Search This Blog

Friday, 30 May 2014

இந்திய தேர்தல்களில் ஸ்ராலினிஸ்டுகள் படுதோல்வி அடைந்தனர்

Stalinists suffer debacle in Indian elections

இந்தியாவின் இரண்டு ஸ்ராலினிச நாடாளுமன்ற கட்சிகளான இந்தியா மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியும், சிறியதும், பழமையானதுமான இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சியும் சமீபத்திய இந்திய பொது தேர்தலில் ஒரு அவமானகரமான தோல்வியை அடைந்தன  அவர்களின் முன்னாள் பங்காளியான பெரு வணிக காங்கிரஸ் கட்சியும் அதே போன்ற ஒரு தோல்வியை அடைந்தது.
ஸ்ராலினிச தலைமையிலான இடது முன்னணி அது போட்டியிட்ட பாதிக்கும் அதிகமான இடங்களில் தோல்வியுற்றதோடு, தேசிய தேர்தலில் தொடர்ந்து இரண்டாவது முறையாக அதன் வாக்குகளில் கூர்மையான வீழ்ச்சியைக் கண்டன.
2004இல் இடது முன்னணி 60 இடங்களுக்கும் மேல் கைப்பற்றியதோடு, 7.7 சதவீத வாக்கு விகிதத்தைப் பெற்றது, ஒரு தசாப்தத்திற்குப் பின்னர் அது வெறும் 12இடங்களோடு, 4.5 சதவீத வாக்கு விகிதங்களைப் பெற்றுள்ளது.
1952இல் இருந்து ஒவ்வொரு இந்திய நாடாளுமன்றத்திலும் பிரதிநிதித்துவம் செய்துள்ள இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (சிபிஐ), இப்போது இந்திய நாடாளுமன்றத்தின் மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கீழ்சபையான இந்த மக்களவையில் ஒரேயொரு இடத்தைப் பெற்றுள்ளது. இந்திய மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (சிபிஐஎம்) 9 மக்களவை இடங்களை மட்டுமே பெற்றுள்ளதுஇது ஆறு அங்கீகரிக்கப்பட்ட தேசிய கட்சிகளில் ஒன்றாக அதன் அந்தஸ்தைத் தக்க வைக்கவும் கூட போதுமானதல்ல.
இடது முன்னணியின் எஞ்சியிருக்கும் ஒரு டஜன் மக்களவை நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களில் எட்டு பேர் கேரளாவிலிருந்து வருகின்றனர், இரண்டு பேர் ஒரு சிறிய பெரிதும் கிராமப்புற மாநிலமான திரிபுராவில் இருந்தும், இறுதியாக இரண்டு பேர் மேற்கு வங்காளத்திலிருந்தும் வருகின்றனர். இந்தியாவின் நான்காவது அதிக மக்கள்தொகை மிகுந்த மாநிலமான மேற்கு வங்காளம்2011இல் முடிவுக்கு வரும் வரையில் தொடர்ந்து 34 ஆண்டுகளாக சிபிஎம்-தலைமையிலான இடது முன்னணி அரசாங்கத்தால் ஆட்சி செய்யப்பட்டது. 2009தேசிய தேர்தலில், மேற்கு வங்காளத்திலிருந்து CPMஇன் ஒன்பது மக்களவை உறுப்பினர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்கள், ஒட்டுமொத்தமாக இடது முன்னணி15 உறுப்பினர்களை அங்கே வென்றிருந்தது.
சிபிஎம் மற்றும் சிபிஐ இரண்டுமே 2009 உடன் ஒப்பிட்டாலே கூட அதன் வாக்குகளில் ஒரு செங்குத்தான வீழ்ச்சியைக் கண்டுள்ளன. 2009 தேர்தலில் 5.33சதவீதத்திற்கு வீழ்ச்சி அடைந்திருந்த சிபிஎம்-இன் வாக்குகள் 2014இல் 3.2சதவீதமாக ஆனது, அதேவேளையில் சிபிஐ-இன் வாக்குகள் 1.43சதவீதத்திலிருந்து 0.8 சதவீதமாக வீழ்ச்சியடைந்துள்ளது.
வலதுசாரி காங்கிரஸ் கட்சி தலைமையிலான ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணி மீதான பாரிய எதிர்ப்பால் ஊக்குவிக்கப்பட்டு இந்து மேலாதிக்கவாத பாரதீய ஜனதா கட்சி (பிஜேபி) அதிகாரத்தில் ஏற இருக்கின்ற நிலையில், தேர்தல்களில் அவர்களின் அதிர்ச்சியூட்டும் தோல்வியால் வெளிப்படையாக அதிர்ந்து போயுள்ள ஸ்ராலினிஸ்டுகள் இந்த வாரம் வரையில் அடுத்து கூறுவதற்கு ஒன்றும் இல்லாமல் நிற்கின்றனர்.
அவர்கள் கூறிய ஏதோ சில கருத்துக்களும் பிஜேபி அதிகாரத்திற்கு வர பாதை அமைத்துக் கொடுத்ததில் இருக்கும் அவர்களின் சொந்த அரசியல் பொறுப்பை மூடி மறைப்பதை நோக்கி திருப்பி விடப்பட்டிருந்தது.
CPI இன் உத்தியோகபூர்வ வலைத் தளம், கடைசியாக இந்தியாவின் ஒன்பது-கட்ட தேர்தல்களின் வாக்குகள் எண்ணப்படுவதற்கு முந்தைய நாளான மே15இல் தான் கடைசியாக இடுகையிடப்பட்டு இருந்தது.
சிபிஎம், அதன் பங்கிற்கு, கடந்த ஞாயிறன்று அதன் ஒரு பொலிட்பீரோ கூட்டத்திற்குப் பின்னர் ஒரு சுருக்கமான பத்திரிகை செய்தியை பிரசுரித்திருந்தது. "கட்சிக்கும் இடதிற்கும் மோசமான தேர்தல் முடிவுகளைக் கொண்டு வந்த பல்வேறு காரணிகளை ஆய்வு செய்தது உட்பட சிபிஎம் தலைமை "தேர்தல் மீதான ஒரு பூர்வாங்க ஆய்வை" மேற்கொண்டதாக அந்த செய்தி அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது, ஆனால் அவர்கள் விவாதத்தின் சாரத்தைக் குறித்த ஒரு சிறிய துணுக்கைக் கூட அளிக்கவில்லை.
சிபிஎம் பொது செயலாளர் பிரகாஷ் காரத் மற்றும் சிபிஎம் ஆங்கில மொழி வாரயிதழான People’s Democracy இன்னும் சற்று அதிகமாய் வரவிருப்பதுபற்றி சிலவற்றை குறிப்பிடுகிறார்கள்.
விண்ணை முட்டும் உணவு விலைகள், பாரிய வேலையின்மை, பரவி வரும் வறுமை மற்றும் பரந்த ஊழல் ஆகியவற்றால் காங்கிரஸ் அரசாங்கம் மீதான பாரிய கோபத்திலிருந்து பிஜேபி ஆதாயமடைந்தது என்ற வெளிப்படையான புள்ளியை அவர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். “மக்களின் அதிருப்தி பிஜேபி-ஆல் வெற்றிகரமாக சுரண்டப்பட்டது,” என்று People’s Democracy குறிப்பிட்டது. காரத்தின் கருத்துப்படி, காங்கிரஸிற்கு எதிரான ஒரு பாரிய "எதிர்ப்பு வாக்குகளால்" பிஜேபி ஆதாயமடைந்தது.
ஆனால் இது, இந்திய முதலாளித்துவத்தின் பாரம்பரிய அரசாங்க கட்சியான காங்கிரஸ் மீதான மக்கள் கோபத்திற்கு ஸ்ராலினிஸ்டுகளால் ஏன் முறையிட முடியாமல் போனது? என்ற கேள்வியை மட்டுமே எழுப்புகிறது.
இந்த தர்மசங்கடமான கேள்வியைத் தவிர்க்க, சிபிஎம் அனைத்து விதமான அற்பத்தனங்களையும், இரண்டாந்தர பிரச்சினைகளையும் மற்றும் தந்திரங்களை உபயோகிக்கிறது. பெருநிறுவன ஊடகங்கள் தீவிரமாக BJPஐ ஊக்குவித்ததாகPeople’s Democracy குறை கூறுகிறது. சிபிஎம் தலைமையிலான இடது முன்னணியால் பின்பற்றப்பட்ட "முதலீட்டாளர்-சார்பு" கொள்கைகள் மீதான மக்கள் கோபத்தைச் சுரண்டி 2011இல் மேற்கு வங்காளத்தில் அதிகாரத்திற்கு வர முடிந்திருந்த, வலதுசாரி கட்சியான திரிணாமுல் காங்கிரஸ் வாக்குசாவடிகளைப் பரந்தளவில் கைப்பற்றுவதில் ஈடுபட்டதாக காரத் குற்றஞ்சாட்டுகிறார். காங்கிரஸ் "ஒரு பயனற்ற பிரச்சாரத்தை" நடத்தியதோடு, “அதன் சொந்த காரியாளர்களை ஊக்கப்படுத்தவும், அவர்களைப் பின்தொடரவும் கூட தவறியது" என்று People’s Democracy புலம்புகிறது.
இந்திய தொழிலாளர்கள் மற்றும் உழைப்பாளர்கள் மிகச் சரியாக ஸ்ராலினிஸ்டுகளை ஒரு புரட்சிகர எதிர்ப்பாக அல்ல, ஒரு ஊழல் கட்சியாக,பெரு வணிக ஆதரவிலான அரசியல் ஸ்தாபகத்தின் கட்சியாக கண்டது. கடந்த கால் நூற்றாண்டில், சமூக செலவினங்களை வெட்டிய, உள்கட்டமைப்பைத் தனியார்மயமாக்கிய, பெரு வணிகங்களுக்கு பாரிய வரி மற்றும் நில விட்டுக்கொடுப்புகளை வழங்கிய, சிறப்பு பொருளாதார மண்டலங்களை அமைத்த, மற்றும் அல்லது உழைக்கும் மக்களை தாக்கிய அரசாங்கங்களானஉலக முதலாளித்துவத்திற்கு இந்தியாவை ஒரு மலிவு உழைப்பு உற்பத்தி மையமாக மாற்றிய இந்திய முதலாளித்துவத்தின் வேலைத்திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்தி உள்ள பல வலதுசாரி அரசாங்கங்களுக்கு அவர்கள் தொடர்ச்சியாக முட்டுக் கொடுத்துள்ளனர்.
மேற்கு வங்காளம், கேரளா மற்றும் திரிபுரா ஆகிய மாநிலங்களில் அதன் அரசாங்கங்களை ஸ்தாபித்திருந்த இடது முன்னணி அங்கேயும் கூட, அது எதை"முதலீட்டாளர் சார்பு" கொள்கைகள் என்று வெளிப்படையாக வரையறைப்படுத்தியதோ அதே கொள்கைகளைப் பின்பற்றியது. தகவல் தொழில்நுட்பம் மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்பம் சார்ந்த தொழில்துறையில் வேலைநிறுத்தங்களுக்குத் தடை விதிப்பது மற்றும் பெரு வணிக திட்டங்களுக்கு நிலங்களை அபகரிக்கையில் எழுந்த விவசாயிகளின் எதிர்ப்பை ஒடுக்க பொலிஸ் மற்றும் அடியாட்களைக் கொண்டு வன்முறையைப் பயன்படுத்தியமை ஆகியவையும் அதில் உள்ளடங்கும்.
அனைத்திற்கும் மேலாக, காங்கிரஸ் ஆட்சி செலுத்தும் ஹரியானாவில் உள்ள மாருதி சுஜூகி மற்றும் தமிழ்நாட்டில் ஹூண்டாய், பாக்ஸ்கான், மற்றும் BYDஆகிய ஆலைகளில் எழுந்த போர்குணமிக்க வேலைநிறுத்தங்களைத் தனிமைப்படுத்தி, ஸ்ராலினிஸ்டுகள் அவர்களோடு இணைந்திருந்த தொழிற்சங்கங்கள் மற்றும் இடது முன்னணியைக் கொண்டு, பூகோளரீதியில் இணைக்கப்பட்டுள்ள இந்தியாவின் புதிய தொழில்துறைகளில் நிலவும் கொத்தடிமை நிலைமைகளுக்கு எதிரான தொழிலாள வர்க்கத்தின் எந்தவொரு சவாலையும் ஒடுக்க, தொழிலாள வர்க்கத்தின் மீது மிஞ்சி இருந்த அவர்களின் செல்வாக்கை பயன்படுத்தி உள்ளனர்.
ஏகாதிபத்திய மேலாதிக்க உலக முதலாளித்துவ பொருளாதாரத்தோடு முழுமையாக ஒருங்கிணைப்பதற்கு ஏற்றாற் போல், அரசு-தலைமையிலான பொருளாதார வளர்ச்சியைக் கைவிட்டு, 1991 மற்றும் 1996க்கு இடையே இந்திய முதலாளித்துவ கொள்கையில் ஒரு பிரதான மூலோபாய திருப்பத்தை நடத்திய நரசிம்ம ராவ்வின் சிறுபான்மை காங்கிரஸ் அரசாங்கத்தை ஸ்ராலினிஸ்டுகள் ஆதரித்தார்கள்.
காங்கிரஸ் தலைமையிலான UPAக்கு முட்டு கொடுப்பதில் சிபிஎம் தலைமையிலான இடது முன்னணியின் பாத்திரம் இதையும் விட வெளிப்படையாக இருந்தது. 2004இல், இடது அதற்கு முந்தைய காலத்தை விட சிறந்த தேர்தல் வெற்றியை பெற்றது, ஸ்ராலினிஸ்டுகள் சரியான நேரத்தில் அவர்களின் விரிவடைந்திருந்த நாடாளுமன்ற பிரதிநிதிகள் குழுவை காங்கிரஸ் மற்றும் ஆளும் வர்க்கத்தின் சேவையில் ஈடுபடுத்தினார்கள்.
BJPக்கும் மற்றும் காங்கிரஸ் மேலாதிக்க UPAக்குள் காங்கிரஸிற்கும் எதிரானவையாக காட்டிக் கொண்ட பல சிறிய கட்சிகளை ஒன்று சேர்த்து கட்டி வைப்பதில் ஸ்ராலினிஸ்டுகள் ஒரு முக்கிய பாத்திரம் வகித்தார்கள், பின்னர்UPA இன் குறைந்தபட்ச பொது வேலைத்திட்டத்தை (Common Minimum Program – CMP)எழுதுவதில் பெரிதும் பின்புலத்தில் வேலை செய்தது. UPAஇன் முதல் பதவிக் காலத்திய வெளி வேடத்திற்குரிய வேலைத்திட்டமான CMP,ஸ்ராலினிஸ்டுகளின் ஆசிர்வாதத்தோடு, “மனிதத்தன்மையுடனான சீர்திருத்தத்தை" அது பின்தொடரும் என்ற பிற்போக்குத்தனமான பொய்யை ஊக்குவித்தது  அது இந்தியாவிற்குள் அன்னிய மூலதனத்தை இழுக்கும் முதலாளித்துவத்தின் உந்துதலோடு, இந்தியாவின் தொழிலாளர்கள் மற்றும் உழைப்பாளர்களின் தேவைகளை இணங்குவிக்கிறது.
ஸ்ராலினிஸ்டுகளுக்கு UPA அரசாங்கத்திற்குள் கேபினெட் இடங்களை அளித்து பெருமைப்படுத்த காங்கிரஸ் ஆர்வத்தோடு இருந்தது. ஆனால் சுதந்திரமான வேஷத்தைப் பேணி காப்பது தொழிலாள வர்க்கத்தைக் கட்டுக்குள் வைக்க உகந்ததாக இருக்குமென கணக்கிட்டு, சிபிஎம் அதை நிராகரித்தது. இருந்த போதினும், காங்கிரஸை அதிகாரத்தில் வைப்பதற்கு அதன் வாக்குறுதி அளித்திருந்ததோடு, UPAஇன் நடவடிக்கைகளுக்கு பொறுப்புறுதி ஏற்றிருந்ததால்,அதன் தலைவர்களில் ஒருவரான சோம்நாத் சேட்டர்ஜியை மக்களவை அவைத்தலைவராக அமர்த்த சிபிஎம் உடன்பட்டது  பாரம்பரியமாக இந்த பதவி அரசாங்கத்தில் இருக்கும் ஒரு உறுப்பினருக்கு ஒதுக்கப்படுவதாகும்.
அதற்கடுத்த நான்கு ஆண்டுகளில், ஸ்ராலினிஸ்டுகள் காங்கிரஸின் மிக முக்கிய பங்காளியாக இருந்தனர்; ஏனென்றால் அவர்கள் தான் UPAஇல் பெரும் எண்ணிக்கையில் இருந்த மிகப் பெரிய நாடாளுமன்ற கட்சியாக இருந்தார்கள்,ஆனால் மோசடிகள் மற்றும் காட்டிகொடுப்புகளுக்கு இடையிலும், இடதின் ஒரு கட்சியாக, தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் மற்றும் நற்சான்றுகளின் அடித்தளத்தை அவர்கள் மட்டுமே கொண்டிருந்ததால், அவர்கள் மிக மிக முக்கியமானவர்களாக இருந்தார்கள்.
UPA அதற்கு முன்னர் பதவியில் இருந்த பிஜேபி-தலைமையிலான அரசாங்கத்தின் கொள்கைகளில் இருந்து வெகு சிறிய வேறுபாடுகளோடு பெரு வணிகம் மற்றும் அமெரிக்க-ஆதரவிலான கொள்கைகளை நடைமுறைப்படுத்தி வந்ததை ஸ்ராலினிஸ்டுகள் ஏற்று கொண்டதோடு, அரசாங்கத்திற்கு தொடர்ந்து முட்டு கொடுத்து வந்தனர். அது இந்து வகுப்புவாத BJPக்கு எதிரான ஒரு பாதுகாப்பு அரணாக இருப்பதாகவும், "மக்கள்-சார்பு" கொள்கைகளை நடைமுறைப்படுத்த அதற்கு அழுத்த அளிக்க முடியுமென்றும் அவர்கள் வாதிட்டார்கள்.
2008 வசந்தகாலத்தில் நடந்த CPMஇன் மூன்றாண்டுக்கு ஒருமுறை நடக்கும் மாநாட்டில், அது குறைந்தபட்சம் அடுத்த 2009 தேர்தல் வரையிலாவது காங்கிரஸ் தலைமையிலான UPAஐ அதிகாரத்தில் நிலைக்க வைக்க அதன் விருப்பத்தை வலியுறுத்தி இருந்தது. ஆனால் அதன் பின்னர் விரைவிலேயே காங்கிரஸ் இந்தோ-அமெரிக்க அணுசக்தி உடன்படிக்கையை ஏற்றுக் கொண்டு,வாஷிங்டனுடன் ஒரு "பூகோள மூலோபாய கூட்டுறவை" ஏற்படுத்தியோடு,ஸ்ராலினிஸ்டுகளை நடைமுறையில் UPAஇல் இருந்து கழற்றிவிட்டது.
ஸ்ராலினிஸ்டுகள் இந்த புள்ளியில் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தை எதிர்ப்பது போன்ற ஒரு காட்சியை நடத்தினார்கள். ஆனால் இந்திய சர்வதேச தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் சுயாதீனமான நலன்களின் அடிப்படையில் அமைந்த ஒரு உண்மையான ஏகாதிபத்திய-விரோத கொள்கைக்கும் அவர்களின் எதிர்ப்புக்கும் அங்கே எந்த சம்பந்தமும் இருக்கவில்லை. அதற்கு மாறாக அது இந்திய முதலாளித்துவத்தின் தேசிய நலன்களைப் பாதுகாப்பதற்கான ஒரு மாற்று மூலோபாய நிலைப்புள்ளியிலிருந்து செய்யப்பட்டதுஅது "பன்முக துருவமுனைப்பட்ட" உலக முதலாளித்துவ அமைப்புமுறையைப் பாதுகாப்பதை மற்றும் அமெரிக்கா, ஜப்பான், மற்றும் பிரதான ஐரோப்பிய ஏகாதிபத்திய சக்திகள் உட்பட வல்லரசுகளுடன் உபாயங்கள் செய்வதை அடிப்படையாக கொண்டதாகும். இதே அடிப்படையில் முன்னதாக ஸ்ராலினிஸ்டுகள் அமெரிக்காவின் ஆப்கானிஸ்தான் ஆக்கிரமிப்பிற்கு ஆதரவாக 2001இல் அப்போதைய பிஜேபி-தலைமையிலான இந்திய அரசாங்கத்துடன் கூட்டு சேர்ந்திருந்தனர்.
UPAஇல் இருந்து கழற்றிவிடப்பட்ட பின்னர், ஸ்ராலினிஸ்டுகள் முன்னதாக காங்கிரஸ், பிஜேபி அல்லது சில சந்தர்ப்பங்களில் இரண்டினோடும் சேர்ந்திருந்த பல்வேறு வலதுசாரி பிராந்திய மற்றும் ஜாதிய அடிப்படையிலான கட்சிகளை உள்ளடக்கிய "பிஜேபி-விரோத, காங்கிரஸ்-விரோத"வெளிவேடத்திலான மூன்றாம் அணி என்பதை ஊக்குவிக்க திரும்பினர்.
2009 தேர்தல்களில், அவர்கள் இரண்டு முக்கிய இந்திய முதலாளித்துவ தேசிய கட்சிகளுக்கு ஒரு "மதசார்பற்ற,” “முற்போக்கான" மாற்றீடாக இத்தகைய பிற்போக்கான கட்சிகளைப் புகழ்ந்துரைத்து, தமிழ்நாட்டை மையமாக கொண்ட அஇஅதிமுக மற்றும் ஒடிசாவை மையமாக கொண்ட BJD போன்ற வலதுசாரி கட்சிகளோடு அணிதிரண்டனர்.
NDAஇல் இருந்து ஒரு கட்சி விலகுவதாக அறிவித்தால் போதும்,ஸ்ராலினிஸ்டுகள் அதை "மதசார்பின்மையின்" பாதுகாவலனாக தம்பட்டம் அடித்தனர். இது பிஜேபி-தலைமையிலான NDAஇல் இரண்டாவது மிகப் பெரிய நீண்டகால கூட்டாளியாக இருந்த ஐக்கிய ஜனதா தளம், பின்னர் பிஜேபி உடனான அதன் 17 ஆண்டுகால கூட்டுறவை 2013இல் முடித்துக் கொள்வதாக அறிவித்த உடனேயே அதனுடன் கூட்டணி வைக்க அவர்கள் ஓடியதிலிருந்து எடுத்துக்காட்டப்பட்டது.
காங்கிரஸ் மற்றும் பிஜேபி உடன் தேர்தலுக்குப் பிந்தைய எதிர்பார்த்திருந்த பேரங்களில் தங்களின் கரங்களைச் சுதந்திரமாக வைத்திருப்பதற்காக,எதிர்காலத்தில் வந்து இணைய வாய்ப்பிருப்பதாக கருதப்பட்ட ஸ்ராலினிஸ்டுகளின் மூன்றாம் அணி கூட்டாளிகள் அனைவரும் 2014 தேர்தல் ஓட்டத்தில் ஸ்ராலினிஸ்டுகளை உதறி தள்ளிய பின்னரும் கூட, தேர்தலுக்குப் பின்னர் இடது ஆதரவிலான மூன்றாம் அணியில் அவர்கள் ஒரு இடத்தைப் பெறுவார்கள் என்று தொடர்ந்து ஸ்ராலினிஸ்டுகள் வலியுறுத்தி வந்தார்கள்.
ட்ரொட்ஸ்கியின் நிரந்தர புரட்சி வேலைத்திட்டத்தை நிராகரித்து, இந்திய தொழிலாளர்கள் மற்றும் உழைப்பாளர்களுக்கு பேரழிவுகரமான விளைவுகளை ஏற்படுத்தி, ஸ்ராலினிச சிபிஐ மற்றும் சிபிஎம் அவற்றின் வரலாறு முழுவதிலும் தொழிலாளர் வர்க்கத்தை இந்திய முதலாளித்துவத்திற்கு திட்டமிட்டு அடிபணிய செய்துள்ளனர். 1991க்கு முந்தைய காலக்கட்டத்தில் அவர்கள், சோசலிசம் இந்தியாவின் வரலாற்று நிகழ்ச்சி நிரலில் இல்லை என்று வலியுறுத்தி இதை நியாயப்படுத்தினார்கள்; நிலபிரபுத்துவ பிற்போக்குத்தனத்தை மற்றும் ஏகாதிபத்தியத்தை எதிர்ப்பதில் முதலாளித்துவத்தின் "முற்போக்கு" பிரிவுகளைத் தொழிலாளர்கள் ஆதரிக்க வேண்டுமென அவர்கள் வாதிட்டார்கள்.
1917 ரஷ்ய புரட்சி மற்றும் தெற்காசியாவில் ஏகாதிபத்திய-எதிர்ப்பு மேலெழுச்சியை காங்கிரஸ் ஒடுக்கியமை மற்றும் ஒரு முஸ்லீம் பாகிஸ்தான் மற்றும் ஒரு இந்து இந்தியா என இந்திய துணை கண்டத்தை பிரிப்பதைக் கண்டும் காணாதது போல இருந்தமை உட்பட 20ஆம் நூற்றாண்டின் ஒட்டு வரலாறும் என்னவாக இருந்தாலும் அது, காலங்கடந்து அபிவிருத்தி அடைந்த முதலாளித்துவ நாடுகளின் சமகாலத்திய சகாப்தம் ஜனநாயக புரட்சியின் அடிப்படை பணிகளை முடிக்க இலாயகற்று இருப்பதை எடுத்துக்காட்டி உள்ளது. ஏகாதிபத்திய ஒடுக்குமுறையிலிருந்து சுதந்திரம், தேசிய ஐக்கியம்,நிலபிரபுத்துவம் மற்றும் ஜாதியவாதத்தை ஒழிப்பது போன்ற இந்த பணிகளை,தொழிலாளர் வர்க்கம் தலைமையிலான ஒரு சோசலிச புரட்சி மட்டுமே நிறைவேற்ற முடியும், அது மட்டுமே நிறைவேற்றும்.
உலகெங்கிலும் தொழிலாளர் வர்க்கம் கிளர்ந்தெழுந்து நடத்திய தாக்குதலின் பாகமாக, 1970களின் தொடக்கத்தில் இந்தியாவில் வெடித்த முதிராத புரட்சிகர குணாம்சம் கொண்ட போராட்டங்களின் போது, ஸ்ராலினிஸ்டுகள் அவர்களை முதலாளித்துவத்தின் பின்னால் அடைத்து வைக்க முனைந்தார்கள். காங்கிரஸ் கட்சியுடனான ஒரு கூட்டணி அரசாங்கத்திற்குள் சிபிஐ நுழைந்ததோடு, இந்திரா காந்தியின் இரண்டு ஆண்டுகால நெருக்கடி நிலையை ஆதரித்தது, அதன் கீழ் அடிப்படை மக்கள் உரிமைகள் பறிக்கப்பட்டதோடு, பத்து ஆயிரக் கணக்கான தொழிலாளர்களும், இடதுசாரிகளும் சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர்.இதற்கிடையில், சிபிஎம் காங்கிரஸ்-விரோதமான முதலாளித்துவ ஜனதா கட்சியுடன் (BJPக்கு முன்னோடி அமைப்பான ஜன் சங் இந்த ஜனதா கட்சி உடன் ஒரு முக்கிய பங்காளியாக இருந்தது) தொழிலாளர் வர்க்கத்தைக் கட்டி போட்டது.
கடந்த கால் நூற்றாண்டாக மற்றும் மிக நெருக்கமாக முதலாளித்துவத்துடன் இருந்து வந்துள்ள ஸ்ராலினிஸ்டுகள், நவ-தாராளவாத சீர்திருத்தங்கள் மற்றும் அமெரிக்க-ஆதரவிலான கொள்கைகளுக்குப் பகிரங்கமாக பொறுப்பேற்ற அரசாங்கங்களுக்கு ஆதரவளித்து, இன்னும் மேலதிகமாக வலதிற்கு நகர்ந்துள்ளனர். இவ்வாறு செய்ததன் மூலமாக அவர்கள் ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பத்திலும் இந்து மேலாதிக்க BJPஇன் அச்சுறுத்தலைத் தூண்டி உள்ளனர்,அதேவேளையில் மதசார்பின்மையின் பாதுகாப்பு அரண்களாக இல்லை எனினும், அதன் பாதுகாப்பிற்காக என்ற பெயரில் காங்கிரஸையும், ஜாதிய-அடிப்படையிலான மற்றும் பிராந்திய வகுப்புவாத கட்சிகளைக் கூட்டாளிகளாக கொண்ட ஒரு அணியையும் புகழ்ந்துரைத்து வந்துள்ளனர்.
தொழிலாள வர்க்கத்தை முதலாளித்துவத்துடன் கட்டி வைக்கும் இந்த கொள்கையின் இறுதி முடிவு என்னவென்றால், நவ-தாராளவாத மறுசீரமைப்பை நடைமுறைப்படுத்துவதில் மற்றும் வேறுவிதத்தில் முதலாளித்துவ பிற்போக்குத்தனத்தைப் பலப்படுத்துவதில் ஆளும் வர்க்கத்தின் கரங்களை சுதந்திரமாக வைத்திருக்க செய்வதாகும்.
காங்கிரஸ் மற்றும் அஇஅதிமுக போன்ற கட்சிகள் வகுப்புவாத பிற்போக்குத்தனத்திற்கு எதிராக போராட கருவிகளாக இருக்க முடியுமென்ற வாதம் முற்றிலும் அபத்தமானதாகும். முதலாளித்துவ ஸ்தாபகத்தின் அனைத்து பிரிவுகளும் இந்து வலதை ஏற்றுக் கொண்டுள்ளன அல்லது அதை கண்டுங்காணாதது போல இருந்துள்ளன, அத்தோடு அவை யாருக்காக பேசுகின்றனவோ முதலாளித்துவத்தின் அந்தந்த கன்னைகளின் நலன்களை முன்னெடுக்க மற்றும் தொழிலாளர் வர்க்கத்தை பிளவுபடுத்தி வைக்க வகுப்புவாத மற்றும் ஜாதிய முறையீடுகளைப் பயன்படுத்துகின்றன.
இன்னும் அதிகளவில் அடிப்படையாக, இதுவரையில் தொழிலாள வர்க்கம் அதன் நலன்களைப் பாதுகாக்க மற்றும் உழைப்பாளர்கள் மற்றும் ஒடுக்கப்பட்டவர்களை உயர்த்த ஒரு சோசலிச வேலைத்திட்டத்தை முன்னெடுப்பதில் இருந்து அது தடுக்கப்பட்டிருக்கும் நிலையில், சமூகரீதியில் கொள்ளி வைக்கும் முதலாளித்துவ பொருளாதார "சீர்திருத்தங்கள்"நெருக்கடியை, நிலைநோக்கு பிறழ்ச்சியை உருவாக்கி வருவதோடு, சமூக பிற்போக்குத்தனம் எதில் ஊறி போயுள்ளதோ அவற்றின் மீதெல்லாம் நம்பிக்கை இழக்கச் செய்கிறது.
ஸ்ராலினிசத்தின் பிற்போக்குத்தனமான அரசியலின் ஒரு வரலாற்றுரீதியிலான இருப்புநிலை குறிப்பை எடுக்க இந்திய தொழிலாளர்கள் மற்றும் சோசலிச-சிந்தனை கொண்ட புத்திஜீவிகள் மற்றும் இளைஞர்களுக்கு இது சரியான நேரமாகும். அவர்கள் ரஷ்ய புரட்சியின் சர்வதேச பாரம்பரியத்தின் விளைபொருட்கள் அல்ல, மாறாக அவர்கள் சோவியத் தொழிலாளர் வர்க்கத்திடமிருந்து அதிகாரத்தைப் பறித்து இறுதியாக முன்னாள் சோவியத் ஒன்றியத்தில் முதலாளித்துவ மீட்சியைக் கொண்டு வந்த ஸ்ராலின் தலைமையின் கீழ் இருந்த தனிச்சலுகை படைத்த அதிகாரத்துவத்தால் பேணி வளர்க்கப்பட்ட தேசியவாத-சந்தர்ப்பவாத சித்தாந்தங்களின் விளைபொருட்கள் ஆவார்கள்.
நிரந்தர புரட்சி வேலைத்திட்டத்தின் அடிப்படையில், நான்காம் அகிலத்தின் அனைத்துலக குழுவின் ஒரு பிரிவாக இந்திய தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் ஒரு பாரிய புதிய கட்சி கட்டியெழுப்பப்பட வேண்டும். இந்திய தொழிலாளர்கள் ஸ்ராலினிச கட்சிகள் மற்றும் அவர்களின் தொழிற்சங்க எந்திரங்கள் உட்பட முதலாளித்துவ கட்சிகளிடமிருந்து தங்களைத் தாங்களே அறுத்துக் கொண்டுசோசலிசத்திற்கான போராட்டத்தில் தெற்காசியா மற்றும் உலகெங்கிலும் அவர்களைச் சுற்றி உள்ள உழைப்பாளர்களை அணி திரட்ட வேண்டும்.
பரந்த பெரும்பான்மையை வறுமைக்குள் தள்ளுவதன் மூலமாக மற்றும் கொடூர சுரண்டல் மூலமாக இந்திய முதலாளித்துவத்தை "அபிவிருத்தி"செய்வதற்கான முதலாளித்துவத்தின் உந்துதலுக்கு மற்றும் இந்த இரக்கமற்ற வேலைத்திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்த, மோடியை அது அரவணைத்து கொண்டதில் எடுத்துக்காட்டப்பட்டதைப் போல, வகுப்புவாத பிற்போக்குத்தனம் மற்றும் சர்வாதிகார ஆட்சி முறைமைகளுக்கு அது திரும்புவதற்கு எதிராக இது மட்டுமே ஒரே ஆணித்தரமான பதிலாக உள்ளது.
 http://www.wsws.org/tamil/articles/2014/may/140528_sta.shtml

Thursday, 22 May 2014

இந்தியாவின் திருப்புமுனை தேர்தல்

கடந்த வாரத்தின் இந்திய தேசிய தேர்தலில் இந்து வகுப்புவாத பாரதீய ஜனதா கட்சி (பிஜேபி) அதிகாரத்திற்கு வந்துள்ளது. குஜராத்தில் 2002 முஸ்லீம்-விரோத படுகொலையை தூண்டிவிட்டதில் அவர் வகித்த பாத்திரத்திற்காக இந்தியாவிலும் உண்மையில் சர்வதேச அளவிலும் இழிபெயர் பெற்ற குஜராத் முதல் மந்திரியும், சுய-பாணியிலான இந்து இரும்புமனிதருமான நரேந்திர மோடி பிரதம மந்திரியாகவுள்ளதுடன், அவர் பொருளாதார "வளர்ச்சிக்கு" இட்டுசெல்ல இருப்பதாகவும் கூறப்படுகிறது.

மக்கள் விரோத, சுதந்திர-சந்தை நடவடிக்கைகளுக்கு அழுத்தம் கொடுக்கவும் மற்றும் இந்தியாவை இன்னும் நெருக்கமாக அமெரிக்க வெளியுறவு கொள்கையோடு இணைக்கும் கருவியாக ஏற்று இந்திய மற்றும் சர்வதேச மூலதனம் BJP'ஐ அரவணைத்து உள்ளது. சமூக சேவைகளின் மீது ஆழ்ந்த வெட்டுக்கள், உணவு, எரிபொருள் மற்றும் உரம் விலை மானியங்களைக் குறைத்தல்; அரசுடமையான நிறுவனங்களைத் தனியார்மயமாக்குதல்; அன்னிய முதலீடுகள் மீது மிஞ்சி இருக்கும் வரம்புகளை நீக்குதல்; வரிச் சுமையை தொழிலாளர்களுக்கு மாற்றுதல்; மற்றும் வங்கிகளுக்கு பாரிய அரசு உதவிகள் ஆகியவை அந்த கட்சியின் வேலைத்திட்டத்தில் உள்ளடங்கும்.

நூறு மில்லியன் கணக்கான இந்திய மக்களுக்கான ஊட்டச்சத்து குறைபாடு மற்றும் பட்டினியை இல்லாதொழிக்கும் திட்டங்களும் இலக்கு வைக்கப்பட்டிருப்பவற்றில் உள்ளடங்கும். வர்க்க போராட்டத்தின் எழுச்சிக்கு அடித்தளம் அமைக்கப்பட்டு வருகிறது.

முப்பது ஆண்டுகளுக்கு பின்னர் ஒரு முழு நாடாளுமன்ற பெரும்பான்மையை வென்றிருக்கும் முதல் கட்சியாக பிஜேபி உள்ளது என்ற போதினும், இந்திய மக்கள் தீவிரவலதிற்கு மாறியுள்ளனர் என்று பத்திரிகைகள் வாதிடுவது ஒரு மோசடி ஆகும். காங்கிரஸ் கட்சி மற்றும் ஒரு வரலாற்று உடைவினை சந்தித்த இரண்டு ஸ்ராலினிச கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் மீது வைத்திருந்த பாரிய நப்பாசைகள் பூர்த்திசெய்யப்படாததால் பிஜேபி அதிலிருந்து ஆதாயமடைந்தது.

சுதந்திர இந்தியாவின் 67 ஆண்டுகளில் 13 முறை தேசிய அரசாங்கத்திற்கு தலைமை ஏற்றிருந்த காங்கிரஸ், இப்போது 545 மக்களவை இடங்களில் வெறும் 44 இடங்களைக் கொண்டுள்ளது. இது உத்தியோகபூர்வ எதிர்கட்சியாக அங்கீகரிக்கப்பட கூட போதுமான எண்ணிக்கை இல்லை. பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், இந்திய நாடாளுமன்றத்தில் 60 இடங்களுக்கு மேல் வென்ற ஸ்ராலினிச தலைமையிலான இடது முன்னணி, உடனடியாக தம்மை காங்கிரஸிடம் ஒப்படைத்துவிட்டது. இன்று இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கு மக்களவையில் ஒரேயொரு இடம்தான் கிடைத்துள்ளது, மற்றும் இந்திய மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி வெறும் 9 இடங்களைப் பெற்றுள்ளது.

காங்கிரஸ் இப்போதும் சரி, எப்போதுமே ஒரு முதலாளித்துவ கட்சியாக இருந்துள்ளது. மகாத்மா காந்தி மற்றும் ஜவஹர்லால் நேரு தலைமையின் கீழ், அது பாரிய ஏகாதிபத்திய-எதிர்ப்பு போராட்டத்தைக் காட்டிக் கொடுத்தது மற்றும் ஒடுக்கியது. 1947இல் பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியத்துடன் அது ஒரு உடன்பாட்டை எட்டியது, அதன் அடிப்படையில் அந்த துணை கண்டம், மில்லியன் கணக்கானவர்களை உயிரிழிக்க செய்த மற்றும் இடம் பெயர செய்வித்த இந்தியாவின் இன மற்றும் பிரிவினைவாத சமூகங்களுக்கு இடையிலான சண்டைக்கு இடையே, ஒரு முஸ்லீம் பாகிஸ்தான் மற்றும் இந்துக்கள் அதிகம் நிறைந்த ஒரு இந்தியா என்று வகுப்புவாதரீதியில் பிரிக்கப்பட்டது.

இருந்த போதினும், பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்கு எதிரான போராட்டத்தில் இணைந்திருந்ததன் காரணமாக, காங்கிரஸ் இந்தியா எங்கிலும் பரந்துபட்ட பல்வேறு இன மற்றும் வகுப்புவாத குழுக்களிடம் ஓரளவிற்கு ஆதரவைப் பெற்றிருந்த ஒரே முதலாளித்துவ கட்சியாக விளங்கியது. அவ்வாறு இருந்தாலுங்கூட, அதை இந்திய முதலாளித்துவத்திடம் இருந்து பிரிக்க முடியாது என்பதை நிரூபித்திருந்தது. இறக்குமதிக்கான மாற்றீடு மூலமும், பிரதான தொழில்துறைகளை அரசு உடைமையில் வைத்திருந்தமை மற்றும் சோவியத் ஒன்றியத்தில் இருந்த ஸ்ராலினிச அதிகாரத்துவத்துடன் கொண்டிருந்த நெருக்கமான உறவுகள் மூலமாகவும் அது ஏகாதிபத்திய அழுத்தங்களை சமப்படுத்திக்கொள்ள முனைந்தது.

1970களில், இந்த மூலோபாயம் கடும் நெருக்கடிக்கு உள்ளானது. தொழிலாள வர்க்கத்துடன் கண்மூடித்தனமான மோதலுக்கு வந்த இந்திரா காந்தியின் காங்கிரஸ் அரசாங்கம், 1974-75 இரயில்வே துறை வேலை நிறுத்தத்தை நசுக்க இராணுவத்தைப் பயன்படுத்தியதோடு, இரண்டு ஆண்டுகள் அவசரகால சட்டம் பிறப்பித்து,  அக்காலகட்டத்தில் மக்கள் சுதந்திரங்கள் ஒடுக்கப்பட்டன.

1991இன் சோவியத் ஒன்றிய பொறிவில் இருந்து, காங்கிரஸ் இந்திய முதலாளித்துவத்தின் "புதிய பொருளாதார கொள்கையில்" முன்னனி பாத்திரம் வகித்துள்ளதோடு, இந்தியாவை உலக முதலாளித்துவத்திற்கு ஒரு மலிவு-உழைப்பு உற்பத்தியாளராக மாற்றியது. 1991-96 வரையிலான நரசிம்ம ராவ்வின் காங்கிரஸ் அரசாங்கம், அன்னிய மூலதனங்களை ஈர்க்க ஏற்றுமதி சார்ந்த வளர்ச்சி மற்றும் சுதந்திர-சந்தை கொள்கை ஆகியவற்றிற்கு சாதகமாக தேசிய பொருளாதார நெறிமுறைகளை அழித்து, இந்த மாற்றத்தைத் தொடங்கி வைத்தது.

கடந்த தசாப்தத்தின் காங்கிரஸ் தலைமையிலான அரசாங்கம் இந்தியாவின் சுதந்திர-சந்தை மறுகட்டமைப்பை மேற்கொண்டு விரிவாக்கி, நீட்டித்தது. பிரதம மந்திரி மன்மோகன் சிங் செப்டம்பர் 2012இல் தேசிய தொலைக்காட்சியில் உரையாற்றுகையில், மேலதிக அன்னிய முதலீடுகளை ஈர்ப்பதற்காக இந்திய மக்கள் "அவர்களின் வயிற்றை கட்டுப்படித்திக்கொள்ள வேண்டும்" என்று கூறுமளவிற்குச் சென்றார்.

இந்திய முதலாளித்துவம் பன்னாட்டு பெருநிறுவனங்களுக்கு மலிவு உழைப்பை வழங்கி அதனை அதுவே செல்வ செழிப்பாக்கி கொண்ட நிலையில், காங்கிரஸூம் அமெரிக்கா உடன் அதன் உறவுகளை ஆழப்படுத்தி இருந்தது. ஆப்கானிஸ்தான், ஈராக் மற்றும் லிபியா உட்பட பல நாடுகளை வாஷிங்டன் அடுத்தடுத்து ஆக்கிரமித்திருந்த நிலையில், மீண்டும் காங்கிரஸின் தலைமையில், இந்தியா 2000இல் இருந்து அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்துடன் ஒரு "உலகளாவிய மூலோபாய கூட்டுறவை" மேற்கொள்ள முனைந்துள்ளது. இந்தியா உடனான அமெரிக்க உறவுகள், சீனாவைத் தனிமைப்படுத்தி "ஆசியாவினை நோக்கி திரும்புதலின்" பாகமாக இருந்துள்ளன.

காங்கிரஸின் பேரழிவுகரமான தோல்வி எதை பிரதிபலிக்கிறது என்றால், இதுபோன்ற கொள்கைகளை ஒரு கால் நூற்றாண்டிற்கு நடைமுறைப்படுத்திய பின்னர், அது இந்திய தொழிலாளர்கள் மற்றும் ஒடுக்கப்படும் மக்கள் மத்தியில் மொத்த நம்பகத்தன்மையையும் இழந்துள்ளது என்பதையே ஆகும்.

இதற்கு இணையாக ஏற்பட்டுள்ள ஸ்ராலினிச சிபிஐ மற்றும் சிபிஎம் கட்சிகளின் பொறிவு, ஏதோ சந்தர்ப்பவசத்தால் நிகழ்ந்ததல்ல. 1930களில் சிபிஐ உருவாக்கப்பட்டதில் இருந்தே, ட்ரொட்ஸ்கிச இயக்கத்தால் எடுத்துக் காட்டப்பட்டதைப் போல, ஸ்ராலினிஸ்டுகள் தொழிலாள வர்க்கத்தால் முன்னெடுக்கப்பட்ட சோசலிசத்திற்கான போராட்டத்தை எதிர்த்துள்ளனர். அது மட்டுமின்றி, அவர்கள் தொழிலாளர்களை திட்டமிட்டபடி முதலாளித்துவ கட்சிகளுக்கு அடிபணிய செய்தார்கள்.

1991க்கு முன்னர், அவை சோசலிசம் இந்தியாவின் நிகழ்ச்சி நிரலில் இன்னும் இல்லை என்று வலியுறுத்தினார்கள். "தேசிய ஜனநாயக புரட்சியை" நடத்த அவர்கள் இந்திய முதலாளித்துவத்தின் "முற்போக்கான,” “நிலப்பிரபுத்துவத்திற்கு எதிரான" அல்லது "ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிரான" பிரிவுகளிடம் ஆதரவு கோரி அழைப்பு விடுத்தார்கள். 1991க்கு பின்னர் இருந்து, இந்திய முதலாளித்துவம் கூர்மையாக வலதிற்கும், ஏகாதிபத்தியத்தை நோக்கியும் நகர்ந்த போது, ஸ்ராலினிஸ்டுகளும் அவர்களோடு வலதை நோக்கி சாய்ந்தார்கள்.

அடுத்தடுத்த அரசாங்கங்கள் சுதந்திர-சந்தை மற்றும் ஏகாதிபத்திய-சார்பு கொள்கைகளை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கு அவர்கள், BJP'ஐ எதிர்க்கிறோம் என்ற பெயரில், முட்டுக் கொடுத்தார்கள்.

சோசலிசத்திற்கான போராட்டத்திலிருந்து தொழிலாள வர்க்கத்தை ஸ்ராலினிஸ்டுகள் தடுத்து, காங்கிரஸ் மற்றும் பல வலதுசாரி ஜாதி-அடிப்படையிலான மற்றும் பிராந்திய கட்சிகளுக்கு (இந்த கட்சிகள் அனைத்தும் ஸ்ராலினிஸ்டுகளால் "மதசார்பற்ற இந்தியாவின்" பாதுகாவலர்களாக புகழப்பட்டன) அதை அடிபணிய செய்ததால், காங்கிரஸ் மீதும் மற்றும் ஒரு கால் நூற்றாண்டு கால சந்தை-சார் "சீர்திருத்தம்" மீதும் ஏற்பட்டிருந்த பாரிய வெறுப்பை பிஜேபி சுரண்டிக் கொள்ள சுதந்திரமாக விடப்பட்டது.

இந்தியாவின் பிஜேபி-தலைமையிலான அரசாங்கம் ஆழ்ந்த நெருக்கடியின் ஒரு ஆட்சியாக இருக்கும். அது பாசிச, இந்து-மேலாதிக்கவாத ராஷ்ட்ரிய ஸ்வயம்சேவக் சங் (ஆர்எஸ்எஸ்) அமைப்பிற்கும், பாதுகாப்பு படைகளின் யுத்தம் நாடும் உட்கூறுகளுக்கும், மற்றும் பெரு வணிகத்தின் மிகவும் பேராசை கொண்ட பிரிவுகளுக்கும் கடமைப் பட்டுள்ளது. மக்கள் விரோத சமூக நிகழ்ச்சி நிரலைத் திணிக்க முயல்கின்ற போதே, அது அமெரிக்காவின் "ஆசியாவை நோக்கி திரும்புதலின்" மற்றும் பெருமளவிலான யுத்தத்திற்கான தயாரிப்புகளுக்கு பொறுப்புகளை எடுத்துக்கொண்டு, ஏகாதிபத்தியத்துடன் குறிப்பாக அமெரிக்கா மற்றும் ஜப்பான் உடன் நெருக்கமான உறவுகளை பின்தொடரும்.

தொழிலாள வர்க்கம் மிகத் தெளிவாக மரணகதியிலான அபாயங்களை முகங்கொடுத்துள்ளது. இருந்தாலும், பிஜேபி வெற்றியும காங்கிரஸ் மற்றும் ஸ்ராலினிஸ்ட் கட்சிகளின் பொறிவும் வர்க்க போராட்டத்தின் பரந்தளவிலான தீவிரமயமாக்கலுக்கு மட்டுமல்லாது, தொழிலாள வர்க்க அரசியலின் ஒரு அடிப்படை மறுஒழுங்கமைவிற்கும் அறிகுறி காட்டுகிறது.

அதுபோன்ற ஒரு மறுஒழுங்கமைவு, "சுதந்திர கால" முதலாளித்துவ ஆட்சி மற்றும் இந்திய ஸ்ராலினிசம் கவிழ்ந்து போனதன் மீது ஒரு வரலாற்றுரீதியிலான இருப்புநிலை கணக்கை வரைய கோருவதுடன், லியோன் ட்ரொட்ஸ்கியால் விவரிக்கப்பட்ட மற்றும் 1917 ரஷ்ய புரட்சியில் உயிரூட்டப்பட்ட நிரந்தர புரட்சி வேலைத்திட்டத்தின் அடிப்படையில் தொழிலாள வர்க்கத்தின் ஒரு புதிய பாரிய கட்சியைக் கட்டுவதும் அவசியமாகின்றது.

துணைக் கண்டத்தின் மக்களை ஐக்கியப்படுத்துவது, ஜாதி ஒடுக்குமுறையை மற்றும் நிலப்பிரபுத்துவத்தைக் இல்லாதொழிப்பது, மற்றும் ஏகாதிபத்தியத்திடமிருந்து விடுதலை ஆகியவை உட்பட அடிப்படை சமூக மற்றும் ஜனநாயக கடமைகளை தீர்க்க முதலாளித்துவம் இலாயக்கற்று இருப்பதை இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த அனுபவமும் எடுத்துகாட்டி உள்ளது. இந்த பணிகளை ஒரு சர்வதேச சோசலிச வேலைத்திட்டத்தின் அடிப்படையில் தொழிலாள வர்க்கத்தை சுயாதீனமாக ஐக்கியப்படுத்துவதன் மூலமாக மட்டுமே நிறைவேற்ற முடியும்.

Keith Jones
19 May 2014
http://www.wsws.org/tamil/articles/2014/may/140520_india.shtml

Friday, 16 May 2014

மரணதண்டனையும், அமெரிக்க ஆளும் வர்க்கத்தின் காட்டுமிராண்டித்தனமும்

நான் அதை முழுவதுமாக பார்த்தேன்மெலானியை குறிப்பிட்டதக்களவு உறுதியாக வைத்திருக்க உதவிய அவரது கால்களைக் கட்டியிருந்த தோல் பட்டியை நீக்குதல் மற்றும் அவரது செருப்புகளை அவர் அமைதியாக கழற்றியது போன்ற ஒவ்வொரு விபரத்தையும் நான் குறிப்பெடுத்துக் கொண்டேன்இனி ஒருமுறை அதை நான் மீண்டும் பார்க்க விரும்பவில்லைஒருபக்கமாக திரும்பியகறுத்த துணியால்  மூடிக்கட்டப்பட்ட தலையோடுகைகளின் வழியே ஓடும் அந்த கருநீல கோடுகளோடுஅவர்களின் முன்னால் உயிரான சதையின் நிறம் மாறிக் கொண்டிருக்கும் அந்த நேராக விறைத்த சடலம் தொங்கி கொண்டிருப்பதை என்னால் இன்னமும் பார்க்க முடிகிறது!
(இது நெவாடாவின் வெர்ஜினியா நகரில்ஏப்ரல் 24, 1868இல் ஜோன் மெலானி மரண தண்டனை குறித்து மார்க் ட்வைன் எழுதியது.)
ஒரு இளம் செய்தியாளராக Chicago Republicanஇல் மார்க் ட்வைன் இந்த வார்த்தைகளை எழுதி சுமார் ஒன்றரை நூற்றாண்டுகள் கடந்துவிட்டன.ஒரு நெவாடா சுரங்கத்தொழில் நகரில் பொதுமக்கள் பார்வைக்கு முன்னால் தூக்கில் தொங்கவிடப்பட்ட போது எழுதப்பட்ட அவரதுஎழுத்துக்கள் அப்போது என்ன தோன்ற செய்ததோ அதே பயங்கரத்தை இன்றும் ஏற்படுத்துகின்றனஆனால்சுமார் 146 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர்,பூகோளம் எங்கிலும் பரந்த பெரும்பான்மை தொழில்துறைமயமான தேசங்களால் ஒரு காட்டுமிராண்டித்தனமாக கண்டிக்கப்படும்,சட்டத்திலிருந்து நீக்கப்பட்டஅந்த உச்சக்கட்ட தண்டனையை நிறைவேற்றுவதை அமெரிக்க ஆளும் வர்க்கம் பெருமளவிலான கருத்தொற்றுமையோடு தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.
ஏப்ரல் 29இல் ஓக்லஹோமா மாநிலத்தில் கிளேட்டன் டிலாக்கெட்டின்மரண தண்டனை நிறைவேற்றப்பட்ட போதுகண்கள் மிரட்சியோடும் வெறுப்போடும் அமெரிக்காவைப் பார்த்து கொண்டிருந்தன.பரிசோதிக்கப்படாத மூன்று இரசாயன மருந்துகளின் ஒரு கலவையை முதலில் அவரது கை நரம்புகளிலும்பின்னர் அவரது இடுப்பிலும் ஏற்றும் போது அந்த மரண தண்டனை கைதி ஒரு சக்கர நாற்காலியில் கட்டப்பட்டிருந்தார்ஒரு மயக்க மருந்தான முதல் மருந்து வெளிப்படையாக முழு செயல்பாட்டை அளிக்கவில்லைஅந்த கைதி கட்டுப்பாடு இழந்து சுமார் 15 நிமிடங்கள் அந்த கோரமான நடைமுறைக்குள் உடலை உதறி துடித்தார்பற்களைக் கடித்தார்;முணுமுணுத்தார்சிறை அதிகாரிகள் திடீரென அந்த மரண தண்டனையை நிறுத்தியதோடுபார்வையாளர் அறையிலிருந்து பார்க்க முடியாதபடிக்கு அதை மறைத்தனர்பின்னர் அந்த பேரச்சமூட்டும் நிகழ்வுகள் தொடங்கிய சுமார் முக்கால் மணி நேரத்திற்குப் பின்னர்லாக்கெட் ஒரு மாரடைப்பால் இறந்துவிட்டதாக அதிகாரிகள் பத்திரிகையாளர்களுக்கு தெரிவித்தனர்.
ஜேர்மன் சான்சலர் ஆங்கெலா மெர்கேல் உடனான ஒரு கூட்டு வெள்ளை மாளிகை பத்திரிகையாளர் கூட்டத்தின் போது பராக் ஒபாமாவிடம் அந்த அரைகுறை மரண தண்டனை குறித்து ஒரு பிரெஞ்சு பத்திரிகையாளரால் கேள்வி எழுப்பப்பட்டதுஅந்த சம்பவம் "ஆழ்ந்த கவலையளிப்பதாக"கூறிய ஜனாதிபதிஉச்சக்கட்ட தண்டனையைப் பாதுகாப்பதாக மீண்டும் வலியுறுத்தினார். “சில குறிப்பிட்ட சூழல்களில் ஒரு குற்றம் மிகவும் பயங்கரமானதாக இருக்கும்அதற்கு மரண தண்டனையைப் பயன்படுத்துவது பொருத்தமானதாக இருக்கலாம்,” என்றார்.
ஓக்லஹோமா சம்பவங்கள் "மரண தண்டனை எவ்வாறு நடத்தப்பட்டு வருகின்றன என்பதன் மீது முக்கிய கேள்விகளைஎழுப்பி இருப்பதாக அவர் தெரிவித்தார்அவர் தொடர்ந்து கூறுகையில், “நாம்ஒரு சமூகமாக,இந்த பிரச்சினைகளைச் சுற்றியுள்ள சில சிக்கலான மற்றும் ஆழ்ந்த கேள்விகளை நமக்குநாமே கேட்டுக் கொள்ள வேண்டியவர்களாக இருக்கிறோம் என்று நான் நினைக்கிறேன்,” என்றார்.
ஆம்உண்மை தான் திருஜனாதிபதி அவர்களேஆனால் துல்லியமாக இந்த "ஆழமான கேள்விகள்தான் என்னமேலும் அமெரிக்க ஆளும் மேற்தட்டால் நடத்தப்படும் இந்த தொடர்ச்சியான நடைமுறையும்,உச்சக்கட்ட தண்டனையின் பாதுகாப்பும் நமக்கு 21ஆம் நூற்றாண்டு அமெரிக்கா குறித்து என்ன கூறுகின்றன?
மரண தண்டனையை "இரக்கத்தோடுநடத்த வேண்டும் என்பதன் மீதான தற்போதைய விவாதம் ஒரு வெட்கக்கேடானதாகும்அமெரிக்காவில் மரண தண்டனைகளை நிறைவேற்ற பயன்படுத்தப்படும் மருந்துகளை வினியோகிக்க ஐரோப்பிய மருந்து உற்பத்தியாளர்கள் மறுத்து வருகின்ற நிலையில்வெவ்வேறு புதிய மருந்துகளின்பரிசோதிக்கப்படாத கலவைகளைஉயிர்பறிக்கும் ஊசிகளில் பயன்படுத்துவதற்கு மாற்று தர நெறிமுறைகளை உருவாக்க மாநிலங்கள் முண்டி அடித்துக் கொண்டிருக்கின்றனஇந்த கொடூரமான "விவாதம்ஒரேயொரு விஷயத்தில் ஒருமுனைப்பட்டுள்ளதுஅதாவதுஅரச படுகொலை எந்திரத்தை செயல்பாட்டில் வைத்திருப்பது என்பதாகும்.
ஒருவரை கொல்லும் நோக்கத்தோடு விஷ இரசாயனங்களை அவர்களுக்குள் செலுத்துவதில் அங்கே "இரக்கம்என்பதொன்றும் இருக்க முடியாதுமுன்னாள் நீதியரசர்கள்பொலிஸ் தலைவர்கள்அரசு வழக்கறிஞர்கள் மற்றும் மரண தண்டனை உத்தரவாணையில் கையெழுத்திட்ட ஆளுநர்கள் உள்ளடங்கிய ஒரு குழுவான Consititution Projectஇன் ஒரு புதிய அறிக்கைஅமெரிக்க மரண தண்டனை வளாகங்களில் தற்போது பயன்படுத்தப்படும் "மூன்று மருந்து முறை" “கைதியின் தவிர்க்கக்கூடிய வலிக்கும் மற்றும் துன்பத்திற்கும் ஒரு அபாயத்தை கொண்டிருக்கின்றதுஎன்று தீர்மானித்துள்ளது.
இதுபோன்ற தர நெறிமுறைகள் விலங்குகளின் கருணைக் கொலைகளில் கூட பயன்படுத்துவதை பல மாநிலங்கள் தடை விதித்துள்ளன,ஏனென்றால் அவை விலங்குகள் விழிப்போடு இருக்கும் போதே முடமாக்கி மூச்சுத்திணறலை உண்டாக்கக்கூடும்.
ஜனாதிபதி ஒபாமாஅவரது பங்கிற்குமரண தண்டனைகளில் மத்திய அரசால் பயன்படுத்தப்படும் முறைகளைச் சுற்றியுள்ள பிரச்சினைகளை, “மாநில அளவிலான தரமுறைகள் மற்றும் சம்பந்தப்பட்ட கொள்கை பிரச்சினைகளின் மீதான ஒரு ஆய்வை உள்ளடக்கியஒரு விரிவான புனராய்வை மேற்கொள்ளுமாறு நீதித்துறைக்கு பரிந்துரைத்திருப்பதாக ஒரு அரசுத்துறை செய்தி தொடர்பாளர் குறிப்பிட்டார்மீண்டும் இந்த புனராய்வின் நோக்கம் மரண தண்டனை அளிப்பதன் மீது விசாரணை செய்வதல்லமாறாக அதை எவ்வாறு "செய்வதுஎன்பதாக உள்ளது.
மரண தண்டனையை இரக்கத்தோடு பயன்படுத்துவதை உறுதிப்படுத்துவதில் ஜனாதிபதி அவரது போலிக் கவலைகளை வெளியிடுகின்ற நிலையில் — இது வார்த்தையளவில் முரண்பாடாக உள்ளது என்பதோடு — ஏனைய அரசியல்வாதிகளோ பழிவாங்கும் அந்த நடவடிக்கைக்கு அவர்களின் இரத்த வேட்கையை மிகப் பகிரங்கமாக வெளிப்படுத்துகின்றனர்.
பிரதிநிதிகள் சபையின் ஓக்லஹோமா அங்கத்தவரான குடியரசு கட்சியின் மைக் கிறிஸ்டியன் ஏப்ரல் 29 மரண தண்டனையைத் தொடர்ந்து கருத்துரைக்கையில், “இது கொடூரமாக இருக்கும் என்பதை நான் உணர்கிறேன்ஆனால் ஒரு தகப்பனாக மற்றும் முன்னாள் சட்டத்துறை நபராகஅதுவொரு உயிர்பறிக்கும் ஊசியினால்மின்சார நாற்காலி மூலமாகதுப்பாக்கியால் சுடும் படையைக் கொண்டுதூக்கிலிடுவதனால்,வெட்டும் கருவியினால் அல்லது சிங்கங்களுக்கு இரையாக்குவதன் மூலமாக நடத்தப்பட்டாலும் உண்மையில் எனக்கு கவலை இல்லை,”என்றார்.
வர்க்க பிளவுகளால் கிழிக்கப்பட்டிருக்கும் மற்றும் வன்முறையாலும் காட்டுமிராண்டித்தனத்தாலும் மேலாதிக்கம் செலுத்தப்படும் ஒரு சமூகத்தை வழிநடத்தும் அரசியல் ஆளும் அமைப்பு முறையின் கண்ணோட்டத்தை இதுபோன்ற அறிக்கைகள் வெளிப்படுத்துகின்றன.கிளேட்டன் லாக்கெட்டின் கொடூர அரசு படுகொலை போன்ற சம்பவங்கள் அமெரிக்காவில் வர்க்க உறவுகளின் நிலையை மற்றும் மக்கள் எதிர்கொண்டிருக்கும் பயங்கர யதார்த்தங்களை உயர்த்திக் காட்டுகின்றன.
வரிசையான மரண தண்டனைகளும் பரந்த அமெரிக்க சிறைக்கூட அமைப்புமுறையும் இத்தகைய யதார்த்தங்களுக்கு சான்றுகளாக விளங்குகின்றனவெள்ளை மாளிகை பத்திரிகையாளர் கூட்டத்தில் இருந்த ஒரு செய்தியாளர் மேலே குறிப்பிட்டதை மேற்கோளிட்டு காட்டும் விதத்தில் கூறுகையில், “மரண தண்டனைகளின் நிறைவேற்றம் என்று வரும்போதுமனித உரிமைகள் குழுக்கள் சீனாஈரான் மற்றும் சவூதி அரேபியாவின் மோசடி அமைப்புகளுக்குள் அமெரிக்காவையும் கொண்டு வந்து நிறுத்துகின்றன,” என்றார்நாடெங்கிலும் 3,000க்கும் மேற்பட்ட குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட கைதிகள் மரண தண்டனை வரிசையில்கிளேட்டன் லாக்கெட்டின் தலைவிதியைப் போன்ற ஒன்றிற்காக காத்து நிற்கின்றனர்.
அமெரிக்க சிறைக்கூடங்களிலும்காவல் முகாம்களிலும் 2.4 மில்லியன் கைதிகள் இருப்பதாக மதிப்பிடப்பட்டதுஇது வேறெந்த தேசத்தையும் விட மக்கள்தொகையில் பெரும் பங்காகும்அந்த கைதிகளில் பெரும்பான்மையினர் தொழிலாள வர்க்கத்தினர் மற்றும் ஏழைகள்,லத்தீனோஸ் மற்றும் ஆப்ரிக்க-அமெரிக்கர்கள்மனநோயாளிகள் மற்றும் ஊனமுற்றவர்கள்முன்னாள் சிப்பாய்கள் மற்றும் புலம்பெயர்ந்தவர்கள் என பொருத்தமற்ற விகிதாசாரத்தில் உள்ளனர்.
நாடெங்கிலும் உள்ள சிறிய மற்றும் பெரிய நகரங்களில் பொலிஸ் காட்டுமிராண்டித்தனம் சீறி பெருகி உள்ளதுஅமெரிக்காவில் பொலிஸ் துப்பாக்கி சூட்டில் மற்றொரு உயிரிழப்பு என்ற செய்தி இல்லாமல் ஒரு நாள் அரிதாகவே கழிகிறதுஒவ்வொரு நாளும் ஒன்று அல்லது இரண்டு பேர் பொலிஸால் கொல்லப்படுகின்றனர்புலம்பெயர்ந்தவர்கள் சுற்றி வளைக்கப்படுகின்றனர்இரக்கமற்ற நிலைமைகளின் கீழ் பாரிய தடுப்புக்காவல் மையங்களில் அவர்கள் அடைக்கப்படுகின்றனர்பின்னர் அதிகளவிலான எண்ணிக்கையில் நாட்டை விட்டு வெளியேற்றப்படுகின்றனர்இந்த வன்முறையான யதார்த்தம்உழைக்கும் மக்கள் மற்றும் இளைஞர்கள் ஒவ்வொரு நாளும் எதிர்கொள்ளும் வறுமை மற்றும் அதிகரித்துவரும் அடிப்படை ஜனநாயக உரிமைகளின் சீரழிவோடு கை கோர்த்து செல்கிறதுமரண தண்டனை என்பது எதன் ஒரு முக்கிய பாகமாக விளங்குகிறதோ அந்த பரந்த பொலிஸ்-அரச எந்திரம் உட்பட அரசு ஒடுக்குமுறையே அடிமட்டத்திலிருந்து எழும் கிளர்ச்சியின் அச்சுறுத்தலுக்கு ஆளும் மேற்தட்டின் விடையிறுப்பாக உள்ளது.
அமெரிக்க இராணுவம் உலகம் முழுவதிலும் உள்ள நாடுகளில் தலையீடு செய்கின்ற நிலையில்அமெரிக்கா உலகம் முழுவதற்குமான ஜனநாயகத்தின் காவலன் என்ற அமெரிக்க அரசியல் ஸ்தாபகத்தின் வாதங்கள் தொடர்ந்து அம்பலப்படுகின்றனஆனால் இவை அடிமை ஊடகங்களால் கிளிப்பிள்ளை போல திரும்ப திரும்ப பிரச்சாரம் செய்யப்படுகின்றனஒபாமா நிர்வாகம் அதற்கு ஜோர்ஜ் டபிள்யூ.புஷ்ஷால் ஒப்படைக்கப்பட்ட சித்திரவதைஉளவுபார்ப்பு மற்றும் உலகளாவிய இராணுவ தாக்குதலின் வலையை பாதுகாக்கின்றது,விரிவாக்கி வருகின்றதுஉச்சக்கட்ட தண்டனையை அமெரிக்க அமைப்புமுறைக்கானது என ஒபாமா நிர்வாகம் பாதுகாப்பதானது இலக்கில் வைக்கப்பட்ட டிரோன் படுகொலைகளின் மற்றும் விசாரணையின்றி அமெரிக்க பிரஜைகளைப் படுகொலை செய்வதற்கு உத்தரவிடும் உரிமையை அவர் ஏற்றிருப்பதன் ஒரு சிறிய பகுதியாகும்.
அமெரிக்க சமூகத்தின் ஜனநாயக பாசாங்குத்தனங்கள் முன்னொருபோதும் இல்லாதளவிற்கு அதிகமாக இற்று போயுள்ளனஅதன் சொந்த பிரஜைகளை ஒரு நோக்கத்திற்காக படுகொலை செய்வதை அரசின் ஒரு சட்டப்பூர்வ நடைமுறையாக நியாயப்படுத்துவதன் மூலமாகஅமெரிக்க ஆளும் மேற்தட்டுஇன்னும் நீடிப்பதற்கு எந்தவொரு முற்போக்கான காரணமும் இல்லாத ஒரு வர்க்கமாக தன்னைத்தானே குற்றவாளி ஆக்கிக் கொண்டுள்ளதுஉச்சக்கட்ட தண்டனையை எதிர்ப்பதென்பது தொழிலாள வர்க்கத்தின் சமூக உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதோடு கை கோர்த்து செல்கிறதுதொழிலாளர்களின் அரசாங்கத்தின் கீழ் ஒரு சோசலிச வேலைத்திட்டத்தின் ஒரு முக்கிய உட்கூறாகஉலக சோசலிச வலைத் தளம் மரண தண்டனையை ஒழிக்க அழைப்பு விடுக்கிறது.
Kate Randall
9 May 2014
http://www.wsws.org/tamil/articles/2014/may/140513_cap.shtml

Friday, 9 May 2014

சர்வதேச இணையவழி மே தின பொதுக்கூட்டம் குறித்த ஒரு மதிப்பீடு

David North
6 May 2014
ஞாயிறன்று, மே 4இல், நான்காம் அகிலத்தின் அனைத்துலக குழுவால்ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட சர்வதேச இணையவழி மே தின பொதுக்கூட்டம்ஒரு முக்கிய சர்வதேச அரசியல் நிகழ்வாக இருந்ததோடு, உலகதொழிலாள வர்க்கத்திற்குள் ஒரு ஆற்றல் மிக்க சக்தியாக சோசலிசத்தின் மீள்எழுச்சியை முன்னறிவிப்பதில் அதுவொரு மைல்கல்லாகவும் அமைந்திருந்தது.
எந்தவொரு புறநிலை மதிப்பீட்டிலிருந்து நோக்கினும், இந்த பொதுக்கூட்டம்ஒரு உள்ளடக்கமிக்க மற்றும் கணிசமான அளவிற்குஒழுங்கமைக்கப்பட்ட, தொழில்நுட்பரீதியிலான ஒன்றாக இருந்ததோடு,அனைத்திற்கும் மேலாக, அரசியல் சாதனையாக இருந்தது. அந்த கூட்டம் தொடங்குவதற்கு முன்னரே, சுமார் 2,000 பேர்கள் அந்த நிகழ்விற்காக பதிவு செய்திருந்தனர். அந்த இணையவழி கூட்டத்தில் பங்கு பெற்றவர்கள்90க்கும் மேற்பட்ட நாடுகளில் இருந்து கலந்து கொண்டனர். கனடா,அமெரிக்கா (இங்கே உள்ள 50 மாநிலங்களில் 48 மாநிலங்களில் இருந்து பங்கெடுத்திருந்தனர்), இலத்தீன் அமெரிக்கா (குறிப்பாக பிரேசில்), பிரிட்டன் மற்றும் மேற்கு ஐரோப்பா, தென் ஆபிரிக்கா, இந்தியா மற்றும் இலங்கை,ஆஸ்திரேலியா மற்றும் நியூசிலாந்தில் இருந்து அக்கூட்டத்தில் கலந்துகொண்டனர்.
ரஷ்யா மற்றும் உக்ரேன் இரண்டிலிருந்தும் அதை கேட்டிருந்தனர் என்பதை இட்டு நான்காம் அகிலத்தின் அனைத்துலகக் குழு மகிழ்ச்சி அடைந்தது.சீனா, தென் கொரியா, ஜப்பான் மற்றும் பிலிப்பைன்ஸில் இருந்தும் பங்கெடுத்திருந்தனர். மத்திய கிழக்கு மற்றும் ஆசியாவிலிருந்து கணிசமான எண்ணிக்கையில் வந்திருந்தனர். இதுவரையில், அனைத்துலகக் குழு அரசியல்ரீதியாக செயல்படும் எந்தவொரு அமைப்பையும்கொண்டிராத நாடுகளில் இருந்தும் பலர் கேட்க வந்திருந்தனர் என்ற உண்மை, உலக சோசலிச வலைத் தளம் உலகளாவிய மட்டத்தை எட்டியிருப்பதை நிரூபிக்கிறது, அந்த பிரதான ஊடகம் மூலமாகவே இந்தபொதுக்கூட்டம் விளம்பரம் செய்யப்பட்டது.
அமெரிக்கா, பிரிட்டன், ஜேர்மனி, இலங்கை மற்றும் ஆஸ்திரேலியாவின்நான்காம் அகிலத்தின் அனைத்துலகக் குழுவின் பிரதிநிதிகளான, பத்து பேச்சாளர்கள் அந்த கூட்டத்தில் உரையாற்றினர். அவர்களின் உரைகள்,உக்ரேன் நெருக்கடி உட்பட, அதிகரித்து வரும் மூன்றாம் உலக யுத்தஅபாயங்கள், உலகளாவிய பொருளாதார நெருக்கடி, அதீத அளவில் சமூக சமத்துவமின்மையின் வளர்ச்சி மற்றும் ஜனநாயக உரிமைகள் மீதான தாக்குதல் என பரந்த சர்வதேச அரசியல் பிரச்சினைகளை உள்ளடக்கிஇருந்தன.
அனைத்து பேச்சாளர்களும் அவர்களது குறிப்புகளை, முதலாளித்துவ அமைப்புமுறை மீதான ஒரு மார்க்சிச பகுப்பாய்வு மற்றும் சர்வதேச ட்ரொட்ஸ்கிச இயக்கத்தின் பரந்த அரசியல் அனுபவத்தின் அடிப்படையில்அமைத்திருந்தனர். அவர்கள் தங்கு தடையின்றி, குழப்பத்திற்கு இடமின்றி,நான்காம் அகிலத்தின் போராளிகளாக உரை நிகழ்த்தினர். (அவர்கள்ஒவ்வொருவரின் உரையின் ஒலிப்பதிவும், அறிக்கையும் இவ்வாரம் தொடங்கி உலக சோசலிச வலைத் தளத்தில் பதிப்பிக்கப்பட்டு வருகிறது.)
அந்த உரைகள் மிகத் தெளிவாக, உலகம் முழுவதிலும் இருந்து கேட்டுக்கொண்டிருந்த அனைவருக்கும் பொருந்துவதாக இருந்தது. வெறும் இரண்டரை மணி நேரத்திற்கும் குறைவாக நீடித்திருந்த அந்த கூட்டம்முழுவதிலும், அதை கேட்டுக் கொண்டிருந்தவர்களிடம் இருந்து கருத்துரைகள் வந்த வண்ணம் இருந்தனமொத்தமாக 700க்கும் மேல் வந்திருந்தன. அன்றைய நாளில் மட்டும், 50,000க்கும் மேலான தனிப்பட்ட பார்வையாளர்களால் உலக சோசலிச வலைத் தளம் பார்க்கப்பட்டது, அது சராசரியாக ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் பார்க்கப்படும் WSWS வாசகர்களின்எண்ணிக்கையை விட கணிசமான அளவிற்கு அதிகமாகும்.
நான்காம் அகிலத்தின் அனைத்துலகக் குழுவும், உலகெங்கிலும் உள்ள அதன் அங்கத்தவர்கள் மற்றும் ஆதரவாளர்களும் இந்த நிகழ்வின் வெற்றியை அங்கீகரிக்கின்றனர். எவ்வாறிருந்த போதினும், நம்மை நாமே பாராட்டிகொண்டு நாம் நேரத்தை வீணாக்கி கொண்டிருக்கவில்லை.மார்க்சிஸ்டுகளாக நாம், அரசியல் அபிவிருத்திகளைப் புறநிலையாகஅணுகுகிறோம்அதில் நாம் வகிக்கும் நேரடி பங்கும் உள்ளடங்கும்.அதாவது, இயக்கத்தின் காரியாளர்களின் நேரடியான முயற்சிகளுக்கு அப்பாற்பட்டு, இந்த கூட்டத்திற்கான அசாதாரண பிரதிபலிபிற்கானஇன்றியமையா காரணங்களைப் புரிந்து கொள்ள நாம் முயல்கிறோம்.தொழிலாளர்கள் மற்றும் இளைஞர்களின் முற்போக்கான பிரிவுகளின் இடதுசார்ந்த அரசியல் நிலைநோக்கிய திருப்பத்தின் ஒரு பண்பார்ந்த முக்கிய நிகழ்வை அந்த கூட்டம் பிரதிநிதித்துவம் செய்கிறது என்பதை அதில் பங்கு பெற்றிருந்தோரின் பரப்பெல்லையும், பிரதிபலிப்பும் அந்த நிகழ்ச்சி நடந்து கொண்டிருந்தபோதே தெளிவுபடுத்திவிட்டது.
இந்த மாற்றத்திற்கு அடியிலுள்ள மிகவும் தீர்க்கமான காரணி என்னவென்றால் முதலாளித்துவத்தின் புறநிலையான நெருக்கடி ஆகும்.தொழிலாள வர்க்கத்தினது சமூக நிலைமைகளின் சீரழிவு என்பது ஒரு நீடித்த நிகழ்வுபோக்காக நடந்துள்ளது, அது பல தசாப்தங்களாக நீடிக்கிறது. 2008 பேரழிவு முதலாளித்துவத்தின் மீது ஏற்பட்ட ஏமாற்றத்தைதீவிரப்படுத்தி உள்ளதோடு, சமூக சமத்துவமின்மையின் மலைப்பூட்டும் அளவானது உலகம் முழுவதிலும் சீற்றத்தை தூண்டி விட்டுள்ளது.முடிவில்லா யுத்தங்களும், கொடூர சர்வாதிகார போக்குகளின் வளர்ச்சியும் முதலாளித்துவ "ஜனநாயகத்தின்" நம்பகத்தன்மைக்கு ஆழமாக குழி பறித்துவிட்டிருக்கின்றன. அனைத்திற்கும் மேலாக, அதிகரித்து வரும் ஒருசர்வதேச அணுஆயுத மோதல் அபாயம், சான்றாக உக்ரேனிய நெருக்கடி,பாரிய மக்களிடையே ஆழ்ந்த அச்சத்தை தூண்டி உள்ளது.
சோவியத் ஒன்றியமும் மற்றும் கிழக்கு ஐரோப்பிய ஸ்ராலினிசஆட்சிகளும் கலைக்கப்பட்டு 20 ஆண்டுகளுக்கும் மேல் கடந்து விட்டன.அப்போதிருந்து, முன்னாள் சோவியத் ஒன்றியத்திலும் மற்றும் கிழக்கு ஐரோப்பா முழுவதிலுமான மக்களுக்கு கொண்டு வரப்பட்டமுதலாளித்துவ மீட்சியின் பேரழிவுகரமான விளைவுகள் "சந்தையின் அற்புதங்கள்" மீதிருந்த நப்பாசைகளை தகர்த்துள்ளன. சீனாவில், ஜூன் 1989தியானன்மென் சதுக்க படுகொலைக்குப் பின்னர் நிகழ்ந்திருந்த கணிசமானபொருளாதார வளர்ச்சிக்கு இடையே, தொழிலாள வர்க்கம் அந்த வளர்ச்சின் சமூக விளைவுகளைக் குறித்து ஆழமாக அதிருப்தி அடைந்துள்ளது.
ஸ்ராலினிச ஆட்சிகளின் காட்டிக்கொடுப்புகள் மற்றும் அதன் இழிவார்ந்த பொறிவால் மட்டுமல்லாது அனைத்து பழைய சந்தர்ப்பவாத தொழிலாளர்அமைப்புகள் மற்றும் தொழிற்சங்கங்களாலும் உருவாக்கப்பட்ட சர்வதேசஅரசியல் நிலைநோக்கற்ற தன்மை, தொழிலாள வர்க்கத்திற்குள், குறிப்பாக இளைஞர்களுக்குள், ஒரு புதிய அரசியல் மனோபாவத்தை அளித்து வருகிறது. முதலாளித்துவத்திற்கு எதிரான ஒரு சமூக எதிர்ப்புமனோபாவம் அபிவிருத்தி அடைந்து வருவது, இந்த பொதுக்கூட்டத்தின்பிரதிபலிப்பில் வெளிப்பாட்டைக் கண்டது.
அதை இவ்வாறு கூறலாம், நாம் பங்களிப்பாளர்களின் அளவை பெரிதுபடுத்திக் காட்ட முனையவில்லை. அங்கே செவிமடுத்தவர்களில்,மில்லியன் கணக்கானவர்களை விட்டுவிடுவோம், பத்துஆயிரக்கணக்கானவர்கள் கூட இல்லை. ஆனால் அந்த பங்களிப்பு மகத்தானதாக இருந்தது, மற்றும் கேள்விக்கிடமின்றி, தொழிலாளவர்க்கத்தின் அரசியல் நிலைநோக்கு மற்றும் ஒழுங்கமைவில் ஏற்பட்டிருக்கும் ஒரு முக்கிய மாற்றத்தைப் பிரதிநிதித்துவம் செய்கிறது,அதை எதிர்நோக்க செய்திருக்கிறது.
ஒரு அரசியல் நிலைப்பாட்டிலிருந்து, இந்த கூட்டத்தின் வெற்றியில்இருக்கும் மற்றொரு தீர்க்கமான முக்கிய காரணிக்கு இங்கே நாம் வருகிறோம். புறநிலையான நிகழ்வுபோக்குகள் வரலாற்றில் ஒரு சக்தி வாய்ந்த பாத்திரம் வகிக்கின்றன. ஆனால் இந்த பொதுக்கூட்டம் தானாகநடந்துவிட வில்லை. அது நான்காம் அகிலத்தின் அனைத்துலகக் குழுவால் திட்டமிடப்பட்டு, ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. அந்த கூட்டத்தில்பங்கெடுத்து கேட்டுக் கொண்டிருந்தவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள்,உலகெங்கிலும் இருந்து பங்கு பெற்றிருந்தவர்கள், அவர்களின் அரசியல்நனவு வெகு ஆழமாக உலக சோசலிச வலைத் தளத்தால் தாக்கம்பெற்றிருந்தது. அது கடந்த 16 ஆண்டுகளாக தொழிலாள வர்க்கத்திற்குள்ஒரு உண்மையான மார்க்சிச புரட்சிகர அரசியல் கலாச்சாரத்தைமறுகட்டமைப்பு செய்ய சளைக்காது உழைத்திருந்தது.
உலக சோசலிச வலைத் தளமே கூட, ஸ்ராலினிசம், சமூக ஜனநாயகவாதம் மற்றும் எண்ணில்லா வகையிலான குட்டி-முதலாளித்துவ தீவிர கொள்கையினரின் தேசியவாத சந்தர்ப்பவாதத்திற்கு எதிராக நிரந்தரப் புரட்சியின் ட்ரொட்ஸ்கிச வேலைத்திட்டத்தை பாதுகாக்கஅனைத்துலகக் குழுவின் தலைமையில் நான்காம் அகிலத்தால் நடத்தப்பட்ட போராட்டத்தின் ஒட்டுமொத்த முந்தைய வரலாற்றின் அடித்தளத்தில் உருவானதாகும்.
பல தசாப்தங்களாக, இத்தகைய கோட்பாடுகளைத் விடாது தாங்கி பிடிப்பதற்கான நீண்ட போராட்டம், இப்போதைய பாரிய அரசியல் தீவிரத்தன்மையின் நிகழ்வுபோக்கில் குறுக்கிடுகிறது. சோசலிசப் புரட்சியின் அபிவிருத்தி தொழிலாள வர்க்கத்தின் புறநிலை இயக்கத்தின் தலையீடு இல்லாமல், முதலாளித்துவத்தின் தீர்க்கவியலாத நெருக்கடியால் உந்தப்பட்டு, கட்டவிழ்ந்து வரும் வரலாற்று சுழலில்,அனைத்துலகக் குழுவின் அரசியல்ரீதியிலான நனவுபூர்வமான அகநிலையான தலையீட்டில் இருந்து எழுந்துள்ளது.
அந்த கூட்டத்தின் முடிவில், அமெரிக்க சோசலிச சமத்துவ கட்சியின்தேசிய செயலாளர் தோழர் ஜோசப் கிஷோர் கூறுகையில், இந்த பேரணி குறித்து ட்ரொட்ஸ்கி பெருமைப்பட்டிருப்பார் என்று குறிப்பிட்டார். ஆம்,நிச்சயமாக அவர் பெருமை அடைந்திருப்பார். மேலும் அவர் இந்தவெற்றியிலிருந்து எழும் புதிய சவால்களை பகுத்தாராயவும் மற்றும் விளங்கப்படுத்தவும் நகர்ந்திருப்பார்.
மே 4, 2014 இன் சர்வதேச கூட்டம் இப்பொழுது வரலாற்றின் பாகமாக உள்ளது. நான்காம் அகிலத்தின் அனைத்துலக குழு உலகெங்கிலும் உள்ள தொழிலாள வர்க்கம் மற்றும் இளைஞர்களின் புதிய பிரிவுகளுக்குள் சோசலிசத்திற்கான போராட்டத்தை விரிவுபடுத்துவதன் மூலமாக, இந்த சாதனையின் மீது அரசியல்ரீதியாக கட்டியெழுப்ப முன்நோக்கி செல்லும்.
 http://www.wsws.org/tamil/articles/2014/may/140508_ansa.shtml

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Popular Posts