னெடுத்து, ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சி அரசாங்கத்திற்கு கடுமையான நெருக்கடியைத் தோற்றுவித்தனர்.
கணவர் படுகொலை செய்யப்பட்ட பின்னர் ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சியின் தலைவராக ஆன பண்டாரநாயக்க அம்மையார், 1964 மார்ச்சில் ஐக்கிய இடது முன்னணி (ULF) தலைவர்களுடன் பேச்சுவார்த்தையை தொடங்கினார். இந்தப் பேச்சுவார்த்தை பகிரங்கமானபோது, ஒரு சர்வாதிகாரத்தை ஸ்தாபிப்பது மற்றும் வேலைநிறுத்தத்தில் ஈடுபட்டுள்ள தொழிலாளர்களை "துப்பாக்கி முனையில் மற்றும் துப்பாக்கி ஈட்டி முனையில் வேலை செய்ய" கட்டாயப்படுத்துவது உட்பட வேறெந்தவொரு தெரிவும், "நாம் விரும்பும் இடத்திற்கு நம்மைக் கொண்டு செல்லாது," என அறிவித்து பிரதமர் தனது முடிவை நியாயப்படுத்தினார். லங்கா சம சமாஜக் கட்சி தலைவர்கள் தங்கள் பங்கிற்கு, பண்டாரநாயக்கவின் சலுகையை ஏற்றுக்கொண்டதோடு அது ஒரு "இடது நோக்கிய" நகர்வு என பொய்யாக பிரகடனம் செய்தனர்.

கொல்வின் ஆர். டி சில்வா பண்டாரநாயக்கவுடன் அக்கம் பக்கமாகஉட்கார்ந்துள்ளார்
ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சி உடன் ஒரு கூட்டணியை அமைக்கும் முடிவுக்கு அங்கீகாரம் பெறுவதற்காக, ஜூன் 6-7ல் கட்சி மாநாட்டுக்கு என்.எம். பெரேரா அழைப்பு விடுத்தார். இவ்வாறாய் சோசலிச சர்வதேசியவாத கொள்கைகளை அப்பட்டமாக கைவிட்டதை பப்லோவாத ஐக்கிய செயலகம் பொதுவாக எதிர்த்தது என்றபோதிலும், ஒவ்வொரு அடியெடுப்பிலும் காட்டிக்கொடுப்புக்கான பாதையை அது அமைத்துக் கொடுத்தது.
பெரேரா தலைமையிலான பெரும்பான்மையானது, ஏனைய ஐக்கிய இடது முன்னணி கட்சிகளும் கூட்டணி அரசாங்கத்தில் சேர்க்கப்பட வேண்டும் என்ற ஒரேயொரு விமர்சனத்தை மட்டும் கொண்டிருந்த ஒரு "மத்திய" கன்னையாலும், ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சி அரசாங்கத்தில் நுழைவது “பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சிக்கு செய்யும் துரோகம்” என ஒரேகுரலில் கண்டனம் செய்த ஒரு சிறுபான்மைக் கன்னையாலும் எதிர்க்கப்பட்டது. வாக்கெடுப்பின் பின்னர் –வாக்களிப்பில் பெரேராவின் தீர்மானத்திற்கு 501 வாக்குகளும் “மத்திய” கன்னைக்கு 75 வாக்குகளும் மற்றும் எதிர்த்தவர்களுக்கு 159 வாக்குகளும் கிடைத்தன– கூட்டணியை முற்றுமுழுதாக எதிர்த்தவர்கள் உடனடியாக மாநாட்டை விட்டு வெளியேறி, தனியாகக் கூடி, புரட்சிகர லங்கா சமசமாஜக் கட்சி அல்லது LSSP (R) என்று ஆனதை ஸ்தாபித்தனர்.
லங்கா சம சமாஜக் கட்சி மாநாட்டில் தலையீடு செய்வதற்காக ஹீலி கொழும்புக்கு பயணித்தார். கூட்டம் நடந்த இடத்துக்குள் நுழைவதற்கு அவருக்கு அனுமதி மறுக்கப்பட்ட போதிலும், கூட்டணியை எதிர்த்து நின்ற தொழிலாளர்கள் மற்றும் இளைஞர்களுடன் அவர் பேசினார். இந்த அரசியல் கலந்துரையாடல்கள் ஊடாக அவர், 1968ல் புரட்சிக் கம்யூனிஸ்ட் கழகத்தை ஸ்தாபிப்பதில் தீர்க்கமான பாத்திரம் வகிக்க இருந்தவர்களுடன் முக்கியமான தொடர்புகளை ஸ்தாபித்துக்கொண்டார். பப்லோவாத காட்டிக்கொடுப்புக்கு எதிராக புரட்சிகரக் கட்சிகளை உருவாக்குவதற்கு ஹீலியும் அனைத்துலகக் குழுவும் விடுத்த அழைப்பு, இவ்வாறாக புரட்சிக் கம்யூனிஸ்ட் கழகம் அமைக்கப்பட்டதன் ஊடாக இலங்கையில் யதார்த்தமாக்கப்பட்டது.
தொடரும்......

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Popular Posts