w e l c o m e - ரஷ்யப் புரட்சியின் நூற்றாண்டு (1917-2017) - சர்வதேச இணையவழி தொடர் - மார்ச் 11, மார்ச் 25, ஏப்பிரல் 22 மற்றும் மே 6 - இன்றே பதிவு செய்யுங்கள்

Search This Blog

The Struggle of Maruti Suzuki Auto Workers

The Struggle of Maruti Suzuki Auto Workers
Thirteen sentenced to life imprisonment in India Free the framed-up Maruti Suzuki workers!

Thursday, 27 March 2014

இந்தியாவில் வாகனத்துறை தொழிலாளர்களுக்கு டொயோடா கதவடைப்பை அறிவிக்கிறது

தென்னிந்திய மாநிலமான கர்நாடகாவின் தலைநகர் பெங்களூரூவில்(முன்னர் பெங்களூர் என்றறியப்பட்ட நகரம்இருந்து சுமார் 50 கி.மீ.தொலைவில்பிடதியின் இரண்டு கார் உற்பத்தி தொழிற்சாலைகளில் பெரும்பான்மை பங்குகளைக் கொண்டிருக்கும் டொயோடா மோட்டார்ஸ்,மார்ச் 16இல் இருந்து, 4,200க்கும் மேற்பட்ட தொழிலாளர்களுக்குக் கதவடைப்பை அறிவித்துள்ளதுஅவர்களின் ஊதிய உயர்வு மற்றும் தொழிலாளர் நலக் கோரிக்கைகளுக்காக தொழிலாளர்களுக்குக் கதவடைப்பை அறிவித்த நான்கு நாட்களுக்குப் பின்னர்அந்நிறுவனம் 17தொழிலாளர்களை "ஒழுங்குப்படுத்தஅவர்களைத் தற்காலிக பணிநீக்கம் செய்தது.
கதவடைப்பை நடைமுறைப்படுத்தநிர்வாகம் ஆலை நுழைவாயிலுக்கு முன்னால் தடுப்புகளை ஏற்படுத்தி உள்ளதோடுதொழிற்சங்கத்தைச் சேர்ந்த தொழிலாளர்கள் ஆலைக்குள் நுழைவதைத் தடுக்க பாதுகாப்பு காவலர்களையும் நிறுத்தியதுதொழிலாளர் சக்தியைப் பிரிக்கும் ஒரு முயற்சியாகமிகக் குறைந்த ஊதியம் பெறும் 1,300 ஒப்பந்த தொழிலாளர்கள் மற்றும் 800 தொழிற்பயிற்சி பெறுநர்களுக்கு இந்த கதவடைப்பு பொருந்தாதுஎவ்வாறிருந்த போதினும்ஆலைகளின் உற்பத்தி முற்றிலுமாக நின்று போயுள்ளது.
தற்போதிருக்கும் எந்தவொரு தொழிற்சங்கத்தோடும் உத்தியோகப்பூர்வமாக இணைப்பு பெறாத டொயோடோ மோட்டார்ஸ் பணியாளர் சங்கம் (TMEU or TKMU), 2014 நிதியாண்டிற்கான (ஏப்ரல் 2014இல் இருந்து மார்ச் 2015 வரையில்பிரதி மாதம் ரூ. 4000 ($65) என ஒரு சிறிய கூலி உயர்வுக்காக கடந்த 10 மாதங்களாக பேரம்பேசி வருகிறதுஇது இந்த மாத இறுதியோடு முடிவடையும் 2013ஆம் நிதியாண்டில் நிறுவனத்தால் தொழிலாளர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட அதே உயர்வாகும்.
இந்தியாவின் பிற்போக்குத்தனமான தொழிற்சங்க கூட்டமைப்புகளில் இருந்து சுயாதீனமானது என்ற அதன் வாதங்களுக்கு இடையில், TKMUசங்கமும்கூட்டமைப்புகளின் அதே தந்திரோபாயங்களைப் பின்பற்றுகிறது.இத்தகைய குறைந்தபட்ச கோரிக்கைகளை வென்றெடுப்பதற்கான ஒரு தீர்க்கமான போராட்டத்தில் தொழிலாளர்களை ஒன்றுதிரட்டுவதற்கு மாறாக, TKMU அவர்களின் சார்பாக தலையீடு செய்ய மாநில தொழிலாளர் நலத்துறையிடம் மற்றும் ஒரு முன்னாள் ஊழல் முதல் மந்திரியிடம் முறையிட்டுள்ளது.
இருந்த போதினும்நிறுவனமோ ரூ. 3,050 ($50) என்ற அதன் "இறுதி தொகையில்பிடிவாதமாக நிற்பதோடுமாதந்தோறும் ஒரு தொழிலாளருக்கு $15 டாலர் என்றளவிற்கு சேமிக்கநிறுவனம் எந்தளவிற்கும் அசாதாரணமாக செல்லும் என்பதை தெளிவுபடுத்தி உள்ளது. 2006இல் ஊதிய கோரிக்கைகளின் போதுநிர்வாகம் தொழிலாளர்களுக்கு 15 நாட்கள் கதவடைப்பை அறிவித்தது.
"தொழிற்சங்கத்தால் தூண்டிவிடப்பட்ட தொழிலாளர்களின் ஒரு பிரிவினர் திட்டமிட்டு உற்பத்தி நிறுத்தத்தில் ஈடுபட்டுள்ளதோடு,மேற்பார்வையாளர்களையும் அச்சுறுத்தினார்கள் மற்றும் கடந்த 25நாட்களாக தொழிலைத் தொடர்ந்து தொந்தரவுக்கு உட்படுத்தி உள்ளார்கள்"என்பதேஇந்திய பத்திரிகைகளில் பரவலாக வெளியானகதவடைப்புக்கு நிர்வாகத்தால் அளிக்கப்பட்ட போலி காரணமாக இருந்தது.
TKMU பொதுச் செயலாளர் சதீஸ் உலக சோசலிச வலைத் தளத்திற்குகூறுகையில்மாதத்திற்கு ரூ. 8,500 உயர்வு கோரிய பேச்சுவார்த்தைகள் கடந்த ஆண்டு மார்ச் 7இல் இருந்து நீண்டகாலமாக நடந்து வருகின்றன.இதுவரையில் நிர்வாகத்துடன் 48 சுற்று பேச்சுவார்த்தைகள் நடத்தப்பட்டுள்ளனஅவற்றில் 7-8 பேச்சுவார்த்தைகள் மாநில தொழிலாளர் நலத்துறையின் பங்களிப்போடு நடந்துள்ளனமாதத்திற்கு ரூ. 4000 ஊதிய உயர்வு என்றளவில் எங்கள் கோரிக்கையைத் தொழிற்சங்கம் குறைத்துவிட்ட போதினும்நிர்வாகம் இன்னமும் பிடிவாதமாக 3,050 ரூபாயிலேயே நிற்கிறது, என்றார்இருந்தபோதினும்,இந்த மனக்குறைக்கு இடையிலும் உற்பத்தி ஒருபோதும் தடுக்கப்படவில்லை," என்று சதீஷ் வலியுறுத்தினார்.
அங்கே ஒரு போராட்டத்திற்கான பரந்த ஆதரவுடொயோடோ தொழிலாளர்களிடம் இருந்து மட்டுமல்லமாறாக அதற்கு பாகங்கள் வினியோகிக்கும் நிறுவனங்களின் தொழிலாளர்களிடம் இருந்தும் இருந்துள்ளது என்ற உண்மையும் அங்கே உள்ளதுசதீஸ் தொடர்ந்து கூறினார்நாங்கள் பெப்ரவரி 10, 2014இல் ஒரு நாள் அடையாள வேலைநிறுத்தத்திற்கான அறிவிப்பை சமர்ப்பித்திருந்தோம்தாய் ஆலைகளுக்கு அப்பாற்பட்டுபாகங்கள் வினியோகிக்கும் 15தொழிற்கூடங்களுடனான (1,500 தொழிலாளர்கள் சம்பந்தப்பட்ட)பிரச்சினையும் தீர்க்கப்படாமல் இருந்தனநாங்கள் அனைத்திந்திய டொயோடோ மற்றும் துணை நிறுவன பணியாளர் கூட்டமைப்பு என்பதை உருவாக்கி உள்ளோம்அதை பதிவு செய்வதற்கான நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டுள்ளனமேலும் பெப்ரவரி 28, 2014இல் ஒரு அடையாள வேலைநிறுத்தமும் நாங்கள் நடத்த உள்ளோம்இந்த பிரச்சினையைத் தீர்த்து வைப்பதாக தொழிலாளர் நலத்துறை உறுதி அளித்திருந்தது,ஆனால் மார்ச் 16 கதவடைப்பால் தொழிலாளர்கள் அதிர்ச்சி அடைந்துள்ளனர், என்றார்.
ஊதிய உயர்வுக்கு கூடுதலாக தொழிலாளர்கள் குடியிருப்பு வசதிகள்,மருத்துவ உதவிகள் மற்றும் ஏனைய சேவைகளும் கோரி வருகின்றனர்.
இந்த வாகனத்துறை ஆலைகளில் ஜப்பானின் வாகனத்துறை பெருநிறுவனம் 89 சதவீத பங்குகளைக் கொண்டுள்ளதுஅதேவேளை மீதமுள்ள 11 சதவீத பங்குகளை ஓர் இந்திய குழுமமான கெர்லோஸ்கர் கொண்டுள்ளதுஅனைத்து ரக வாகனங்களும் சேர்ந்து ஆண்டுக்கு 310,000வாகனங்கள் தயாரிக்கும் திறன் கொண்ட இந்த ஆலைகள்பல்நோக்கு வாகனமான (MPV) இனோவாபார்ச்சுனர் SUV மற்றும் இந்திய சந்தைக்கான கொரோலா மற்றும் காம்ரெ உட்பட கார்களைத் தயாரிக்கின்றன.
நீண்டகால மற்றும் பலனற்ற பேச்சுவார்த்தைகள் தொழிலாளர்களை எரிச்சலூட்டி கோபமூட்டி உள்ளனபல அன்றாட அத்தியாவசிய பண்டங்களின் விலைகள் இரட்டிப்பாகி உள்ள நிலையில் அல்லது மூன்று மடங்கு கூட உயர்ந்துள்ள நிலையில்அதீத பணவீக்கத்தால் தொழிலாளர்களின் ஊதியங்கள் கடந்த தசாப்தத்தில் தொடர்ந்து ஒன்றுமில்லாமல் போயுள்ளன.
ஒரு புதிய நிரந்தர தொழிலாளரின் ஊதியம்ஒரு சிறிய ஆண்டு உயர்வோடு மாதத்திற்கு வெறும் ரூ. 16,000ஆக ($262) உள்ளதுஒப்பந்த தொழிலாளர்களுக்கு அதில் பாதியளவுஅதாவது ரூ. 8,000 அல்லது $131,வழங்கப்படுகிறது மற்றும் தொழில்பயிற்சி பெறுநர்களுக்கு அதை விட குறைவாக மாதத்திற்கு ரூ. 6,000ஐ ($98) விட குறைவாக வழங்கப்படுகிறது.
உற்பத்தியைப் பாதிக்கும் விதத்தில் தொழிலாளர்கள் எந்தவொரு வேலை மெதுவாக்கும் நடவடிக்கையிலோவேலைநிறுத்தங்களிலோ அல்லது ஏனைய வேலை நடவடிக்கைகளிலோ ஈடுபட மாட்டோம் என உறுதியளித்துஒரு "நன்னடத்தை பத்திரத்தில்அவர்கள் கையெழுத்திட்டால்மார்ச் 24இல்திங்களன்று நிறுவனம் கதவடைப்பை முடித்துக் கொள்ளும் என நிறுவனம் வலியுறுத்தி வருகிறதுசனியன்று நடந்த ஒரு கூட்டத்தில் தொழிலாளர்கள் இந்த கோரிக்கையை நிராகரித்த நிலையில்இக்கட்டுரை எழுதப்படுகின்ற இந்நேரம் வரையில் கதவடைப்பு தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.
ஜப்பானிய மற்றும் ஏனைய வெளிநாட்டு வாகனத்துறை உற்பத்தியாளர்களுக்கான உலக கார் சந்தைகளில் இந்தியா ஒரு சிறிய பகுதியாக தான் இருந்து வருகிறது என்ற போதினும்அவை மலிவு உழைப்பைச் சுரண்ட இந்தியாவில் முதலீடு செய்துள்ளனடொயோடா உட்பட பிரதான வாகனத்துறை நிறுவனங்கள் ஆஸ்திரேலியாவில் கார் உற்பத்தியை நிறுத்த முடிவெடுத்துள்ள நிலையில்இந்த முதலீடுகள் உள்ளே வந்துள்ளன என்பதோடுஅவை அமெரிக்காவிலிருந்து ஐரோப்பா வரையில் ஒரு கொடூரமான கூலி-வெட்டு மூலோபாயத்தைத் திணித்து வருகின்றன.
ஜப்பானிய வாகனத்துறை ஜாம்பவான்கள் இந்தியாவின் எந்த நிலைமைகள் குறித்து அறிந்து வைத்துள்ளனரோஅந்த கொடூரமான வேலையிட நிலைமைகள் மற்றும் அற்ப ஊதியங்களுக்கு எதிராக இந்திய தொழிலாளர்கள் ஒரு கடுமையான போராட்டத்தை நடத்தி வருகின்றனர்.இத்தகைய எதிர்ப்பு வட இந்திய மாநிலமான ஹரியானாவில் கடுமையாக ஆண்டு கணக்கில் நீண்டிருந்த மாருதி சுசூகி தொழிலாளர்களின் போராட்டத்தால் முன்னரே எடுத்துக்காட்டப்பட்டுள்ளதுஅத்தகைய தொழிலாளர்களில் நூற்றி ஐம்பது பேர் மாருதி சுஜூகி நிர்வாகத்தின் சார்பாக பொலிஸால் கைது செய்யப்பட்டுசித்திரவதை செய்யப்பட்டுள்ளனர்ஜூலை 2012இல் நிர்வாகத்தால் தூண்டிவிடப்பட்ட ஒரு சம்பவத்தில் ஓர் ஆலை மேலாளர் கொல்லப்பட்டதன் மீது ஜோடிக்கப்பட்ட வழக்கிற்காக அவர்கள் தற்போது நீதிமன்றத்தில் விசாரணைக்கு உட்பட்டுள்ளனர். (பார்க்கவும்: "இந்தியாமாருதி சுஜுகி வாகனத்துறை தொழிலாளர்கள் மீதான பொய் வழக்கு விசாரணை தொடர்கிறது")
தொழிற்சங்கங்கள் தொழிலாளர்களுக்கு எந்தவொரு முற்போக்கான பாதையையும் வழங்காதுஸ்ராலினிச கட்சிகள்காங்கிரஸ் கட்சி மற்றும் ஏனைய முதலாளித்துவ கட்சிகளோடு இணைந்துள்ள இந்த தொழிற்சங்கங்கள் அன்னிய முதலீட்டை ஈர்க்க இந்தியாவை ஒரு குறைந்த-கூலி சொர்க்கமாக தக்க வைப்பதற்காக தங்களை அர்பணித்துள்ளன.
டொயோடா தொழிலாளர்கள்கர்நாடக மாநில அரசாங்கத்திற்கு முறையிடுவதன் மூலமாக அவர்களின் ஊதியம் மற்றும் சலுகைகளுக்கான கோரிக்கைகளை வென்றெடுக்க முடியாதுஅந்த அரசாங்கம் தவிர்க்க முடியாதபடிக்கு நிர்வாகத்தின் பக்கம் தான் சாயும்.தொழிலாளர்களுக்குத் தங்களின் போராட்டத்தை முன்னோக்கி எடுத்துச் செல்ல புதிய அமைப்புகளும்தொழில்துறைரீதியிலான மற்றும் அரசியல்ரீதியிலான ஒரு புதிய மூலோபாயமும் அவசியப்படுகிறதுஇந்த கதவடைப்பானது டொயோடா ஆலைகளில் உள்ள நிரந்தரஒப்பந்த மற்றும் தொழில்பயிற்சி பெறும் தொழிலாளர்களின் ஒரு தடுப்பில்லா வேலைநிறுத்தத்திற்குள் திருப்பப்பட்டுபாகங்கள் உற்பத்தி செய்யும் தொழிற்சாலைகளின் தொழிலாளர்களையும் அதில் உள்ளடக்க விரிவாக்கப்பட வேண்டும்.
டொயோடா போன்ற பன்னாட்டு பெருநிறுவனங்களுக்கு எதிரான போராட்டத்திற்குதொழிற்சங்கங்களின் தேசியவாதத்தை நிராகரிப்பதும் மற்றும் வேலைகள்வாழ்க்கை தரங்களைப் பாதுகாக்கும் ஒரு பொதுவான போராட்டத்தில் இந்திய தொழிலாளர்களை ஆஸ்திரேலியாஜப்பான்,அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பாவில் உள்ள அவர்களின் சகோதர,சகோதரிகளுடன் இணைக்க போராடுவதும் மற்றும் அடிமட்டத்திலிருப்பதைப் பெறுவதற்கான ஒரு போட்டியில் ஒவ்வொரு நாட்டு தொழிலாளர்களை மற்றொரு நாட்டு தொழிலாளர்களுக்கு எதிராக நிறுத்தும் முதலாளித்துவ அமைப்புமுறையை எதிர்ப்பதும் அவசியமாகும்.

By Kranti Kumara
24 March 2014

http://www.wsws.org/tamil/articles/2014/mar/140326_toya.shtml

Wednesday, 26 March 2014

இந்திய பாதுகாப்பு படையினால் நிலக்கரி சுரங்க தொழிலாளி சுட்டுக் கொலை

Indian security forces gun down coal mine worker

இந்திய மாநிலமான தமிழ்நாட்டின் மிகப்பெரிய அரசு நிறுவனமானNLCஇல் (நெய்வேலி லிக்னைட் நிறுவனம்செவ்வாயன்று சுமார் 25,000தொழிலாளர்கள்துணை இராணுவமான மத்திய தொழில்துறை பாதுகாப்பு படையால் (CISF) இரக்கமற்ற முறையில் ஓர் இளம் சுரங்க தொழிலாளி,அதற்கு முந்தைய நாள்கொல்லப்பட்டதன் மீது தங்களின் ஆத்திரத்தை வெளிப்படுத்தஅவர்களின் வேலைகளிலிருந்து வெளிநடப்பு செய்தனர்.திங்களன்று அந்த கொலை நடந்த பின்னர்உடனடியாக தன்னியல்பான போராட்டங்களில் இறங்கிய NLC தொழிலாளர்களிடையே நிலவிய கோபத்தை தணிக்க தொழிற்சங்கங்கள் 24 மணி நேர வேலைநிறுத்தத்திற்கு அழைப்புவிடுத்தன.
அதில் உயிரிழந்த 31 வயது நிரம்பிய ராஜ்குமார்அந்த நெய்வேலி சுரங்க மற்றும் மின் உற்பத்தி நிறுவனத்தில் வேலை செய்து வந்த ஓர் ஒப்பந்த தொழிலாளர் ஆவார். 1ஆம் எண் சுரங்கத்தில் வேலை செய்து வந்த ராஜ்குமாரும் அவரது நண்பர் கிருஷ்ணமூர்த்தியும் 2ஆம் எண் சுரங்கத்தின் பாதுகாப்பு சிப்பாயிடம் அவர்கள் அந்த சுரங்கத்தின் ஒரு சக தொழிலாளரைச் சந்திக்க வேண்டுமென கேட்ட போதுஅந்த சம்பவம் உள்ளூர் நேரம் சுமார் மதியம் மணி அளவில் நடந்தது.
அவர்களிடம் உள்ளே செல்வதற்கான எழுத்துப்பூர்வ அனுமதி இல்லை என்ற அடித்தளத்தில் பாதுகாப்பு காவலர்கள் பிடிவாதமாக மறுத்ததும்,அங்கே காரசாரமான வாக்குவாதம் தொடங்கியது. CISF காவலர் ராம் சிங் திடீரென அவரது கைத்துப்பாக்கியை எடுத்துராஜ்குமாரின் தலையை நோக்கி குறி வைத்துவிசையை அழுத்திராஜ்குமாரை அந்த இடத்திலேயே கொன்றார்இந்த படுபயங்கரமான தாக்குதலால் அதிர்ந்து போன கிருஷ்ணமூர்த்தி அங்கிருந்து தப்பி ஓடிசக தொழிலாளர்களுக்கும்,அருகாமையிலிருந்த கிராம மக்களுக்கும் தகவல் தெரிவித்தார்.
குண்டு சத்தம் கேட்டதும் மற்றும் செய்தி பரவியதும்தொழிலாளர்களும்,அண்மை பகுதியிலிருந்த மக்களும் பெரும் எண்ணிக்கையில் ஒன்று திரண்டனர்அது ஒரு பதட்டமான மோதலுக்கு இட்டு சென்றது.போராட்டக்காரர்கள் 2ஆம் எண் சுரங்கத்தை முற்றுகையிட முயன்ற போது CISF பொலிஸ்தொழிலாளர்கள் மற்றும் கிராம மக்களைக் கைத்தடிகளைக் கொண்டு தாக்கத் தொடங்கினர்.
ஆத்திரமடைந்த தொழிலாளர்கள் CISF அலுவலகத்தை சூறையாடியதோடு,உயிரிழந்தவரின் உடலை பொலிஸ் அகற்றுவதை தடுத்து, CISFகொலைகாரரை உடனடியாக கைது செய்ய வேண்டுமென கோரிய நிலையில்பின்னர் அங்கே அதிரடி படை உட்பட நூற்றுக்கணக்கான கூடுதல் பொலிஸ், 2ஆம் எண் சுரங்க நுழைவாயில் அருகில் நிறுத்தப்பட்டனர்.
தொழிலாளர்கள் பொலிஸ் படையை நோக்கி கற்களை விட்டெறிந்துதடியடி நடவடிக்கைக்கு விடையிறுப்பு காட்டினர்அப்பகுதி விரைவிலேயே ஒரு இரத்தம் சிந்திய போர்களமாக மாறியதுபொலிஸ் பின்னர் கண்ணீர் புகை குண்டுகளை வீசியதோடுதொழிலாளர்களை ஒரு கிலோமீட்டர் வரையில் விரட்டி சென்றது.
அந்த கடுமையான மோதல் களத்தில் குறைந்தபட்சம் 38 தொழிலாளர்கள் காயப்பட்டனர், 14 பேர் மிக தீவிரமாக காயமுற்றனர்இரண்டாவதாக குறிப்பிடப்பட்டவர்கள் 200 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் மாநில தலைநகர் சென்னையின் தனியார் மருத்துவமனைகளில் சிகிச்சை பெற்று வருகின்றனர்அதேவேளையில் ஏனையவர்கள் அருகிலுள்ள NLCமருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளனர்.
வடலூர் மற்றும் மந்தாரகுப்பம் போன்ற அருகாமையில் உள்ள பகுதிகளில் சிறு வணிகர்கள் அவர்களின் கடைகளை அடைத்ததோடுபல போக்குவரத்து தொழிலாளர்கள் ராஜ்குமார் மற்றும் ஏனைய சுரங்க தொழிலாளர்களுக்கு அவர்களின் ஆதரவை வெளிப்படுத்தி வேலைநிறுத்தத்தில் இறங்கினர்.
உயிரிழந்தவரின் விரக்தி அடைந்த தாய் WSWSக்கு இவ்வாறு தெரிவித்தார்:எட்டு பேர் கொண்ட இந்த ஒட்டுமொத்த குடும்பத்தையும் ராஜா தான் கவனித்து வந்தார்என்னுடைய மருமகள் இந்த இளம் வயதில் இரண்டு குழந்தைகளோடு கணவர் இல்லாமல் வாழ விடப்பட்டதைக் குறித்து தான் எனக்கு இப்போது கவலையாக உள்ளதுஇந்த சிறிய வீட்டிற்காக நாங்கள் NLCக்கு நில வரி மற்றும் மின் கட்டணம் செலுத்தி வருகிறோம்அதுவே ரூ. 800 (12.90 அமெரிக்க டாலர்ஆகிவிடுகிறதுஎன்னுடைய மருமகளையும்என்னுடைய குடும்பத்தையும் பார்த்துக்கொள்ள இனி யாரும் இல்லை, என்றார்.
நிரந்தர மற்றும் ஒப்பந்த தொழிலாளர்களின் தன்னியல்பான எழுச்சிக்குப் பின்னர் தான் தொழிற்சங்கங்கள் 24-மணி நேர வேலைநிறுத்தத்தை அறிவித்தனஅது அலட்சியமாக இந்திய ஊடகங்களால் ஒரு "டோக்கன்"வேலைநிறுத்தமாக குறிப்பிடப்பட்டதுஇந்த பகுதியில் செயல்பட்டு வரும் அனைத்து தொழிற்சங்கங்களும் ஒன்று தமிழ்நாட்டை மையமாக கொண்ட பிற்போக்குத்தனமான அரசியல் கட்சிகளையோ அல்லது ஸ்ராலினிச சிபிஐ (இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சிஅல்லது சிபிஎம் (இந்திய மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகட்சிகளோடோ இணைந்தவை ஆகும்இந்த அனைத்து தொழிற்சங்கங்களும் பாதிக்கப்பட்டுள்ள இந்த தொழிலாளர்களின் முதுகுக்குப் பின்னால் நீண்டகாலமாக தொடர்ந்து காட்டிக்கொடுத்தமைக்கான நீண்ட வரலாறைக் கொண்டுள்ளன.
ஆயுத படைகளை தவிரபல ஆயுதமேந்திய துணை இராணுவ பொலிஸ் படைகளில் ஒன்றும்இந்திய அரசின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளதுமான CISFமுதன்முதலில் மே 1994இல் அங்கே நிறுத்தப்பட்டதாக தொழிற்சங்க தலைவர்களில் ஒருவர் தெரிவித்தார்அப்போதிருந்து தொழிலாளர்களுக்கும், CISF சிப்பாய்களுக்கும் இடையிலான உறவு பதட்டமாகவே இருந்துள்ளதாக அவர் தெரிவித்தார். NLC அதன் ஆண்டு இலாபங்களில் முழுமையாக 20 சதவீதத்தைரூ. 5 பில்லியனை (82மில்லியன் டாலர்இந்த ஆயுத படைகளைப் பராமரிக்கவே செலவிடுகிறதென்றும் அவர் தெரிவித்தார்.
இதற்கு முரண்பட்ட விதத்தில், NLC அதிகாரிகளோ தொழிலாளர் சக்தியில் முழு பாதியாக உள்ள ஒப்பந்த தொழிலாளர்களைஇந்திய உச்ச நீதிமன்றத்தின் ஒரு நீதிமன்ற உத்தரவு இருக்கின்ற போதிலும்,அவர்களை நிரந்தரமாக்க தொடர்ந்து மறுத்து வந்துள்ளதுபல ஆண்டுகளாக தங்களை நிரந்தரமாக்க வேண்டுமென போராடி வரும் இந்த தொழிலாளர்களுக்குஅவர்களின் சமபலத்தில் உள்ள நிரந்தர தொழிலாளர்களையும் விட மிக குறைந்தளவே ஊதியம் வழங்கப்படுவதோடுஇவர்களுக்கு இலவச மருத்து சிகிச்சைகளோ,விடுப்புகளோ அளிக்கப்படுவதில்லை.
தொழிலாளர்களின் சீற்றமான கோபத்தை எதிர்கொண்ட NLC தலைவரும்,நிர்வாக இயக்குனரும் The Hindu நாளிதழுக்குத் தெரிவிக்கையில்ஒரு தொழிலாளர் ஒரு CISF 'ஜவானால்' (சிப்பாய்சுட்டுக் கொல்லப்படுவது NLCவரலாறில் இதுவே முதல்முறையாகும் என்றார்அவர் தொடர்ந்து கூறுகையில்அந்த சிப்பாய் "பொறுமையைக் கடைபிடித்திருக்க"வேண்டும்தொழிலாளர்களை விரட்ட கைத்தடிகளைப் பயன்படுத்தி இருக்கலாம் என்றார்அவர் போலித்தனமான இரக்க உணர்வோடு கூறினார்அவர்கள் துப்பாக்கி போன்ற ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்த வேண்டி இருந்திருந்தால்அந்த காவலர் தொழிலாளரின் கால்களில் சுட்டிருக்கலாம்!
இந்திய தொழிலாளர்கள் இவ்வாறாக இரக்கமற்று படுகொலை செய்யப்படுவது  ஏதோ சித்தபிரமையால் ஏற்பட்டதோ அல்லது தற்செயலான விபத்தோ அல்ல. NLC நிர்வாகம் குறிப்பாக ஒப்பந்த தொழிலாளர்களுக்கு எதிரான விரோதத்தைத் தீவிரமாக ஊக்கப்படுத்தியது.அவமானப்படுத்துதல் மற்றும் தொழில்துறை அடிமைத்தனம் நிலவும் ஒரு சூழலில்இந்த குறிப்பிட்ட CISF 'ஜவான்ராஜ்குமாரைக் கொல்வதை நியாயமாக கருதியதில் எந்தவொரு ஆச்சரியமும் இல்லை.
பல தொழிற்சங்க தலைவர்களும்இதழாளர்களும் கூட CISF மற்றும் மாநில பொலிஸ் படையால் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகி உள்ளனர்.சாலைகளின் இருதரப்பும் நிறுத்தப்பட்டிருந்த தொழிலாளர்களின் சைக்கிள்கள் மற்றும் மோட்டார் பைக்குகளையும் கூட பொலிஸ் சேதப்படுத்தி உள்ளனர்.
NLC, தமிழ்நாட்டின் தலைநகரமான சென்னையின் (முன்னர் மெட்ராஸ் என்றிருந்ததுதென்மேற்கில் சுமார் 200 கிலோ மீட்டருக்கு அப்பால் அமைந்துள்ள உயர் இலாபமளிக்கும் அரசுக்கு சொந்தமான மற்றும் அரசால் நிர்வகிக்கப்படும் ஒரு நிறுவனமாகும்அது நெய்வேலியில் ஆண்டுக்கு 28.5 மில்லியன் டன் திறன் கொண்ட மூன்று திறந்தவெளி லிக்னைட் சுரங்கங்களோடும்ராஜஸ்தானின் பார்சிங்சரில் ஆண்டுக்கு 2.1மில்லியன் டன் திறன் கொண்ட ஒரு திறந்தவெளி லிக்னைட்  சுரங்கத்தோடும் செயல்பட்டு வருகிறது.அத்துடன் அது நெய்வேலியில் மூன்று தெர்மல் மின் நிலயங்களையும்ராஜஸ்தானின் பார்சிங்சரில் ஒன்றையும் இயக்குகிறது.
தொழிலாளர்கள் விடயங்களை அவர்களின் சொந்த கரங்களில் எடுக்கக்கூடுமென அஞ்சிய பின்னர் தான் அதிகாரிகள் ராஜ்குமாரைக் கொன்ற அந்த CISF பொலிஸ்காரரை கைது செய்தனர்அந்த பொலிஸ்காரர் ஓர் நீதிமன்ற உத்தரவாணை வழங்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து 15 நாட்கள் காவலில் வைக்கப்பட்டுள்ளார்.
ஒரு மாவட்டத்தின் முதன்மை நிர்வாக மற்றும் வருவாய் அதிகாரியான மாவட்ட கலெக்டர் ஒரு விசாரணைக்கு உத்தரவிட்டார்தொழிற்சங்கங்கள் கொலை குற்றச்சாட்டுக்களைப் பதிவு செய்ய அழைப்பு விடுத்திருப்பதோடுஉயிரிழந்தவரின் குடும்பத்திற்கு போதிய நிதி நஷ்டஈடுகளை வழங்கவும்அந்த குடும்பத்தின் ஒரு உறுப்பினருக்கு நிரந்தர வேலை வழங்கவும் கோரிக்கை விடுத்தன.
NLC இல் நிலவும் மிகவும் பதட்டமான சூழ்நிலைநிரந்தர மற்றும் ஒப்பந்த தொழிலாளர்கள் நீண்டகாலமாக முகங்கொடுத்துள்ள கொடூரமான நிலைமைகளின் விளைவாகும்ஒப்பந்த தொழிலாளர்கள் தங்களின் வேலையை நிரந்தரமாக்க 2012 உச்ச நீதிமன்ற ஆணையை அமுல்படுத்த கோரி வருகின்றனர்நிர்வாகம் இதை காலந்தாழ்த்தி வருவதோடுஅது பணிமூப்பு அடிப்படையில் ஒரு பட்டியல் தயாரித்துள்ளதாக கூறுகிறது.இந்த "பட்டியல்தொழிலாளர்களின் தொடர்ச்சியான போராட்டங்களுக்குப் பின்னர் தான் வெளியிடப்பட்டது.
நீதிமன்ற ஆணையில் கால வரம்பு இல்லையென்று கூறிதெளிவற்ற வார்த்தை பிரயோகம் கொண்ட நீதிமன்ற ஆணையைநிர்வாகம் சிடுமூஞ்சித்தனத்துடன் தனக்கு சாதகமாக்கிக் கொண்டுள்ளதுவேலை காலியிடங்கள் உருவாகும் போது தொழிலாளர்கள் நிரந்தரமாக்கப்படுவார்கள் என்று அது குறிப்பிடுகிறது. இதுவரையில் ஒரு ஒப்பந்த தொழிலாளி கூட நிரந்தரமாக்கப்பட வில்லை.
NLCஐ தனியார்மயமாக்கும் அரசு திட்டங்களுக்கு எதிராக கடந்த ஜூலையில் எழுந்த ஒரு "காலவரையற்றவேலைநிறுத்தத்தை வெறும்13 நாட்களுக்குப் பின்னர் தொழிற்சங்கங்கள் விற்று தீர்த்தன. (பார்க்கவும்:இந்தியாதனியார்மயமாக்க-எதிர்ப்பு வேலைநிறுத்தம் விலைபேசப்பட்டதில் கோபமடைந்திருக்கும் என்.எல்.சிதொழிலாளர்கள்தனியார்மயமாக்கும் திட்டம் அனைத்து NLC தொழிலாளர்களையும் அச்சுறுத்துகிறதென்பதை உணர்ந்துஒப்பந்த தொழிலாளர்களும் அவர்களின் சக நிரந்தர தொழிலாளர்களின் வேலைநிறுத்தத்தில் இணைந்தனர்தொழிலாளர்களின் இருதரப்பு குழுக்களும்வேலைநிறுத்தத்தை "சட்ட விரோதமானதாக"அறிவித்த ஒரு நீதிமன்ற உத்தரவையும்கைது செய்யப்படுவார்கள் என்ற அச்சுறுத்தல்களையும் பகிரங்கமாக எதிர்த்து நின்றன.
அந்த போராட்டம் விற்கப்பட்டமை மீண்டுமொருமுறை தொழிற்சங்கங்களின் துரோக பாத்திரத்தை அம்பலப்படுத்தியதுஅரசியல் கட்சிகளோடு இணைந்துள்ள அவை [தொழிற்சங்கங்கள்அனைத்துமே,இந்தியாவை உலக மூலதனத்திற்கு மலிவுக்கூலி தளமாக "அபிவிருத்தி செய்யும்இந்திய மேற்தட்டின் வேலைத்திட்டத்திற்கு தம்மை அர்ப்பணித்துள்ளன.
வேலைநிறுத்தம் காட்டிக்கொடுக்கப்பட்டமை NLC நிர்வாகத்தின் கரங்களை பலப்படுத்தியதுஅது அப்போதிலிருந்து வேலையில் வேகப்படுத்தலை திணித்ததோடுதொழிலாளர்களை ஒழுங்கு நடவடிக்கைகளைக் கொண்டு அச்சுறுத்தியதுராஜ்குமாரின் இந்த கொலையும் இந்த உள்ளடக்கத்திற்குள் தான் வருகிறது.

By Arun Kumar and Kranti Kumara
20 March 2014

http://www.wsws.org/tamil/articles/2014/mar/140322_indi.shtml

கூலி உயர்வு கோரி, 200,000 விசைத்தறியாளர்களின் வேலைநிறுத்தம் தொடர்கிறது

India: Demanding pay rise, 200,000 power-loom operators continue strike

கோயம்புத்தூர் மற்றும் திருப்பூர் மாவட்டங்களில் உள்ள ஏறத்தாழ 38,000 சிறிய மற்றும் நடுத்தர விசைத்தறி கூடங்களில் பணியமர்த்தப்பட்ட 200,000கும் மேலான ஜவுளித்துறை தொழிலாளர்கள், கண்ணியமான ஊதியம் மற்றும் வேலை நிலைமைகளைக் கோரி பெப்ரவரி 21இல் இருந்து காலவரையற்ற வேலைநிறுத்தம் செய்து வருகின்றனர். தென்னிந்திய மாநிலமான தமிழ்நாட்டில் அமைந்துள்ள இந்த மாவட்டங்கள், ஜவுளித்துறை தொழிலகங்களின் மிகப்பெரும் அமைவிடமாக இருப்பதால், “இந்தியாவின் மான்செஸ்டர்" என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

முதுகெலும்பு உடையும் வேலைகளுக்கு ஒரு அற்பமான வருவாய் பெற்று வரும் இந்த தொழிலாளர்கள், அவர்களின் நெசவுக்கேற்ப வழங்கப்படும் கூலியில் (piece-rate pay) 80 சதவீத கூலியுயர்வைக் கோரி வருகின்றனர். அவர்கள் ஓய்வூதிய சேமிப்பு நிதித்திட்டம் (வருங்கால வைப்பு நிதி) மற்றும் ESI என்றறியப்படும் மருத்துவ நல உதவிகளை ஸ்தாபிக்கவும், மற்றும் ஊதியத்துடன் கூடிய விழாக்கால விடுமுறைகளையும் கோரி வருகின்றனர். வாரத்திற்கு ஆறு வேலை நாட்களோடு, பெரும்பாலும் நாளொன்றுக்கு பன்னிரெண்டு மணி நேரம் இந்த தொழிலாளர்கள், அடைசலான, தூசி படிந்த மற்றும் பாதுகாப்பற்ற வேலையிட நிலைமைகளில் வேலை செய்கின்றனர்.

இந்த வேலைநிறுத்தம், கோயம்புத்தூர் மற்றும் திருப்பூர் மாவட்டங்களின் கூலி-வேலை விசைத்தறியாளர்கள் கூட்டமைப்பால் முதலில் அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது, இது சிறிய மற்றும் நடுத்தர விசைத்தறியாளர்களின் கூட்டமைப்பாகும் அதாவது தமக்கு சொந்தமான கூடத்தில் அல்லது கூடங்களில் அவற்றின் உடமையாளர்களும் கூட வேலை செய்கின்றனர். இந்த உடமையாளர்களாக இருக்கும் விசைத்தறியாளர்கள் மாநில தொழிலாளர் நலத்துறை அதிகாரிகள் முன்னிலையில் பெரிய ஜவுளி உற்பத்தியாளர்களோடு எட்டு சுற்று பேச்சுவார்த்தை நடத்தினர், அதன் பின்னரும், அவர்களின் அதிக சதவிகிதத்திற்கான கோரிக்கை மீது எந்தவொரு முன்னேற்றத்தையும் காட்டாததால் இந்நடவடிக்கையை எடுத்தனர். ஏறக்குறைய 8 மில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான, சுமார் 12 மில்லியன் மீட்டர் சாம்பல் நிறத் துணிகள் இந்த தொழிலாளர்களால் ஒவ்வொரு நாளும் உற்பத்தி செய்யப்படுகின்றன.

இந்த தறி ஓட்டும் சிறு விசைத்தறி உரிமையாளர்கள் முதலில் வேலை நிறுத்தத்திற்கு அழைப்பு விடுத்தனர், அவர்களுக்கு ஆதரவாக தொழிலாளர்களும் அதிக சதவிகிதத்திற்கான தமது சொந்த கோரிக்கைகளுடன் வேலை நிறுத்தத்தில் இறங்கினர், அதற்கு காரணம் விசைத்தறி உரிமையாளர்களுக்கு வழங்கப்படும் சம்பளமானது, தொழிலாளர்களுக்கு வழங்கப்படும் சம்பளத்திலும் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது.

ஏறத்தாழ பத்து லட்சம் மக்கள் தங்களின் வாழ்வாதாரத்திற்காக, இந்த இரண்டு மாவட்டங்களில் உள்ள விசைத்தறி கூடங்களை நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ சார்ந்துள்ளனர். கோயம்புத்தூர் மற்றும் திருப்பூர் ஜவுளி உற்பத்தியோடு ஏதோவொரு விதத்தில் பிணைந்துள்ள அண்டை மாவட்டங்களின் வேலைகளும், வேலைநிறுத்தத்தின் விளைவாக நின்று போயுள்ளன.

உள்ளூர் விசைத்தறி தொழிலகங்களின் கூலி உடன்படிக்கைகள் ஒவ்வொரு மூன்று ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை புதுப்பிக்கப்படுகிறது, ஆனால் சமீபத்திய ஆண்டுகளில் ஒரு கடுமையான, சிலவேளைகளில் மாதக்கணக்கான, போராட்டமின்றி எந்தவொரு உடன்படிக்கையும் எட்டப்படவில்லை. ஆகஸ்ட் 2011இல் இருந்து அக்டோபர் வரையில் மூன்று மாத கால வேலைநிறுத்தத்திற்குப் பின்னர், நெசவுக்கேற்ப கூலி விகிதத்தில் ஒரு நாற்பது சதவீத உயர்வோடு முந்தைய உடன்படிக்கை வென்றெடுக்கப்பட்டது.

வேலைநிறுத்தம் செய்யும் தொழிலாளர்கள் அடிமட்டத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதோடு, அத மிகவும் சுரண்டப்படும் அடுக்காகவும் ஒரு சிக்கலான பொருளாதார வலைப்பின்னலில் உள்ளனர், அது பெரிய ஆலைகளை உலக சந்தையுடனும் சிறு விசைத்தறியாளர்களுடனும் இணைக்கிறது.

பெரிய ஜவுளி ஆலைகள் பெரும்பாலும் பருத்தியிலிருந்து நெசவு நூல்களை உருவாக்கின்றன,அத்துடன் GAP மற்றும் IZOD போன்ற மிகப்பெரும் மேற்கத்திய சில்லறை விற்பனையாளர்களுக்கு தங்களின் தயாரிக்கப்பட்ட ஜவுளி உற்பத்தியின் குறைந்தபட்சம் ஒரு பகுதியை ஏற்றுமதி செய்கின்னர் - பெரிய ஜவுளி ஆலைகள், நெசவுக்கேற்ப கூலி என்ற விதத்தில் அவர்களுக்கு நிறைய இலாபம் கிடைப்பதால், நெசவின் பெரும் பகுதியை சிறிய மற்றும் நடுத்தர  விசைத்தறியாளர்களிடம் கொடுத்து வேலை வாங்குகின்றனர். இந்த விசைத்தறி தொழிலகங்கள், வழக்கொழிந்து போன ஒரு தொழில்நுட்பமான, பாவு நூற்கும் முறையை (shuttle looming) அடிப்படையாக கொண்டவையாகும்.

விசைத்தறி உரிமையாளர்கள் பெரும்பாலும் தாங்களே வேலை செய்கின்றனர், அத்தோடு இதர தொழிலாளர்களை வேலைக்கு அமர்த்துவதும் உண்டு. பெரிய ஜவுளி ஆலைகள், அவற்றின் நெசவுகளுக்காக இத்தகைய விசைத்தறியாளர்களுக்கு ஒரு சிறிய அற்பமான தொகையை வழங்குகின்றன, பின்னர் அவர்கள் அதிலிருந்து மிக மிக சொற்ப தொகையை தொழிலாளர்களுக்கு கூலிகளாக வழங்குகின்றனர். ஒரு சராசரி விசைத்தறி கூடம் 10 முதல் 12 வரையிலான நெசவு இயந்திரங்களைக் கொண்டிருக்கும் மற்றும் ஏறக்குறைய ஐந்தில் இருந்து ஆறு தொழிலாளர்களை வேலைக்கு அமர்த்தி இருக்கும்.

போட்டித்தன்மை, ஏற்பட்டிருக்கும் உலக பொருளாதார நெருக்கடியால் சந்தை சுருங்கி இருப்பது, மற்றும் பருத்தி மூலப்பொருளின் விலையுயர்வு ஆகியவற்றைக் காரணங்காட்டி, பெரிய ஜவுளி ஆலைகள் வேலைநிறுத்தக்காரர்களின் கோரிக்கைகளை ஏற்க மறுத்துள்ளன.

இரண்டு பிரதான ஸ்ராலினிச கட்சிகளான இந்திய மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (சிபிஐ-எம்) மற்றும் இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (சிபிஐ) ஆகியவற்றோடு இணைப்பு பெற்ற முறையே CITU மற்றும் AITUC தொழிற்சங்க கூட்டமைப்புகள், விசைத்தறி தொழிலாளிர்களின் போராட்டத்தை மட்டுப்படுத்த மற்றும் ஒடுக்க முயன்று வருகின்றன. அவர்களிடமிருந்து சுயாதீனப்பட்டு அந்த வேலைநிறுத்தம் வெடித்ததில் இருந்து, அவர்கள் அந்த வேலைநிறுத்தத்தை "ஒழுங்கமைக்க" ஒரு கூட்டு கமிட்டியை உருவாக்கினர். கூட்டு கமிட்டி என்றழைக்கப்படும் இது தமிழ்நாட்டின் ஏனைய பகுதிகளின் மற்றும் இந்தியாவின் தொழிலாளர் வர்க்க ஆதரவை ஒன்றுதிரட்டவில்லை என்பது ஒருபுறம் இருக்க, அந்த தொழில்துறை பகுதியில் உள்ள தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் மத்தியில் ஆதரவை ஒன்றுதிரட்ட கூட எந்தவொரு பிரச்சாரத்தைத் தொடங்கவில்லை.

உலக சோசலிச வலைத் தள செய்தியாளர்கள் சமீபத்தில் திருப்பூர் பயணித்து, வேலைநிறுத்தத்தில் ஈடுபட்டிருக்கும் விசைத்தறியாளர்கள் மற்றும் சிறு-தறி உரிமையாளர்களோடு பேசினர்.

35 வயது நிரம்பிய ஒரு விசைத்தறி தொழிலாளர் செல்வன் WSWSக்கு கூறினார்: “எனது தொழில்வழங்குனரிடம் 16 விசைதறிகள் உள்ளன. என்னுடன் மேலும் ஏழு தொழிலாளர்கள் வேலை செய்கின்றனர். நான் எட்டு விசைத்தறிகளை ஓட்டுகிறேன். எனக்கு நாளொன்று ரூ. 300 (4.90 அமெரிக்க டாலர்) கிடைக்கும். வேலைகேற்ப கூலி என்ற விதத்தில் வழங்கப்படுவதால், இந்த தொகையை சம்பாதிக்க எனக்கு 12 மணி நேரம் எடுக்கிறது. எங்களுக்கு வருங்கால வைப்பு நிதியோ அல்லது மருத்து உதவிகளோ எதுவும் கிடையாது. “வேலை செய்தால் சம்பளம்" என்ற கொள்கையை அவர்கள் பின்பற்றுகிறார்கள். ஊதியத்துடன் கூடிய விழாக் கால விடுமுறை எதுவும் எங்களுக்கு கிடையாது. தங்கியிருந்து வேலை செய்யும் சில தொழிலாளர்கள் இதையும் விட நீண்ட நேரம் வேலை செய்ய நிர்பந்திக்கப்பட்டுள்ளனர், ஏனெனில் தங்குமிடம் வழங்கப்பட்டிருப்பதால் அவர்களுக்கு குறைந்த சம்பளம் வழங்கப்படுகிறது," என்றார்.

வேலைநிறுத்தத்தில் பங்கு பெற்றுள்ள 45 வயது நிரம்பிய ஒரு தொழிலாளர் முருகன் கூறுகையில், “எங்களுக்கு நாளொன்று ரூ. 300 கிடைக்கின்ற நிலையில், விடுமுறை நாட்களில் எங்களுக்கு சம்பளம் வழங்கப்படுவதில்லை என்பதால், அத்தோடு மின்வெட்டுக்கள் மற்றும் எந்திர கோளாறுகள் காரணமாக எந்திர இயக்கம் தடைபடுவதால், எங்களால் வாரத்திற்கு சராசரியாக ரூ. 1,500 வரை மட்டுமே சம்பாதிக்க முடியும். இரவு 7 மணி முதல் காலை 9 மணி வரை நீடிக்கும் இரவு நேர வேலைகளைப் பொறுத்த வரையில், பகல் நேரத்தில் வேலை செய்வதை விட அதிகமான ஊதியம் கிடைக்கும். எங்களால் எங்கள் குழந்தைகளுக்கு ஒரு கண்ணியமான கல்வியைக் கூட அளிக்க முடியவில்லை. எங்கள் குழந்தைகளை நாங்கள் தரங்குறைந்த பாடசாலைகளுக்கு அனுப்ப வேண்டி இருப்பது எங்களுக்கு மிகவும் வருத்தத்தை அளிக்கிறது," என்றார்.

முருகன் தொடர்ந்து கூறுகையில், “நாங்கள் அனைவரும் கைக்கும் வாய்க்குமாய் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். திமுக மற்றும் அஇஅதிமுக இரண்டின் ஆட்சியையும் நாங்கள் நீண்டகாலமாக அனுபவித்து வருகிறோம். (இவை மாநில அரசாங்கத்தில் பல தசாப்தங்களாக மாற்றி மாற்றி அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றி வந்துள்ள பிற்போக்குத்தனமான பிராந்திய கட்சிகளாகும்.) அவை இரண்டுமே எங்கள் வாழ்க்கை நிலைமைகளில் எந்தவொரு மாற்றத்தையும் கொண்டு வரவில்லை. நீங்கள் கூறியதைப் போல, தொழிலாளர்களின் ஓர் அரசாங்கம் அதிகாரத்திற்கு வந்தால் நன்றாக இருக்கும்,” என்றார்.

52 வயதான கதிர்வேலன் கூறுகையில், “12இல் இருந்து 14 மணி நேரம் வரையில் வேலை செய்தும் எங்களால் வாழ்க்கைக்குத் தேவையானளவிற்கு சம்பாதிக்க முடியவில்லை,” என்றார். அவர் தொடர்ந்து கூறுகையில், “ஆகவே, எங்களில் பலர் வேலையை மாற்றிக் கொள்ளவும், வேறு நகரங்களுக்கு குடிபெயரவும் முயன்று வருகிறோம். பெரும்பாலான தொழிலாளர்கள் கடன்களில் மூழ்கி உள்ளனர். எனக்கே ரூ. 100,000 இலட்சம் (ஏறத்தாழ $1,650 டாலர்) கடன் உள்ளது,” என்றார்.

ஒரு சுமை தூக்கும் தொழிலாளர், தொழிற்சங்கங்கள் எப்போதும் தொழிலாளர்களை காட்டிக்கொடுப்பதில் போய் முடிக்கின்றன என்று கூறி, தொழிற்சங்கங்களை விமர்சித்தார். “தொழிற்சங்க தலைவர்கள் தொழிலாளர்களை வேலைநிறுத்தத்தில் இறங்குமாறு பின்னாலிருந்து தூண்டிவிடுகிறார்கள், பின்னர் எங்கள் முதுகுக்குப் பின்னர் முதலாளிமார்களோடு பேரம் பேசுகிறார்கள். பின்னர் நாங்கள் தான் தவிக்கிறோம், காட்டிக்கொடுக்கப்படுகிறோம்,” என்று அவர் கூறினார்,

மின் கட்டணங்கள் மற்றும் ஏனைய உற்பத்தி செலவுகளில் ஏற்பட்டுள்ள உயர்வுகளுக்கு பெரிய ஜவுளித்துறை ஆலைகள் ஈட்டுதொகை வழங்க தயாராக இல்லாத நிலையில், வேலை செய்து பிழைக்கும் சிறிய விசைதறி உரிமையாளர்களும் நெருக்கடிக்குள் இழுத்து வரப்பட்டுள்ளனர்.

வேலை செய்து பிழைக்கும் ஒரு சிறிய விசைத்தறி உரிமையாளர் கோவிந்தசாமி WSWSக்கு தெரிவித்தார்: “நாங்கள் தற்போது ஒரு மீட்டருக்கு 4.30 ரூபாய் (7 அமெரிக்க செண்ட்) பெறுகிறோம். இதிலிருந்து நாங்கள் ஒரு தொழிலாளருக்கு மீட்டருக்கு 1.40 ரூபாய் வழங்குகிறோம். மின்சார கட்டணம், உதிரி பாகங்கள் என இதர செலவுகள் போக, எங்களுக்கு வெகு சொற்பமான இலாபங்கள் தான் நிற்கிறது,” என்றார்.


 
வேலைநிறுத்தத்தை ஆதரிக்கும் ஒரு சிறிய விசைத்தறி ஆபரேட்டர்/உரிமையாளர், கோவிந்தசாமி

வேலை செய்து வரும் விசைத்தறி உரிமையாளர்களில் பலர் வங்கிகளில் கடன் பெற்றுள்ளதோடு, அவர்களில் பலர் திவாலாகி விட்டதால் ஆலையை மூடும் நிலைக்கு வந்துள்ளனர்.

வேலைநிறுத்தத்திற்கு ஆதரவை ஒன்றுதிரட்ட ஸ்ராலினிஸ்டுகள் தவறியமை குறித்து, AITUCஇன் திருப்பூர் மாவட்ட செயலாளர் சேகரை WSWS செய்தியாளர்கள் எதிர்கொண்ட போது, அவர் எமது விமர்சனங்களைத் ஒதுக்கி தள்ளியதோடு, அந்த பிரச்சினை விரைவில் தீர்க்கப்படுமென்று அறிவித்தார்: “நடந்துவரும் பேச்சுவார்த்தைகளில் ஒரு சாதகமான தீர்வு கிடைக்குமென்று நாங்கள் நம்பிக்கையோடு உள்ளோம்,” என்றார்.

திருப்பூர் மாவட்டத்திற்கான CITUஇன் துணை தலைவர் வேலுச்சாமி, அவர் பங்கிற்கு தொழிலாளர்களைக் குற்றஞ்சாட்டினார். “நூறு ஆயிரக்கணக்கான தொழிலாளர்கள் இந்த வேலைநிறுத்தத்திற்கு ஆதரவு காட்டினாலும் கூட, அங்கே வெறும் ஒரு சில ஆயிர தொழிலாளர்கள் மட்டுமே போராட்டத்தில் செயலூக்கத்தோடு பங்கெடுக்கின்றனர்,” என்றார்.

சிபிஎம் மற்றும் சிபிஐ எந்த அடிப்படையில் அஇஅதிமுக போன்ற ஒரு பரம-பிற்போக்குத்தனமான மற்றும் தொழிலாளர் வர்க்க விரோத கட்சியோடு ஒரு தேர்தல் கூட்டணியை அமைக்கிறதென்று விளக்குமாறு கேட்ட போது, வேலுச்சாமி கூறினார், “இந்தியாவில் பல வேறுபட்ட நிலைமைகள் உள்ளன, குறிப்பாக அதில் ஜாதி பிரச்சினையும் உள்ளது. இந்த நிலைமைகளின் கீழ், தனியாக போட்டியிட்டு, போராட்டத்தை வெல்ல இயலாது. அதனால் தான் நாங்கள் ஜனநாயக சக்திகளோடு இணைந்து போராடுகிறோம். 2003இல் ஜெயலலிதாவின் அஇஅதிமுக'விற்கு எங்களின் ஆதரவானது வகுப்புவாத சக்திகள் தமது தலையை தூக்க விடாமல் தடுப்பதற்காக அமைத்தது!” என்றார்.

 பிற்போக்குத்தனமான பெருவணிக கட்சிகளுடன் சேர்வதன் மூலமாக வகுப்புவாதத்திற்கு எதிராக போராடுவதென்ற இந்த கட்டுக்கதை தான் எப்போதும் ஸ்ராலினிஸ்டுகளால் முன்னெடுக்கப்படுகிறது. இந்த வசந்தகால தேசிய தேர்தலுக்குப் பின்னர் இந்து மேலாதிக்க பிஜேபி தலைமையிலான ஒரு கூட்டணி அரசாங்கத்திற்குள் நுழைய தங்கள் கரங்கள் சுதந்திரமாக இருக்க வேண்டுமென்பதற்காக, அஇஅதிமுக சமீபத்தில் சிபிஐ மற்றும் சிபிஎம் உடனான அதன் தேர்தல் உடன்பாட்டை ஏற்க மறுத்தது.

வேலுச்சாமி தொடர்ந்து கூறினார், “சோசலிச புரட்சி சாத்தியமில்லை என்றாலும் கூட, அது எங்கள் திட்டப்பட்டியலில் உள்ளது,” என்றார்.

ஒரு கண்ணியமான வருமானம் மற்றும் வேலையிட நிலைமைகளுக்கான விசைதறி தொழிலாளர்களின் போர்குணமிக்க போராட்டம் பெருநிறுவனங்களின் இலாப நலன்களோடு அடிப்படையிலேயே முரண்படுகிறது. உலகளாவிய மந்தநிலையை எதிர்கொண்டிருக்கின்ற நிலையில், இந்திய மற்றும் உலகளாவிய பெருவியாபாரங்கள் தொழிலாளர்களின் கூலிகள் மற்றும் சலுகைகளைக் குறைக்க மற்றும் அவர்களின் சுருங்கிவரும் இலாப விகிதங்களைச் சரிகட்ட ஓர் இரக்கமற்ற உந்துதலை நடத்தி வருகின்றன. ஒரு சர்வதேச சோசலிச அரசியல் வேலைதிட்டத்தோடு தங்களைத்தாங்களே ஆயுதபாணி ஆக்குவதன் மூலமாக மட்டுமே, தொழிலாளர்களால் நீண்டகாலமாக காலந்தாழ்த்தப்பட்டு வரும் ஓர் எதிர்தாக்குதலைத் தொடுக்க முடியும்.

By Sasi Kumar and Moses Rajkumar 
19 March 2014
http://www.wsws.org/tamil/articles/2014/mar/140326_indi.shtml

Tuesday, 18 March 2014

இந்தியாவின் தேர்தல் பிரச்சாரம் உச்சக்கட்ட வேகமெடுக்கிறது

இந்தியாவின் இரு அவை நாடாளுமன்றத்தின் கீழ்சபையான மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் லோக் சபாவின் தேர்தல்களுக்கான தேதிகள் கடந்த வாரம் அறிவிக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, இந்தியாவின் தேசிய தேர்தல் பிரச்சாரம் வேகமெடுத்துள்ளது.
அந்த தேர்தல் ஒன்பது கட்டங்களில் நடத்தப்பட உள்ளன. வாக்குப்பதிவு ஏப்ரல் 7இல் தொடங்கி, ஐந்து வாரங்களுக்குப் பின்னர் மே 12இல் நிறைவடையும். இருப்பினும், பெரும்பான்மை வாக்கெடுப்பு (545 இல் 425 லோக் சபா இடங்களுக்கான வாக்கெடுப்பு) ஏப்ரல் 9இல் இருந்து 30க்குள் ஒரு மாதத்திற்கும் குறைந்த காலத்தில், மூன்று வார காலத்திற்குள் நடத்தப்படும். இந்தியாவின் புதிய அரசாங்கம் மே இறுதி வாக்கில் பதவியேற்கும் என்ற எதிர்பார்ப்போடு, வாக்கு எண்ணிக்கை மே 16இல் எண்ணப்பட உள்ளது.
இந்திய முதலாளித்துவத்திற்கு ஆழமடைந்துவரும் நெருக்கடி நிலைமைகளின் கீழ், மற்றும் இந்தியாவை ஒரு மலிவுழைப்பு உற்பத்தியாளராக, பின்புல அலுவலகமாக, மற்றும் உலக முதலாளித்துவத்திற்கு ஆதாரவள உற்பத்தியாளராக மாற்றும் அதன் உந்துதலுக்கு தொழிலாளர்கள் மற்றும் உழைப்பாளர்கள் மத்தியில் எதிர்ப்பு அதிகரித்துவரும் நிலைமைகளின் கீழ், இந்த தேர்தல்கள் நடைபெறுகின்றன.
இந்திய பொருளாதாரம் தேக்கநிலையில் (stagflation) சிக்கியுள்ளது. கடந்த இரண்டரை ஆண்டுகளில், அந்த பொருளாதாரம் ஆண்டுக்கு 5 சதவீதத்திற்கும் குறைவாக வளர்ந்துள்ளதோடு, தொழிலாளர் சந்தைக்குள் புதிதாத நுழைபவர்களை ஈர்க்க அவசியப்படும் 8 சதவீதத்திற்கு கூடுதலான வளர்ச்சி விகிதத்தில் இருந்து வெகு தொலைவில் நிற்கிறது. இதற்கிடையில், உணவுப்பொருட்களின் மிக வேகமான விலையுயர்வோடு, நாளொன்றுக்கு 2 அமெரிக்க டாலருக்கு குறைவான வருமானத்தில் வாழும் இந்திய மக்கள்தொகையின் மூன்று-கால்பங்கினரின் வருமானம் மேலதிகமாக சுருங்கி வருவதோடு சேர்ந்து, பணவீக்க விகிதம் இரட்டை இலக்க விகிதங்களை நோக்கி ஓடிக் கொண்டிருக்கின்றது.
அமெரிக்க பெடரல் ரிசர்வ் ஆணையம், பண சந்தைக்குள் கடன்களைப் பாய்ச்சுவதைக் குறைக்க ஆலோசித்து வருவதாக அறிவித்ததற்கு விடையிறுப்பில், ரூபாய் மதிப்பு சரிந்த போது, நிலையற்ற உலக மூலதன ஓட்டத்திற்கேற்ப இந்திய பொருளாதாரத்தின் அதீத நிலையற்றதன்மை கடந்த கோடைகாலத்தில் எடுத்துக்காட்டப்பட்டது. பொருளாதார வளர்ச்சியை ஊக்குவிக்க வட்டிவிகிதங்களைக் குறைக்குமாறு இந்திய வியாபாரங்கள் அந்நாட்டின் மத்திய வங்கியின் மீது நீண்டகாலமாக அழுத்தத்தைப் பிரயோகித்து வருகின்ற போதினும், அந்தவொரு நடவடிக்கை பணவீக்கத்திற்கு எரியூட்டி, மூலதனங்கள் வெளியேறுவதைத் தூண்டிவிடும் என்ற அச்சத்தால் மத்திய வங்கி அவ்வாறு செய்ய விருப்பமில்லாமல் உள்ளது.
புதிய அரசாங்கம் சமூகரீதியில் வெடிப்பார்ந்த "சீர்திருத்தங்களைக்" கொண்டு வரவில்லையானால், இந்தியாவின் தரமதிப்பீட்டை வெற்று பத்திர அந்தஸ்திற்கு கீழிறக்க இருப்பதாக, பிரதான சர்வதேச கடன் தரமதிப்பீடு அமைப்புகள் அறிக்கை அனுப்பி உள்ளன. அந்த "சீர்திருத்தங்களில்" பின்வருவனவையும் உள்ளடங்கும்: எரிசக்தி விலை மானியங்களைக் குறைத்தல், பொருளாதாரத்தை மேலதிகமாக அன்னிய முதலீட்டிற்குத் திறந்துவிடுதல்; வேலைநீக்கங்கள் மற்றும் ஆலைமூடல்கள் மீதிருக்கும் கட்டுப்பாடுகளை நீக்குதல்; தேசிய பண்டங்கள் மற்றும் சேவை வரியை பிற்போக்குரீதியில் நடைமுறைப்படுத்துதல்; மற்றும் சமூக செலவின வெட்டுக்கள் மூலமாக வரவுசெலவு கணக்கு பற்றாக்குறையைக் கூர்மையாக குறைத்தல் ஆகியன.
உலக புவிசார் அரசியல் பதட்டங்களின் திடீர் அதிகரிப்பாலும் இந்தியா சுழற்றி அடிக்கப்பட்டு வருகிறது. 2008 இந்தோ-அமெரிக்க அணுசக்தி உடன்படிக்கையும், அது இந்தோ-அமெரிக்க உலகளாவிய மூலோபாய கூட்டுறவைப் பலப்படுத்தியதும் அவரது 10 ஆண்டுகால அரசாங்கத்தின் பெரும் சாதனைகளாக அவர் கருதுவதாக பதவியிலிருந்து வெளியேற உள்ள இந்தியாவின் காங்கிரஸ் கட்சி பிரதம மந்திரி மன்மோகன் சிங் மீண்டும் கூறி உள்ளார். இருப்பினும், மத்திய கிழக்கில் ஈரானுக்கு எதிரான, மற்றும் அனைத்திற்கும் மேலாக இந்தியாவின் வடக்கு அண்டைநாடான சீனாவிற்கு எதிரான அமெரிக்க மூலோபாய நோக்கங்களுக்குள் அதை முன்பில்லாத விதத்தில் கட்டிப்போட வாஷிங்டனிடம் இருந்து இடைவிடாமல் இந்தியா மீது அளிக்கப்படும் அழுத்தத்தால் புது டெல்லி கலக்கமடைந்துள்ளது.
இரண்டொரு டஜன் இந்திய பில்லினியர்கள் உலகளாவிய வளர்ச்சியை எட்டிய இந்திய நிறுவனங்களின் தலைவர்களாக உயர்ந்திருந்த நிலையில், ஒருசில ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் தான் இந்திய முதலாளித்துவம் அந்த வெற்றிக்களிப்பில் மயங்கி கிடந்தது.
இப்போது அது பீதிக்கு அருகாமையில் பீடித்துள்ளது. காங்கிரஸ் தலைமையிலான ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணி (UPA) அரசாங்கம் பெரும்பாலான பெருநிறுவன இந்தியாவால் ஒரு மோசமான தோல்வியாக பார்க்கப்படுகிறது. இந்திய முதலாளித்துவ பொருளாதாரம் ஒரு சாதனையளவிலான வேகத்தில் விரிவடைந்த போது, UPA அதன் முதல் பதவிகாலத்தில் (2004-9) அதிகளவில் சமூக செலவினங்களுக்குள் திரும்பி இருந்ததாக அவை அந்த சிறிய தொகையை ஆட்சேபிக்கின்றன. மேலும் பாரிய மக்கள் எதிர்ப்பை முகங்கொடுத்ததில் இருந்தும், நீண்டகாலமாக விவாதிக்கப்பட்ட மற்றும் உறுதியளிக்கப்பட்ட "சீர்திருத்த" வாக்குறுதிகளில் இருந்தும், அது தொடர்ந்து பின்வாங்கிவிட்டதாகவும் அவை ஆத்திரமடைந்துள்ளன.
அரசியலை கூர்மையாக வலதிற்கு நகர்த்தும் குறிக்கோளுடன், பெரும்பாலான பெருநிறுவன இந்தியா அதன் ஆதரவை உத்தியோகப்பூர்வ எதிர்கட்சியான இந்து மேலாதிக்க பிஜேபி மற்றும் அதன் பிரதம மந்திரி வேட்பாளரான குஜராத் முதல் மந்திரி நரேந்திர மோடியின் தரப்பில் திருப்பி உள்ளன.
சுய-பாணியிலான இந்து மத சக்திமான் மோடி, இந்திய நிறுவனங்களின் இலாப நலன்களுக்காக அவரின் ஒரேசீரான அர்பணிப்பால் அதன் ஜாம்பவான்களைக் கவர்ந்துள்ளார். அவர் முதலீட்டாளர்களுக்கு வரி விட்டுக்கொடுப்புகளை, நிலம் மற்றும் ஏனைய ஊக்குவிப்புகளை வாரி வழங்கி உள்ளதோடு, உள்ளூர் எதிர்ப்புகளுக்கு இடையிலும் வியாபார திட்டங்களைத் திணித்துள்ளார், மேலும் நடைமுறையில் வேலைநிறுத்தங்களை சட்டவிரோதமாக்கி உள்ளார். ஒரு ஆயிரத்திற்கும் மேலானவர்கள் கொல்லப்பட்ட மற்றும் பத்து ஆயிரக் கணக்கானவர்களுக்கும் அதிகமானவர்களை வீடற்றவர்களாக ஆக்கிய 2002 குஜராத் முஸ்லீம்-விரோத படுகொலைகளை நேரடியாக நின்று நடத்தியவர்களை ஊக்கப்படுத்துவதிலும், பாதுகாப்பதிலும் அவர் வகித்த பாத்திரத்தை, மோடியின் பெருநிறுவன ஆதரவாளர்கள், ஓர் உயர்ந்த சாதனைகளின் மீது வேறுவிதத்தில் ஏற்பட்ட பெரும்பாலும் ஒரு சிறிய, மன்னிக்கக்கூடிய களங்கமாக பார்க்கின்றனர்.
இந்தியாவின் மிகப் பெரிய பில்லினியர்களில் ஒருவரான அனில் அம்பானி அவரை "இராஜாதி ராஜர்" என்று புகழ்ந்துள்ள நிலையில், இந்திய ஆளும் மேற்தட்டின் பெரும்பான்மையான பிரிவுகள் இந்த வகுப்புவாத வனப்புரையாளரை ஓர் உண்மையான இரட்சகராக தழுவி வருவது, அவற்றின் கடுமையான நெருக்கடி மற்றும் சமூகரீதியில் அவற்றின் "சந்தை-சார்" நிகழ்ச்சிநிரலைத் திணிக்க சர்வாதிபத்திய ஆட்சி வடிவங்களை நோக்கி அவை திரும்ப தயாராக இருப்பதன், இரண்டுக்குமான ஒரு முறைமையாக உள்ளது.
செல்வாக்குமிக்க சர்வதேச முதலாளித்துவ பத்திரிகைகள், மோடி தலைமையிலான ஓர் அரசாங்கத்திற்கான பெருநிறுவன இந்தியாவின் அழுத்தத்தின் மீது அவற்றின் பங்கிற்கு பெருங்கவலைகளை வெளியிட்டுள்ளன. இதற்கு ஒரு சான்றாக எகானோமிஸ்ட் இதழில், “மோடி இந்தியாவை காப்பாற்றுவாரா அல்லது சிதைப்பாரா?” என்ற தலைப்பில் ஒரு செய்தி வெளியாகி இருந்தது. இந்திய தொழிலாளர்கள் மற்றும் உழைப்பாளர்களின் பெரும்பான்மை பிரிவுகள் சமரசமின்றி BJPஇன் நச்சார்ந்த வகுப்புவாதத்திற்கு எதிராக உள்ளனர் என்பதோடும், மற்றும் பிஜேபி அதுவே கூட ஸ்திரமின்றி, திடீரென பற்றிக் கொண்ட அரசியல் உதயமாக இருக்கிறதென்பதோடும் இத்தகைய விமர்சகர்கள் உடன்படுகின்றனர். (அது இந்தியாவின் இரண்டாவது "தேசிய கட்சியாக" இருந்தாலும் கூட, பிஜேபி மக்கள் வாக்குகளில் ஒரு கால்பங்கிற்கு அதிகமான வாக்குகளைக் கூட இதுவரையில் ஒருபோதும் வென்றிருக்கவில்லை என்பதோடு, நாட்டின் பரந்த பகுதிகளில் வெகு குறைந்த ஆதரவையே கொண்டுள்ளது.) இந்தியாவிற்குள் அது கட்டவிழ்க்கும் சமூக சக்திகளை மோடி தலைமையிலான அரசாங்கத்தால் கட்டுப்படுத்த இயலாது என்றும், சீனா மற்றும் பாகிஸ்தான் உடன் பொறுப்பற்ற அழிவுகரமான சர்ச்சைகளோடு பதட்டங்களைத் தூண்டிவிடும் என்றும் அதிகளவில் அனுமானிக்கும் சர்வதேச முதலாளித்துவ விமர்சகர்கள் அஞ்சுகின்றனர்.
காங்கிரஸ் கட்சி தன்னைத்தானே "உள்ளார்ந்த வளர்ச்சி" மற்றும் "மதசார்பற்ற" ஒரு கட்சியாக காட்டிக் கொள்ள அதன் முயற்சிகளை இரட்டிப்பாக்கி இருப்பதன் மூலமாக, பிஜேபி தலைவராக மோடி எழுந்திருப்பதற்கு விடையிறுப்பு காட்டி உள்ளது.
இத்தகைய முறையீடுகள், புரிந்து கொள்ளக்கூடிய விதத்தில், பாரிய மக்களை வெகு சிறியளவில் தான் இழுத்து வரக்கூடியதாய் உள்ளது. இந்தியாவின் 1991க்குப் பிந்தைய திருப்பத்தை நவ-தாராளவாத "சீர்திருத்தத்திற்குள்" திருப்ப காங்கிரஸ் தாக்குமுனையாக செயல்பட்டதோடு, கடந்த 23 ஆண்டுகளில் 15 ஆண்டு இந்திய அரசாங்கத்திற்கும் தலைமை கொடுத்துள்ளது. “சீர்திருத்தத்தால்" இட்டுச் செல்லப்பட்ட முதலாளித்துவ வளர்ச்சியின் ஏறத்தாழ ஒரு கால்-நூற்றாண்டிற்குப் பின்னரும், இன்று பரந்தளவிலான மக்கள் தொடர்ந்து கடுமையான வறுமையில் வாழ்ந்து வருகின்றனர்ஏறத்தாழ மொத்த இந்திய குழந்தைகளில் பாதி முறையான உணவின்றி ஆற்றலிழக்க செய்யப்பட்டுள்ளனர். இந்தியாவின் பொது கல்வி மற்றும் சுகாதார திட்டங்கள் பெரும்பாலும் ஒன்றுக்கும் உபயோகமின்றி உள்ளன.
மதசார்பின்மைக்கான காங்கிரஸின் பொறுப்புணர்வைப் பொறுத்த வரையில், அது போலித்தனமாக உள்ளது. தேர்தல் என்று வரும் போது, அது வகுப்புவாத பிஜேபி குறித்த அருவருப்பான உண்மைகளை உச்சரிக்கும், அதை பாசிச பாணியிலானதென்று கூட முத்திரை குத்தும். ஆனால் காங்கிரஸ் அதுவே இந்து வலதோடு இரகசியமாய் உடந்தையாய் உள்ளது. அது 2002 படுகொலைகளில் யார் உடந்தையாய் இருந்தார்களோ, மோடி அமைச்சரவையின் அந்த முன்னாள் அங்கத்தவர்களைக் குஜராத் காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைமைக்குள் வரவேற்றது. மேலும் கடும் உழைப்பாளர்களுக்கு எதிராக மற்றும் இந்திய மேற்தட்டின் அன்னிய நாட்டு போட்டியாளர்களுக்கு எதிராக அதன் நலன்களைத் தூக்கிப்பிடிப்பதில் பிஜேபி உடன் அது விஸ்வாசத்தோடு ஒன்றிணைந்துள்ளது. இவ்விதத்தில் 2008இல், பாகிஸ்தானை நிலைகுலைக்க, புதிய ஜனநாயக-விரோத "பயங்கரவாத-எதிர்ப்பு" சட்டங்களைக் கொண்டு வர, மற்றும் இராணுவத்துடன் தொடர்புபட்ட ஓர் இந்து தேசியவாத பயங்கரவாத-தடுப்பு பிரிவை பொது மக்கள் பார்வையிலிருந்து அம்பலப்படாமல் இருக்க செய்யப்பட்ட முயற்சிகளை அதிகரிக்க என மும்பை பயங்கரவாத அட்டூழியத்தைப் பயன்படுத்துவதில் அது பிஜேபி உடன் கை கோர்த்தது.
பெரும் எண்ணிக்கையிலான பிராந்தியரீதியிலான இனவாத மற்றும் ஜாதிய கட்சிகளோடு கூட்டணி அமைக்க முடிந்ததே, கடந்த இரண்டு தேர்தல்களில் காங்கிரஸ் வெற்றிக்கு திறவுகோலாக இருந்தது. இருப்பினும், தேசிய முற்போக்கு கூட்டணியை (UPA) ஒரு எச்சசொச்சமாக ஆக்கி, காங்கிரஸ் அது சார்ந்திருந்த பெரும்பாலான அதன் கூட்டாளிகளாலேயே கைவிடப்பட்டுள்ள நிலையில், அது மிக மிக வெளிப்படையாக அவமதிக்கப்பட்டது.
பெருநிறுவன ஊடகங்கள் மோடி மற்றும் BJPக்கு மக்கள் ஆதரவு அலை இருப்பதாக சித்தரிக்க வேலை செய்து வருகின்ற போதினும், பெருநிறுவன பொதுக்குழு அறைகளுக்கும், மத்திய தட்டின் ஒரு சிறிய அடுக்கிற்கும் வெளியே அங்கே அந்த இரண்டுக்குமே உண்மையான வரவேற்பு இருக்கவில்லை. இந்திய மேற்தட்டுக்களின் அந்த இரண்டு பிரதான கட்சிகளின் மீதான மக்கள் அதிருப்தியின் ஒரு வெளிப்பாடாக, கடந்த டிசம்பரில் ஆம் ஆத்மி கட்சியின் (AAP – சாமானிய மனிதரின் கட்சி) அதிர்ச்சியூட்டும் தேர்தல் ஆரங்கேற்றம் இருந்தது. தன்னைத்தானே ஊழல் அரசியல் ஸ்தாபகத்தின் ஓர் எதிர்ப்பாளராக சித்தரித்துக் கொண்டு, டெல்லி சட்டமன்ற தேர்தலில் ஏறத்தாழ மூன்று பங்கு வாக்குகளை வென்ற ஆம் ஆத்மி கட்சி, இந்தியாவின் தலைநகர் பிராந்தியம் மற்றும் மிகப் பெரிய நகர்புற மையத்தில், விரைவாக ஒரு சிறுபான்மை அரசாங்கம் அமைக்கும் அளவிற்குச் சென்றது.
தேசிய அரசியலில் ஒரு பிரதான பங்கு வகிப்பாளராக எழுவதற்கு ஒரு நல்ல வாய்ப்புள்ளதென்ற நம்பிக்கையில், ஆம் ஆத்மி கட்சியின் தலைமை, அது "போலி முதலாளித்துவத்தையே" எதிர்க்கிறது, முதலாளித்துவத்தை அல்ல என்றும், அது அரசாங்கம் அமைத்தால் அரசு தலையீடுகளில் இருந்து வியாபாரங்களுக்கு "சுதந்திரம்" வழங்க அது வேலை செய்யுமென்றும் அறிவித்து, பெரு வியாபாரங்களுக்கான அதன் விசுவாசம் குறித்து மறுஉத்தரவாதம் அளிக்க விரைந்தது.
டெல்லி தொழிலாளர்கள் மற்றும் ஏழைகளின் பரந்த அடுக்குகளிடம் இருந்து ஆம் ஆத்மி கட்சியால் ஆதரவை வென்றெடுக்க முடிந்ததென்றால் அது காங்கிரஸ் மற்றும் பாரதீய ஜனதா கட்சியை அன்னியமாக்குவதற்கான மற்றும் மக்கள் கோபத்திற்கான அடையாளம் மட்டுமல்ல. அது இந்திய மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் (சிபிஎம்) மற்றும் இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (சிபிஐ) ஆகிய நாடாளுமன்ற ஸ்ராலினிச கட்சிகள் மற்றும் அவற்றின் இடது முன்னணி மீது வைக்கப்பட்ட ஒரு குற்றபத்திரிகையும் ஆகும்.
"மக்கள்-சார் கொள்கைகளை" நடைமுறைப்படுத்த செய்ய இந்திய ஆளும் வர்க்கத்திற்கு தொழிலாளர் வர்க்கத்தால் அழுத்தம் கொடுக்க முடியுமென்றும் அல்லது BJPஐ பதவியில் ஏறவிடாமல் தடுப்பதற்கான ஒரே கருவியென்ற அடித்தளத்தில் இந்திய ஆளும் வர்க்கத்தின் இந்த அல்லது அந்த கட்சிக்கு தொழிலாளர் வர்க்கத்தை முறையாக அடிபணிய செய்ய வேலை செய்தும், பல தசாப்தங்களாக இந்த ஸ்ராலினிச கட்சிகள் முதலாளித்துவத்தின் முதன்மை அரசியல் தூண்களாக சேவை செய்துள்ளன. 1990களின் முதல் பாதியில் "நவ-தாராளவாத" சீர்திருத்தங்களை ஆரம்பித்த சிறுபான்மை காங்கிரஸ் அரசாங்கத்திற்கு ஸ்ராலினிஸ்டுகள் முட்டு கொடுத்ததோடு, 2004இல் UPA கூட்டணியை உருவாக்குவதில் அவர்கள் கருவியாக இருந்தனர். அதற்கடுத்த நான்கு ஆண்டுகளுக்கு சிறுபான்மை UPA அதிகாரத்தில் நிலைத்திருக்க அவர்கள் ஆதரவளித்தனர். அதற்கு முந்தைய பிஜேபி தலைமையிலான அரசாங்கத்தின் வலதுசாரி கொள்கைகளைப் போன்ற அதே கொள்கைகளையே அதுவும் நடைமுறைப்படுத்தி வருகிறதென்பதை ஏற்றுக் கொண்டே அவர்கள் அவ்வாறு செய்தார்கள்.
அனைத்திற்கும் மேலாக, அவர்களின் அரசாங்கம் இருந்த மாநிலங்களிலேயே ஸ்ராலினிஸ்டுகள், அவர்கள் எதை "முதலீட்டாளர்கள்-சார்பு" கொள்கைகள் என்று வரையறுத்தார்களோ அதையே நடைமுறைப்படுத்தினார்கள். தகவல் தொழில்நுட்ப துறையில் வேலைநிறுத்தங்களுக்கு தடைவிதித்தது மற்றும் பெருநிறுவன திட்டங்களுக்கு நிலம் கையகப்படுத்துவதற்கு எதிரான விவசாயிகளின் எதிர்ப்பை ஒடுக்கியது ஆகியவையும் அதில் உள்ளடங்கும்.
முதலாளித்துவ பரந்த அடுக்குகளால் மோடி அரவணைக்கப்பட்டதால், குறிப்பாக வெளிப்பட்ட வர்க்க போராட்ட தீவிரத்திற்கு, ஸ்ராலினிஸ்டுகள் மேலதிகமாக வலதிற்கு மாறியதன் மூலமாக விடையிறுப்பு காட்டி உள்ளனர். பிஜேபி அல்லது காங்கிரஸோடு கூட்டணி சேர்ந்த நீண்ட வரலாறைக் கொண்ட வலதுசாரி ஜாதிய மற்றும் பிராந்தியவாத கட்சிகளின் கலவையாக, கடந்த மாதம் அவர்கள், பிஜேபி-விரோத, காங்கிரஸ்-விரோத "மாற்றீடு" ஸ்தாபிக்கப்பட்டதை அறிவித்தனர். அந்த "மாற்றீடு" எந்தவொரு பொதுவான வேலைதிட்டமோ அல்லது பொதுவாக கையிலெடுக்கும் விடயம் கூட இல்லாமல் முற்றிலுமாக ஒரு திசைதிருப்பும் விவகாரமாக உள்ளது. இது ஏனென்றால் ஸ்ராலினிஸ்டுகள் உட்பட அதில் உள்ளடங்கி இருப்பவர்கள் அனைவரும், இந்திய முதலாளித்துவத்தின் இந்த அல்லது அந்த பிரதான கட்சிகளுடனான வலதுசாரி, தேர்தலுக்குப் பிந்தைய உபாயங்களின் போது அவர்களின் கரங்கள் கட்டப்படாமல் இருக்க விரும்புகின்றனர்.
By Keith Jones
12 March 2014
http://www.wsws.org/tamil/articles/2014/mar/140316_ind.shtml

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Popular Posts