w e l c o m e - ரஷ்யப் புரட்சியின் நூற்றாண்டு (1917-2017) - சர்வதேச இணையவழி தொடர் - மார்ச் 11, மார்ச் 25, ஏப்பிரல் 22 மற்றும் மே 6 - இன்றே பதிவு செய்யுங்கள்

Search This Blog

The Struggle of Maruti Suzuki Auto Workers

The Struggle of Maruti Suzuki Auto Workers
Thirteen sentenced to life imprisonment in India Free the framed-up Maruti Suzuki workers!

Saturday, 31 August 2013

சிரியாவிற்கு எதிராக அமெரிக்கா ஏன் போர் தொடுக்கிறது

Why the United States is waging war against Syria

கடந்த வாரம் இரசாயன ஆயுதத்தாக்குதல் என கூறப்படும் குற்றச்சாட்டு கூற்றை அடுத்து அமெரிக்காவும் அதன் ஐரோப்பிய நட்பு நாடுகளும் சிரியாவிற்கு எதிராகப் போரைத் தொடுக்க விரைவாக செயற்படுகின்றன. நாட்டை அடிபணிய வைப்பதற்கான ஏவுகணை தாக்குதல்கள் சில நாட்களுக்குள் தொடங்கலாம். மற்றொரு மக்கள் ஆதரவற்ற போரை மக்களை ஏற்கவைப்பதற்கு, செய்தி ஊடகத்தில் இருந்து வரும் பிரச்சார முயற்சிகள் அதிஉயர் வேகத்திற்கு திருப்பப்பட்டுவிட்டன.

நீண்ட காலத்திற்கு முன்னரே திட்டமிடப்பட்டிருந்த கொள்கையை செயல்படுத்துவதை நோக்கமாக கொண்டு, உடனடித் தாக்குதலுக்கான உத்தியோகபூர்வ காரணங்களாக, போலிக்காரணங்களினதும் மற்றும் ஆதாரமற்ற பொய்களின் ஒரு தொகுப்பு கொடுக்கப்படுகின்றன.

இச்சமீபத்திய போருக்கான உண்மையான காரணங்களை, அமெரிக்க மற்றும் ஐரோப்பிய முதலாளித்துவத்தின், மற்றும் முழு உலக ஏகாதிபத்திய அமைப்பின் பூகோள-அரசியல், பொருளாதார மற்றும் சமூக நெருக்கடியின் உள்ளடக்கத்திற்குள் தான் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

முதலாவது: ஒரு பூகோள-அரசியல் நிலைப்பாட்டில் இருந்து, சிரியாவிற்கு எதிராக நீண்டகாலமாக திட்டமிடப்பட்டுள்ள போர், 1991ல் சோவியத் ஒன்றியத்தின் கலைப்பின் பின்னர், தனது உலக மேலாதிக்கத்தை இராணுவ பலத்தின் மூலம் உறுதிப்படுத்த, வாஷிங்டனின் நடத்தும் பிரச்சாரத்தில் மற்றொரு நடவடிக்கை ஆகும். ஒருகாலத்தில் உலகப் பொருளாதாரத்தில் அது கொண்டிருந்த மேலாதிக்க நிலையின் நீடித்த சிதைவை எதிர்கொள்ளும் அமெரிக்கா, அதன் மேலாதிக்க நிலையை ஸ்தாபிக்க இராணுவ பலத்தை வழிவகையாகக் காண்கிறது. 1992 இன் ஆரம்பத்திலேயே பென்டகனுடைய பாதுகாப்பு திட்டமிடல் வழிகாட்டி, அமெரிக்கக் கொள்கை, அமெரிக்காவிற்கு ஒத்த முறையில் போட்டி நாடாக எந்த சக்தி வெளிப்படுவதையும் தடுக்கும் நோக்கத்தை கொண்டது எனக் கூறியது. 2002ல் அமெரிக்க தேசிய பாதுகாப்பு மூலோபாயம், அமெரிக்கா இதை அடையவதற்கு முன்கூட்டியே தாக்கும் போரை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும் என்று குறிப்பிட்டது.

அமெரிக்க இராணுவவாதத்தின் உலக வெடிப்புத் தன்மையின் மத்திய கூறுபாடு, மத்திய கிழக்கில் மட்டும் இல்லாமல், யூரேசிய நிலப்பகுதி முழுவதிலும் ஒரு மேலாதிக்க நிலையைப் பெறுவது என்னும் வாஷிங்டனின் உந்துதலாகும். சமீபத்திய ஆண்டுகளில் 19ம் நூற்றாண்டுக் கடைசி, மற்றும் 20ம் நூற்றாண்டு ஏகாதிபத்திய மூலோபாயவாதி சேர் ஹால்போர்ட் மக்கிண்டெருடைய (Sir Halford Mackinder) படைப்புக்கள் மீண்டும் அடிப்படை நூல்களாக வெளியுறவுத்துறை, பென்டகன் மற்றும் CIA இல் உள்ள கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கு தேவையான நூல்களாக ஆகிவிட்டன. ஏராளமான நூல்களிலும், கணக்கிலடங்காக உயர்கல்வி ஆராய்ச்சி இதழ்களில் வெளியிடப்பட்ட கட்டுரைகளிலும், மக்கிண்டெரால், ஜேர்மனியின் கிழக்கு எல்லையில் இருந்து சீனாவின் மேற்கு எல்லை வரை பரந்துள்ள “உலகத் தீவு” என அழைக்கப்படுவது, அமெரிக்காவிற்கும் அதன் மேற்கு ஐரோப்பிய நட்பு நாடுகளுக்கும் தீர்க்கமான மூலோபாய முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என கருதப்படுகின்றது.

ஒரு சமீபத்திய ஆய்வு உறுதிப்படுத்துவதாவது: “யூரேசிய நிலப்பகுதிகள் மேற்கின் மூலோபாய முயற்சிகளின் கவனம்செலுத்தும் முனையாக இருக்க வேண்டும்… மேற்கத்தைய சரிவின் ஆரம்ப நிகழ்ச்சிப்போக்கு நிறுத்தப்பட்டுப் பின்நோக்கி திருப்ப வேண்டும் என்றால், யூரேசியாவின் பூகோள-அரசியல் முக்கியத்துவம் குறித்த நல்ல விளக்கம் தேவை. அதற்கான போராட்டமும், அதற்கான ஒருங்கிணைந்த முயற்சி மிகவும் முக்கியமானது.” [ The World Island: Eurasian Geopolitics and the Fate of the West, by Alexandros Petersen] அனைத்து ஏகாதிபத்திய உலக மேலாதிக்க மூலோபாயங்களைப் போலவே இதிலும் அதை அடைவதற்குத் தடைகளாக உள்ளன எனக்கருதப்படும் சக்திகளுடனான போராட்டம் இன்றியமையாததாகிறது. யூரேசியாவின் மீது மேலாதிக்கம் என்பது ரஷ்யா, சீனாவுடனான மோதலாக தவிர்க்கமுடியாதபடி விரிவாக்கம் அடையும்.

1990களில் இருந்து பால்கன்களில், மத்திய கிழக்கில், மத்திய ஆசியாவில் அமெரிக்கா நடத்திவரும் ஆக்கிரமிப்பு போர்கள் அமெரிக்காவின் உலக மேலாதிக்கத்திற்கு எவரும் சவால் விடக்கூடாது எனக் கருதும் செயற்பட்டியலின் ஒரு பகுதி ஆகும். உலக மேலாதிக்கம் என்பது நூற்றுக்கணக்கான மில்லியன் உயிர்களைப் பறிக்கும் போர்களை நடத்தாமல் சாதிக்க முடியாது. ஒருவேளை அவை பூமியையே அழிப்பதாக இருந்தாலும் வாஷிங்டனை அதை நோக்கிச் செல்லும் உந்துதலில் இருந்து தடுக்கவில்லை.

ஏகாதிபத்திய ஆக்கிரமிப்பு என்னும் இந்த மூலோபாயம் கிறுக்குத்தனமாக இருக்கலாம், ஆனால் அப்படித்தான் ஹிட்லரும் இருந்தார். அவருடைய பூகோள-அரசியல் நோக்கங்கள் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்துடன் ஒப்பிட்டால் சிறிய அளவு எனத் தோன்றும். அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின் வளர்ச்சியை முன்கூட்டிக் கண்ட ட்ரொட்ஸ்கி 80 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எழுதினார்: “ஜேர்மனிக்கு இது ‘ஐரோப்பாவை ஒழுங்கமைக்கும் பிரச்சினை’ ஆக இருந்தது. ஐக்கிய அமெரிக்கா உலகை “ஒழுங்கமைக்க” வேண்டும்.

ஐரோப்பிய சக்திகளை பொறுத்தவரை, தற்போதைக்கு அவை தங்கள் சொந்த ஏகாதிபத்திய முனைவுகளை பென்டகனுடைய சிறந்த வருங்காலத்தில் பிணைத்துக் கொள்வதின் மூலம் அடைந்துவிடலாம் எனக் காண்கின்றன. அமெரிக்கப் போர்களின் கொள்ளையில் தாம் பங்கு பெறலாம் என அவை நம்புகின்றன. இந்த வழிவகையில் ஆபிரிக்காவில் பிரான்சின் போர்களைப்போல் தங்கள் சொந்த கொள்ளைச் செயல்களையும் நியாயப்படுத்துகின்றன.

இரண்டாவது: பொருளாதார ரீதியாக, உலக முதலாளித்துவம் அதன் பெருமந்த நிலைக்குப் பிந்தைய காலத்தில் ஐந்தாவது ஆண்டாக ஆழ்ந்த நெருக்கடியில் உள்ளது. இது பொருளாதார தேக்கம், பரந்த வேலையின்மை, இடைவிடாத வாழ்க்கத்தர சரிவுகளை உருவாக்கியுள்ளது. அதிக நம்பிக்கையற்ற பொருளாதார நிலைமை, ஆழ்ந்த கடன்கள், மதிப்பிறக்கப்பட்ட நாணயங்கள், உக்கிரமான சர்வதேசப் போட்டிகள் மேலும் பொறுப்பற்ற மற்றும் வன்முறையான வெளியுறவுக் கொள்கைகளுக்கு உந்துதல் கொடுக்கின்றன.

1930களின் பெருமந்த நிலை இரண்டாம் உலகப் போருக்கு வழிவகுத்தது, முதலாளித்துவ அமைப்புமுறையின் நோய்களுக்கு தீர்வாக ஏகாதிபத்திய சக்திகள் போரை காண முற்பட்டன. 2008ல் தொடங்கிய பெருமந்த நிலை, குறையும் அடையாளத்தை இன்னும் காண்பிக்கவில்லை என்பதோடு மூன்றாம் உலகப் போருக்கு வழிவகுக்கிறது. உலக நிதியமயமாகுதல் நிகழ்ச்சிப்போக்குடன் தொடர்புடைய சமூகத்தின் ஒரு சிறு பிரிவின் செல்வக் கொழிப்பு, பெரும் அளவில் சூறையாடுதல் மூலம் சாதிக்கப்படும் பொருளாதார ஒட்டுண்ணித்தன வடிவங்கள் அதன் இயல்பான இணைப்பை வெளியுறவுக் கொள்கையில் காண்கிறது. அது அதன் இலக்குகளை குற்றம் சார்ந்த வன்முறை மூலம் அடைய முற்படுகிறது.

குறிப்பாக பாதுகாப்புக் குழுவில் ரஷ்யா மற்றும் சீனா தடுப்பதிகாரங்களைக் கொண்டுள்ளதால், அமெரிக்கா, ஐக்கிய நாடுகள் சபையை ஒதுக்கித்தள்ளி ஐ.நா.பாதுகாப்புக் குழுவின் ஒப்புதல்கூட இல்லாமல் போருக்குத் தயாராகிறது. இவ்வகையில்தான் நாடுகளின் கழகம் (League of Nations) 1935ல் இத்தாலி  அபிசீனியா மீது படையெடுத்தபின் சரிந்து போயிற்று.

மூன்றாவது: அனைத்து ஏகாதிபத்திய நாடுகளும் எப்போதும் இல்லாத மோசமான சமூக நெருக்கடியை முகங்கொடுக்கின்றன. இவை வளர்ந்துவரும் சமூக சமத்துவமின்மை மற்றும் வர்க்க அழுத்தங்களை அதிகரிக்கின்றன. அமெரிக்காவில் மக்களில் செல்வந்த 10 வீதத்தினர் கிட்டத்தட்ட நாட்டின் முக்கால் பகுதி செல்வத்தை உடமையாகக் கொண்டுள்ளனர். உயர்மட்ட 1 வீதத்தினர் அதில் பாதியை ஏகபோக உரிமையாகக் கொண்டுள்ளனர். பொறுப்பற்ற முறையில் ஊதியங்கள், வாழ்க்கைத் தரங்கள் இடையறாமல் தாக்கப்படுவதால் நகரங்கள் திவால்தன்மைக்கு தள்ளப்படுகின்றன.

ஐரோப்பாவில், ஐரோப்பிய சக்திகளுக்கு இடையே எழும் அழுத்தங்களால் ஐரோப்பிய ஒன்றியம் சிதைவுற்றுக் கொண்டிருக்கிறது. வேலைகள் மற்றும் வாழ்க்கை தரங்கள் மீதான தாக்குதல்கள் கிரேக்கத்தின் சமூக பேரழிவு மூலம் சித்தரிக்கப்படுகின்றது. பிரதான ஐரோப்பிய சக்திகளுக்கிடையே எவ்வளவிற்கு கசப்பான, அடக்க முடியாத மோதல்கள் இருக்கின்றனவோ அந்தளவிற்கு அவை இன்னும் அதிகமாக வெளிநாட்டு ஆக்கிரமிப்பிற்கு திரும்புகின்றன. அது ஒன்றுதான் அவை அனைத்தும் ஏற்றுக் கொள்ளும் ஒரே கொள்கையாகும்.

ஏகாதிபத்திய சக்திகள் பெருகிய முறையில், தங்கள் மக்களுக்கு எதிரான குற்ற நடவடிக்கைகள் அம்பலப்படுத்தப்படுவதில் இருந்து கவனத்தை திசைதிருப்பும் வழிமுறையாக போரை காண்கின்றன. தற்போதைய போரின் நேரம், தெளிவாக எட்வார்ட் ஸ்னோவ்டேன் ஏராளமான, சட்டவிரோத ஒற்றாடல்கள் உளவுத்துறை அமைப்புக்களால் அமெரிக்கா மற்றும் முக்கிய ஐரோப்பிய சக்திகளுடைய மக்களுக்கு எதிராக செய்யப்பட்டது வெளிப்படுத்தப்பட்டதால் தூண்டிவிடப்பட்ட அரசியல் நெருக்கடியுடன் தொடர்புபட்டது. ஏகாதிபத்திய இராணுவ வாதம், அத்துடன் பயனற்ற ஆனால் அழிவு தரும் போர் வழிவகைகளும் சமூக அழுத்தங்களை வெளிநோக்கி தள்ளிவிடும் அடிப்படை வழிவகையாக ஆளும் உயரடுக்கால் பார்க்கப்படுகிறது.

ஆனால் இருபதாம் நூற்றாண்டு ஆளும் வர்க்கங்கள் தங்களை முதலாளித்துவத்தின்  திவாலில் இருந்து தப்பிக்கொள்ள இராணுவ வாதம் என்னும் சூதாட்ட மேசையில் வெற்றியைத்தான் நம்பியிருந்தன என்பதைக் கற்பிக்கிறது. ஆனால் இது பின்னர் வரலாறு அவர்களுக்கே எதிரானதாக போனதையும், அவர்கள் சில மோசமான பந்தயங்களை கட்டியிருந்தனர் என்பதையும் காட்டுகிறது.

ஈராக், ஆப்கானிஸ்தானிய போர்களைப் போன்றே, சிரியப் போரும் பெருமளவிலான இறப்புக்களையும் இடர்களையும் உருவாக்குவதுடன், உலகப் பொருளாதார, அரசியல் நெருக்கடியைத் தீவிரமாக்கி மனிதகுலத்தை பேரழிவிற்கு அருகே இட்டுச்செல்லும்.

மற்றொரு சிறிய நாட்டிற்கு எதிராகப்போரைத் தொடக்குதல் என்பது, அமெரிக்க, ஐரோப்பிய முதலாளித்துவத்தின் திவால்தன்மையை மட்டும் இல்லாமல் சுரண்டல், கொள்ளை அடித்தல் இவற்றைத் தளமாக கொண்டுள்ள முழு உலக முதலாளித்துவ அமைப்பு முறையின் திவால் தன்மையையும் காட்டுகிறது. முதலாளித்துவம் மற்றும் ஏகாதிபத்தியத்தின் குருதி கொட்டும் முட்டுச் சந்தில் இருந்து வெளியேற ஒரே வழி, சர்வதேச தொழிலாள வர்க்கத்தின் ஐக்கியப்பட்ட போராட்டத்தின் மூலம் உலக சோசலிசப் புரட்சி வெற்றி அடைவதுதான்.
By David North and Alex Lantier
28 August 2013
www.wsws.org/tamil/articles/2013/aug/pers-a30.shtml

Sunday, 25 August 2013

உலகின் இளைஞர்களில் கால்வாசியினர் வேலைகளோ கல்வியோ அற்று உள்ளனர்.


 இந்த ஆண்டு ஆரம்பத்தில், பிரித்தானிய எகானமிஸ்ட் இதழ் அதன் பகுப்பாய்வின்படி உலகின் இளைஞர்களில் முற்றிலும் கால்வாசிப்பேர் வேலையிலும் இல்லை, கல்வி பயிலவும் இல்லை என்று தகவல் கொடுத்துள்ளது. இந்த ஒரு உண்மை, முதலாளித்துவ முறையில் இளைஞர்களுக்கு பரந்த வறிய நிலை, சமூக இழிவு தவிர வேறெதையும் கொடுக்கும் வருங்காலம் இல்லை என்பதைத்தான் உச்சக்கட்டமாக வலியுறுத்துகிறது.

உலகில் 26 மில்லியன் இளைஞர்கள் வளர்ச்சியுற்ற நாடுகளில் “NEETS” என்று வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளனர்: அதாவது வேலை, கல்வி, பயிற்சி எதிலும் இல்லை என்று Organization for Economic Cooperation and Development (OECD) தகவல்கள் கூறுகின்றன. இது எகானமிஸ்ட் ஆல் மேற்கோளிடப்பட்டுள்ளது; இத்துடன் வளர்ச்சி பெறும் நாடுகளில் 260 மில்லியன் இளைஞர்கள் உள்ளனர்.

“கிட்டத்தட்ட 290 மில்லியன் இளைஞர்கள் வேலை செய்யவோ, படிப்போ இல்லை: கிட்டத்தட்ட உலகின் இளைஞர்களில் கால்வாசி எண்ணிக்கை இது” மற்றும் “அமெரிக்க மக்களுடைய மொத்தத் தொகை போல்.” என்று இதழ் முடிவுரையாக கூறுகிறது.

இக்குழுவின் மிகக் குறிப்பிடத்தக்க விரிவாக்கம் வளர்ச்சியுற்ற நாடுகளில் ஏற்பட்டுள்ளது; அங்கு சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பின்படி (ILO), “NEETS”  என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ள இளைஞர்கள் விகிதம், 2008ல் இருந்து, 2.1% அதிகம் ஆகி,15.8% ஐ தொட்டுள்ளது. “இதன் அர்த்தம் ஆறு இளைஞரில் ஒருவர் [வளர்ச்சியுற்ற நாடுகளில்] வேலையின்றி, கல்வி, பயிற்சி பெறாமலும் உள்ளனர்” என்று ILO  முடித்துள்ளது.

சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பு, 2008 சரிவினாலும் பின்னர் ஐரோப்பிய கடன் நெருக்கடியினாலும் மிகவும் பாதிக்கப்பட்ட நாடுகள் இப்பிரிவில் மிகவும் அதிகரிப்புக்களை கொண்டுள்ளது எனக் கூறியுள்ளது. “எஸ்தோனியா, ஐஸ்லாந்து, ஸ்பெயினில், NEET விகிதம் 2008ல் இருந்து 2010க்குள் 5 சதவிகிதப் புள்ளிகள் அதிகரித்தன” என்று அமைப்பு எழுதியுள்ளது.

ஏராளமான இளைஞர்கள் “வேலையில் உள்ளனர்” என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளனர் எனினும் இவர்கள் தற்காலிக அல்லது முறைசாரா வேலைகளில் உள்ளனர். கடந்த ஆண்டு சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பு, இளைஞர்களிடையே தற்காலிக வேலைகளில் அதிகரிப்பு என்பது “கிட்டத்தட்ட பொருளாதார நெருக்கடியில் இருந்து இரு மடங்காகிவிட்டது” என எழுதியுள்ளது. சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பு இளைஞரிடையே பகுதி நேர வேலை 2000த்தில் 20%ல் இருந்து 2011ல் மூன்றில் ஒரு பகுதியென உயர்ந்துவிட்டது என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளது.

பகுதி நேர வேலையில் வளர்ச்சி என்பது அதிகரித்துக் கொண்டு மட்டுமே செல்கிறது. ஓர் அளவையின்படி, உண்மையில் அமெரிக்கா கடந்த மூன்று மாதங்களில், 150,000 முழுநேரப் பணியை பகுதிநேரப் பணிகளாக மாற்றியுள்ளது. தொழிலாளர் துறை வீட்டு கணக்கெடுப்பு படி, ஏப்ரலுக்கும் ஜூலைக்கும் இடையே வேலையில் இருப்போர் எண்ணிக்கை 526,000 என உயர்ந்தது; பகுதி நேர வேலை செய்வோர் எண்ணிக்கை 684,000 என உயர்ந்தது.

இந்த ஆண்டு இதுவரை வேலை வளர்ச்சியில், பகுதி நேர வேலை 77% என உள்ளது; அமெரிக்காவில் பகுதிநேரத் தொழிலாளர் எண்ணிக்கை மிக அதிக பட்ச சாதனையாக 8.2 மில்லியனை அடைந்துள்ளது. ஒபாமாவின் பொருளாதார மீட்பு என அழைக்கப்படுவதின் கீழ் வந்துள்ள புதிய சாதாரண நிலை இப்பொழுது குறைவூதிய வேலைகள் சில்லறைத் துறை, உணவு விடுதிகள், வீட்டுச் சுகாதார பாதுகாப்பு நிறுவனங்களிலும் தற்காலிக வேலைகள் என்று உள்ளன; இவை 2013ல் கிட்டத்தட்ட பாதி புதிய வேலைகளாக உள்ளன.

சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பு கூற்றுப்படி, வளர்ச்சியடைந்து வரும் நாடுகளில், உலக இளைஞர்களில் 90%க்கும் மேற்பட்டவர்களுக்கு தாயகமாக இருப்பவற்றில், பாதிக்கும் மேலான இளைஞர்கள் முறைசாராப் பொருளாதாரத்தில் வேலையில் உள்ளனர். இந்த வகை “பாதிப்பிற்கு உட்படக்கூடிய” இளம் தொழிலாளர்கள், சுய வேலையில் இருப்பவர்கள் அல்லது தங்கள் குடும்பங்களுக்காக உழைப்பவர்கள், 2011 ன் வளர்ச்சியடைந்து வரும் பிராந்தியங்களில் வேலையில் இருப்போரில் 56.2% என உள்ளனர்” என்று அறிக்கை கூறுகிறது.

கிரேக்கத்தில், இளைஞர் வேலையின்மை மார்ச் 2012ல் இருந்த 54.1 இல் இருந்து மிக அதிக அதிர்ச்சிதரும் அளவான 64.9% ஆக கடந்த மாதம் உயர்ந்துவிட்டது. ஐரோப்பிய ஒன்றியம் முழுவதிலும் இளைஞர் வேலையின்மை 23.2% என உயர்ந்துள்ளது. ILO கூற்றுப்படி, இளைஞர் வேலையின்மை 2008க்கும் 2012க்கும் இடையே 25% என வளர்ச்சியுற்ற உலகில் அதிகரித்துள்ளது.

இப்படி இளைஞர்கள் எதிர்கொள்ளும் இருண்ட வாய்ப்புக்கள் என்பது, முதலாளித்துவ அமைப்பு முறையின் தோல்வி பற்றிய மிகப் பெரிய வெளிப்பாடாகும்; ஒரு திட்டமிட்ட மற்றும் முடிவிலா நெருக்கடியை முகங்கொடுக்கும் இவ்வமைப்பு இன்னும் அதிகமான தொழிலாளர்களை வறுமையிலும் இழிசரிவு நிலையிலும் தள்ளும் வகையில்தான் தப்பி நிற்கும்.

உண்மையில், இளந்தொழிலாளர்களிடையே பெரும் வறுமை என்பது ஆளும் வர்க்கத்தால் திட்டமிட்டு செய்யப்படும் மூலோபாயம் ஆகும்; அது பரந்த வேலையின்மை மற்றும் பெரும் ஏமாற்றத்தை பயன்படுத்தி வயதான தொழிலாளர்கள் மீது விரைவில் பணிநீக்கம், சலுகைகள் குறைப்பு, ஊதிய வெட்டுக்களை ஏற்க அழுத்தம் கொடுக்க உதவுகிறது.

இக்கொள்கைகளின் நோக்கம்,  உழைக்கும் மக்களின் வாழ்க்கை நிலைமைகளில் வரலாற்றுத் தன்மை கொண்ட பின்னடைவாகும்; இது கடிகாரத்தை 19ம் நூற்றாண்டிற்கு பின்னோக்கி திரும்பி வைப்பதற்கு சமமாகும். மார்க்ஸ் சரியாக வலியுறுத்தியுள்ளபடி, தொழிலாள வர்க்கத்தை வறிய நிலைக்குத் தள்ளுவது, முதலாளித்துவத்தின் பொதுப் போக்காகும். 20ம் நூற்றாண்டின் பரந்த அரசியல், புரட்சிகரப் போராட்டங்கள்தான்—முக்கியமாக அக்டோபர் 1917 ரஷ்யப் புரட்சி—ஐரோப்பிய, அமெரிக்க ஆளும் வர்க்கங்களை தொழிலாள வர்க்கத்திற்கு குறைந்தப்பட்ச சலுகைகளை அளிக்க வைத்தது; எட்டு மணி நேர வேலை, வாழ்க்கைக்குப் போதுமான ஊதியங்கள், ஓய்வூதிய நலன்கள் என.

மக்கள் தொகையில் பெரும்பான்மையோரின் நிலை பின்தள்ளப்பட்டது, தொழிற்சங்கங்கள் மற்றும் சமூக ஜனநாயக, ஸ்ராலினிச மற்றும் போலி இடது அமைப்புக்களால் வர்க்க போராட்டத்தை தசாப்த காலமாக அடக்கியதால் முடிந்தது. இவை முதலாளித்துவ அமைப்பு முறையின் முழு வடிவமைப்பையும் ஏற்கின்றன, அதன் விளைவாக தொழிலாள வர்க்கத்தின் வறுமையையும் ஏற்கின்றன.

இளைஞர்கள் முகம் கொடுக்கும் இழிந்த சமூக நிலைமை, —மற்றும் போர், சர்வாதிகாரம் என்னும் ஆபத்துக்களுடன்— தேசியவாதத்தின் அடிப்படையில் உள்ள அனைத்து அரசியல் வேலைத்திட்டங்களின் தோல்வியின் வெளிப்பாடும், அதேபோல் சமூகத்தின் பெரும்பாலான மக்களின் தேவைகளை பூர்த்தி செய்ய முதலாளித்துவ அமைப்புமுறை திருத்தப்பட முடியும் என்ற கருத்தாய்வையும் அடித்தளமாக கொண்டது. சோசலிச அரசியல் மற்றும் அதற்காக போராட புரட்சிகரக் கட்சி ஒன்று இல்லாவிட்டால், ட்ரொட்ஸ்கி கூறியதுபோல், தொழிலாள வர்க்கம் “சுரண்டுவதற்கான வெறும் மூலப்பொருள்தான்.”

இளைஞர்களுக்கு ஒரு எதிர்காலத்தை அளிப்பதில் இந்த அமைப்பு முறையின் தோல்வி என்பது, ஏற்கனவே துனிசியா, எகிப்தில் இருந்து கிரேக்கம், ஸ்பெயின் வரை வெகுஜன சமூக எழுச்சிகளுக்கு எரியூட்டியுள்ளது. ஆனால் இளைஞர்கள் மற்றும் முழு தொழிலாள வர்க்கமும் எதிர்கொள்ளும் முக்கிய பிரச்சினை அரசியல் தலைமை நெருக்கடியை தீர்ப்பதாகும். இளைஞர்கள் தங்கள் எதிர்காலத்தை பாதுகாக்க, சமூகத்தை தனியார் இலாபத்திற்கு என்று இல்லாமல், மனித தேவைகளின் அடிப்படையில் சர்வதேச தொழிலாள வர்க்கத்தினுடைய புரட்சிகர வெகுஜனக் கட்சியை மறுகட்டமைக்கும் போராட்டத்தை முன்னெடுக்க வேண்டும்; 

Andre Damon
21 August 2013

http://www.wsws.org/tamil/articles/2013/aug/130824_one.shtml

இந்திய ரூபாயும் பொருளாதாரமும் தொடர்ந்து சரிந்து செல்கின்றன


 செவ்வாயன்று டாலருக்கு நிகரான இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு 64 பைசா வீழ்ச்சி கண்டதை அடுத்து - மே  மாதத்தில் இருந்து ரூபாயின் மதிப்பு 15 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாய் சரிவு கண்டிருக்கிறது - இந்தியாவின் மத்திய ரிசர்வ் வங்கி அந்நியச் செலவாணிச் சந்தைகளில் பெரியதொரு தலையீட்டை செய்தது.

இந்தத் தலையீட்டுக்குப் பின்னரும் கூட டாலருக்கு நிகரான ரூபாயின் மதிப்பு வரலாறு காணாத அளவாக 63.25 ரூபாயில் முடிந்தது. அதாவது திங்களன்று 2.3 சதவீதம் சரிந்து முடிந்த அளவை விடவும் அரை ரூபாய் அளவுக்கு குறைந்து முடிந்திருந்தது. மே மாத ஆரம்ப காலம் வரை, டாலருக்கு நிகரான ரூபாயின் மதிப்பு 54 ரூபாயைச் சுற்றியே வர்த்தகமாகிக் கொண்டிருந்தது.

இதனிடையே இந்தியாவின் பிரதான பங்குச் சந்தையான மும்பை பங்குச் சந்தையின் சென்செக்ஸ் குறியீடு செவ்வாயன்று 1.2 சதவீதம் சரிந்து 11 மாதத்தின் மிகக் குறைந்தபட்ச அளவில் முடிவடைந்தது.

காங்கிரஸ் கட்சி தலைமையிலான ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி ரூபாயின் வீழ்ச்சியை ஒரு தற்காலிக கறை என்று பகிரங்கமாக நிராகரிப்பதோடு, மேம்பட்ட பொருளாதார வளர்ச்சி மிக விரைவில் வரவிருக்கிறது என்பதையே தொடர்ந்து கூறிக் கொண்டிருக்கிறது. என்றபோதிலும் அரசாங்க மற்றும் ஆளும் வர்க்க வட்டாரங்களில் கைவிடப்பட்ட நிலை அல்லது நிர்க்கதியான நிலை போன்றதொரு உணர்வு பெருகி வருகிறது.

1991 இல் சர்வதேச நாணய நிதியத்திடம் இருந்து ஒரு அவசரநிலை பிணையெடுப்பை எதிர்நோக்கும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டது போன்றதை ஒத்த நடப்புக் கணக்கு நெருக்கடி ஒன்றுக்கு இந்தியா முகம் கொடுக்கக் கூடுமோ என்ற விவாதம் பெருநிறுவன ஊடகங்களில் பரவலாய் விவாதிக்கப்பட்டு வருகிறது.

ரூபாய் மதிப்பு வீழ்ச்சி கண்டு வந்திருக்கின்ற கடந்த மூன்று மாத காலத்தின் சமயத்தில் அரசாங்கம் அந்நிய முதலீட்டை ஈர்க்கும் நோக்கத்துடன் பல நடவடிக்கைகளை தொடர்ச்சியாக அறிவித்து வந்திருக்கிறது. அந்நிய முதலீட்டுக்கான உச்சவரம்புகளை அகற்றுவது அல்லது குறைப்பது மற்றும் அரசாங்க செலவினத்தை மேலும் குறைப்பது ஆகிய நடவடிக்கைகள் உழைக்கும் மக்களின் செலவில் செய்யப்பட்டன. ஆனால் இவையெல்லாம் ரூபாயின் சரிவை தடுக்க முடியவில்லை.

அமெரிக்க மத்திய வங்கி மாதத்திற்கு 85 பில்லியன் டாலர் அளவுக்கு பத்திரங்கள் வாங்கும் தனது திட்ட அளவை வெகுவிரைவில் குறைக்கக் கூடும் என்று அமெரிக்க கூட்டரசு வங்கியின் தலைவரான பென் பெர்னான்கே மே 22 அன்று உதிர்த்த கருத்துகள் தான் இந்தியாவின் நாணயமதிப்பு நெருக்கடிக்கான உடனடித் தூண்டுதலாக அமைந்தன. அதையடுத்து வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்கள் எல்லாம் பதறிப் போய் 11 பில்லியன் டாலருக்கும் அதிகமான தொகையை இந்தியப் பங்குகள் மற்றும் பத்திரங்களில் இருந்து வெளியில் எடுத்து விட்டனர்.

மிக அடிப்படையாகப் பார்த்தால், இந்தியாவின் பொருளாதார வளர்ச்சி பேரளவில் மெதுவாகி விட்டதிலும் மற்றும் அதன் நடப்புக் கணக்கு பற்றாக்குறையை சரிக்கட்ட அந்நிய மூலதனத்தின் உள்பாய்வில் பெருமளவில் தங்கியிருக்கும் நிலை அதிகமாகி வருவதிலும் தான் இந்த நெருக்கடி வேரூன்றியிருக்கிறது. மார்ச் 31 உடன் முடிவடைந்த கடந்த நிதியாண்டில் இந்தியா 5 சதவீத வளர்ச்சியை பதிவு செய்தது. இது ஒரு தசாப்தத்தின் மிகக் குறைந்த அளவு என்பதோடு, வேலைவாய்ப்பின்மை துரிதமாய் பெருகாமல் இருப்பதற்கு அவசியமான குறைந்தபட்ச அளவான 8 சதவீதத்திற்கு மிகவும் குறைவானதும் ஆகும்.

இந்திய ரிசர்வ் வங்கி பணவீக்கத்தை குறைப்பதையே நோக்கமாகக் கொண்டிருப்பதை கைவிட  வேண்டும் என்றும் பொருளாதார வளர்ச்சியை ஊக்குவிக்கும் வகையில் வட்டி விகிதங்களை குறைக்க வேண்டும் என்றும் இந்தியாவின் பெருநிறுவன பிரிவுகள் நெருக்குதலளிக்கின்றன. பணவீக்கம் இப்போது சில்லறை அளவில் 10 சதவீதத்திற்கு நெருக்கமாய் இருக்கிறது.

ரிசர்வ் வங்கியோ அதற்குப் பதிலாய், ரூபாயின் வீழ்ச்சியை நிறுத்துவதற்காக, பணப்புழக்கத்தை குறைத்ததன்மூலம் கடனுக்காகும் செலவை அதிகரித்து பொருளாதார வளர்ச்சியை மேலும் கீழறுத்திருப்பதோடு, டாலர்களை விற்பனை செய்ததன் மூலம் அதன் சொந்த அந்நியச் செலாவாணி கையிருப்பையும் சுமார் 277 பில்லியன் டாலர் என்ற அளவுக்கு கீழிறக்கி விட்டிருக்கிறது.

செவ்வாயன்று, இந்தியாவின் 10 ஆண்டுக்கான அரசாங்கப் பத்திரத்தில் இருந்தான வருவாய் 9.42 சதவீதத்தை எட்டி, பின் இறுதியில் 8.92 சதவீதத்திற்கு வீழ்ந்தது. இந்த வருவாயின் அளவு ஆகஸ்டு 1, 2008 அதாவது உலகப் பொருளாதார நெருக்கடி வெடிப்பதற்கு ஒன்றரை மாதம் முன்பாக எட்டப்பட்ட மிக உயர்ந்த அளவை தொட்டிருக்கிறது. இதன் பொருள் ஏற்கனவே நிதித்திண்டாட்டத்தில் இருக்கும்  அரசாங்கம் பணத்தைக் கடனாகப் பெறுவதற்கு மேலும் அதிகமாக செலவு செய்ய வேண்டியிருக்கும். சமீப வாரங்களில் அந்நிய நாட்டினர் இந்திய அரசாங்கத்தின் கடன்களை விற்றுக் கொண்டிருக்கின்றனர். இப்போது அவர்களிடம் அரசாங்க வரம்பான 30 பில்லியன் டாலர்கள் என்ற அளவில் வெறும் 43 சதவீதம் மட்டுமே இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.

ரூபாயின் வீழ்ச்சியைத் தடுத்து நிறுத்தவும், அந்நியச் செலாவணிக் கையிருப்பு குறிப்பாக டாலர் கையிருப்பு கரைவதைத் தடுக்கவும், இந்திய ரிசர்வ் வங்கி ஆகஸ்ட் 14 அன்று மூலதனக் கட்டுப்பாடுகளை திணித்தது. இனிமேல் இந்திய நிறுவனங்கள் எந்தவொரு ஆண்டிலும் அவற்றின் நிகர மதிப்பில்(சொத்துகளின் மதிப்பில் இருந்து கடப்பாடுகளின் மதிப்பைக் கழிக்கக் கிடைப்பது 100 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாய் நாட்டிற்கு வெளியில் முதலீடு செய்ய அனுமதிக்கப்படமாட்டா. பெரிய அரசாங்க நிறுவனங்கள் அல்லது பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் இதற்கு முக்கியமான விதிவிலக்கு. தனிநபர்களாக இருந்தால் அதிகப்பட்சம் 75,000 டாலர்களுக்கு மேல் முதலீடு செய்ய முடியாது. இதற்கு முன்னதாக இந்த வருடாந்திர வரம்புகள் முறையே 400 சதவீதம் என்றும் 200,000 டாலர்கள் என்றும் இருந்தன. தங்க நாணயங்களை இறக்குமதி செய்வதும் - நடப்பு நெருக்கடிக்கு இதுவும் பங்களிப்பு செய்துள்ளதாக அரசாங்கம் கூறுகிறது - தடை செய்யப்பட்டுள்ளது.

இந்தியப் பிரதமர் மன்மோகன் சிங் சென்ற வாரத்தில் பேசியபோது நடப்புக் கணக்கு நெருக்கடி குறித்து கவலைகள் பெருகுவதை நிராகரித்தார். 1991 இல் ஒரு சில வாரங்களின் இறக்குமதிக்கு தேவையான அந்நியச் செலாவணிக் கையிருப்பே இந்தியாவிடம் இருந்ததாகக் கூறிய அவர், ”ஆனால் இப்போது” நம்மிடம் “ஆறு முதல் ஏழு மாதங்களுக்கு தேவையான கையிருப்பு இருக்கிறது. ஆகவே ஒப்பீடு தவறானது” என்றார்.

யதார்த்தமோ முற்றிலும் மாறானதாய் இருக்கிறது. இந்தியப் பொருளாதாரமானது 22 வருடங்களுக்கு முன்பிருந்ததை விட இன்று உலக முதலாளித்துவ பொருளாதாரத்துடன் அடுக்குக்குறி ரீதியாக அதிகமாக பிணைக்கப்பட்டுள்ளது. அத்துடன் உலக முதலாளித்துவமும் சமநிலையின்மைகளாலும், பெருமந்தநிலைக்குப் பிந்தைய மிகப்பெரும் நெருக்கடியை மேலெழச் செய்திருக்கும் முரண்பாடுகளாலும் பின்னப்பட்டிருக்கிறது - 2008 இல் வெடித்து ஐந்து வருடங்களாகியும் இந்த நெருக்கடிக்கு தீர்வு எதுவும் மிக அருகில் தென்படவில்லை.

இந்தியாவின் நடப்புக் கணக்கு பற்றாக்குறையானது 2004-2005 இல் வெறும் 2.5 பில்லியன் டாலர்களாக (மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 0.4 சதவீதம் இருந்ததில் இருந்து)  2012-13 ஆம் நிதியாண்டில் 87.8 பில்லியன் டாலர்களை (மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 4.8 சதவீதம்) எட்டியிருக்கிறது. எகனாமிக் அன் பொலிடிகல் வீக்லி சமீபத்தில் ஒரு கட்டுரையில் கூறியிருந்தது போல, இந்தியாவின் வர்த்தகப் பற்றாக்குறை 2004-2005 இல் 33.7 பில்லியன் டாலர்களாக இருந்ததில் இருந்து(மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 5.5 சதவீதம்)2012-13 இல் மிகப் பிரம்மாண்டமாய் 190.9 பில்லியன் டாலர்களாக(மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 10.6 சதவீதம்)அதிகரித்தது தான் நடப்பு கணக்குப் பற்றாக்குறையின் அதிகரிப்புக்கும் பங்களித்திருக்கிறது.

பொருளாதார நெருக்கடியின் காரணமாக ஐரோப்பாவிலும் வட அமெரிக்காவிலும் பொருட்களுக்கும் சேவைகளுக்குமான தேவையில் பெரும் வீழ்ச்சி நேர்ந்ததை அடுத்து கடந்த ஆண்டில் இந்தியாவின் ஏற்றுமதி தேக்கம் கண்டிருக்கிறது. இதனிடையே பெட்ரோலியம் மற்றும் தங்கம் ஆகியவற்றால் ஆதிக்கம் செலுத்தப்படும் இந்திய இறக்குமதிகளுக்கான செலவு ஏற்கனவே அதிகரித்திருக்கும் நிலையில், ரூபாயின் மதிப்பு வீழ்ச்சி அவற்றை இன்னும் மேலே தள்ளும்.

கடந்த பல ஆண்டுகளில், இந்தியா நடப்புக் கணக்கு பற்றாக்குறையின் பெருமளவை குறுகிய காலக் கடன்களின் மூலமாகத்தான் சரிக்கட்டி வந்திருக்கிறது. ஹிந்து பத்திரிகை கடந்த ஜூன் மாதத்தில் ஒரு கட்டுரையில் குறிப்பிட்டதைப் போல, 2014 மார்ச் 31க்கு முன்னர் திருப்பிச் செலுத்த வேண்டிய மொத்த குறுகிய காலக் கடனின் அளவு இப்போது மலைக்க வைக்குமளவு 172 பில்லியன் டாலரை எட்டியிருக்கிறது. இந்தக் கடனை  செலுத்துவதென்பது அந்நிய செலாவணிக் கையிருப்புகளில் 62 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாக கரைத்து விடும். 2008 மார்ச் மாதத்திற்கு ஒரு வருடம் முன்னதாக இதே அளவு வெறும் 54.7 பில்லியன் டாலர் மட்டுமே. அதாவது அப்போதைய கையிருப்பில் சுமார் 17 சதவீதம்.

இந்தியப் பொருளாதாரத்தை சூழ்ந்திருக்கும் நெருக்கடியானது மத்தியில் ஆளுகின்ற காங்கிரஸ் தலைமையிலான அரசாங்கத்திற்கும் இந்திய ரிசர்வ் வங்கிக்கும் இடையில் உரசலை அதிகப்படுத்தியிருக்கிறது. வளர்ச்சியை ஊக்குவிக்கும் நோக்கத்தோடு வட்டி விகிதங்களை வெட்டுவதையே தனது விருப்பமாக அரசாங்கம் தொடர்ந்து அறியச் செய்து வந்திருக்கிறது. ஆனால் ரிசர்வ் வங்கியோ அதற்கு எதிராக, பணவீக்கம் கட்டுப்படுத்தப்பட வேண்டியது அவசியம் என்றும், ரூபாயின் மதிப்பு மேலதிக வீழ்ச்சி கண்டால் அது எரிசக்திக்கு ஆகும் செலவுகளை வளர்ச்சியை கடுமையாகக் குறைத்து விடும் என்றும் வாதிடுகிறது அதிகரித்து - இந்தியா தனது பெட்ரோலியத் தேவையில் முக்கால்வாசியை இறக்குமதி செய்கிறது. ரிசர்வ் வங்கி மிகப் பகிரங்கமாகச் சொல்லத் துணியவில்லை என்றபோதிலும் கூட, அது ரூபாயின் நாணயமதிப்பை உறுதியுடன் பாதுகாத்து நிற்பதாகத் தோற்றமளிக்கா விட்டால், அதன் மதிப்பு சரிந்து ஒட்டுமொத்த பொருளாதாரத்தையும் தலைசுற்ற வைத்து விடும் என்ற கவலை அதற்கு இருப்பது தெளிவு. அத்துடன் 2008க்குப் பின்னர் அமெரிக்காவிலும் ஐரோப்பாவிலும் நிலவி வருகின்ற மிகக் குறைந்த வட்டி வகிதங்களை அனுகூலமாய் எடுத்துக் கொண்டு இந்தியாவின் பெருநிறுவனங்கள் பெருமளவுக்கான அந்நியக் கடன்களைப்  பெற்றுள்ளன என்பதும் அதற்கு நன்கு தெரியும். ரூபாயின் மதிப்பு துரிதமாக வீழ்ச்சி காண்கின்றதொரு நிலைமைகளின் கீழ், இந்த “மலிவுப் பண” கடன்கள் விரைவிலேயே அதன் நேரெதிர் நிலைக்குச் சென்று விடும்.

வெள்ளத்திற்கும் நெருப்புக்கும் இடையில் என்பதைப் போல இந்தியப் பொருளாதாரம் சிக்கிக் கொண்டிருக்கிறது என்ற உண்மையையே இந்திய ரிசர்வ் வங்கிக்கும் அரசாங்கத்திற்கும் இடையிலான மோதல் பிரதிபலிக்கிறது. ரூபாயை இன்னும் மேலதிகமாய் சரிய விட்டு அதன் மூலம் பொருளாதார வளர்ச்சியை ஊக்குவித்து அதன் மூலமாக வளர்ச்சியுடனான பணவீக்கத்தை அனுமதிப்பதா அல்லது கடனைச் சுருக்கி ரூபாயைப் பாதுகாத்து அதன் மூலம் பொருளாதார வளர்ச்சியை நெருக்குவதா என்ற இரண்டு தெரிவுகள் இந்திய ஆளும் உயரடுக்கினர் முன் நிற்கின்றன.  நெருக்கடி நிறைந்த பொருளாதாரம் அந்நிய மூலதனத்திற்கு ஆகாது என்பதால் இந்தியாவின் அந்நியச் செலாவணிக் கையிருப்புகள் துரிதமாகக் கரையும் அச்சுறுத்தலும்  பின்புலத்தில் பெரிதாகிக் கொண்டே செல்கிறது.

இந்த நெருக்கடியை ஒரு வாய்ப்பாகப் பயன்படுத்தி மேலதிக “பொருளாதார சீர்திருத்தங்களை” அமல்படுத்த, அதாவது, சமூகச் செலவினங்களை வெட்டுவது மற்றும் முதலீட்டாளரின் இலாபத்திற்கு குறுக்கே நிற்கின்ற தொழிலாளர் நல மற்றும் பிற நெறிமுறைகளை அகற்றுவது ஆகியவற்றின் மூலம் தொழிலாள வர்க்கத்தை சுரண்டுவதைத் தீவிரப்படுத்த, ஃபைனான்சியல் டைம்ஸ் போன்ற வெளிநாட்டு நிதி  மூலதனத்தின் ஊதுகுழல்கள் வலியுறுத்தி வருகின்றன.

இந்தியாவைப் பாதித்து வருகின்ற பொருளாதாரப் பிரச்சினைகள் குறித்த ஒரு சமீபத்திய கட்டுரையில், இந்த செய்தித்தாள் கூறியது: “மானியங்களைக் குறைத்து விட்டு எரிபொருள் விலைகளை லிட்டருக்கு 5 முதல் 6 ரூபாய் அதிகரிப்பதென்பது, நாணய மதிப்பிற்கு இப்போது நெருக்கடி அளித்து வருகின்ற நிதிப் பற்றாக்குறை மற்றும் நடப்புக் கணக்கு பற்றாக்குறை ஆகிய “இரட்டை”ப் பிரச்சினையை தீர்ப்பதில் இந்தியா முழு உறுதி பூண்டிருப்பதற்கான ஒரு திட்டவட்டமான சமிக்கையாக அது இருக்கும்.”

இந்தியாவில் தங்கியிருந்து வேலை செய்கின்ற சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் முகவரை  மேற்கோள்காட்டி இதே கட்டுரையில் குறிப்பிட்டுள்ளதன் படி, மேற்கூறிய நடவடிக்கையானது “முதலீட்டாளர்களுக்கு பெரும் ஊக்குவிப்பாக அமையும். தேர்தல் காலத்துக்கு முந்தைய பிரச்சாரத்தின் நடுவிலும் கூட [பொதுத் தேர்தல் 2014 ஏப்ரல்-மே மாதத்திற்காய் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது] சரியான விடயங்களை செய்வதற்கான துணிச்சல் உங்களிடம் இருக்கிறது என்பதை அது எடுத்துக்காட்டும்.”

By Kranti Kumara and Keith Jones
21 August 2013

http://www.wsws.org/tamil/articles/2013/aug/130824_indi.shtml

Thursday, 22 August 2013

சோசலிச சமத்துவக் கட்சியின் வட மாகாணசபை தேர்தலுக்கான விஞ்ஞாபனம்

சோசலிச சமத்துவக் கட்சி (சோ...), செப்டெம்பர் 21 நடக்கவுள்ள வட மாகாணசபை தேர்தலில்யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் அரசியல் குழு உறுப்பினர் திருஞானசம்பந்தர் தலைமையில் 19 வேட்பாளர்களை நிறுத்தியுள்ளதுஎமது வேட்பாளர்களில் தமிழ்சிங்களம் மற்றும் முஸ்லிம்களுமாக தீவின் மூன்று சமூகங்களையும் சேர்ந்த தொழிலாளர்கள்மீனவர்கள்குடும்ப பெண்கள் மற்றும் ஓய்வுபெற்றவர்களும் அடங்குவர்.
இந்து-பசுபிக் பிராந்தியத்தில் வளர்ச்சியடைந்து வரும் யுத்த ஆபத்துக்கு எதிராகவும்அரசாங்கத்தின் கொடூரமான சிக்கன திட்டங்களுக்கும் மற்றும் அதை திணிக்க இராணுவ பொலிஸ் வழிமுறைகளைப் பயன்படுத்துவதற்கு எதிராகவும்ஒரு சோசலிச மற்றும் சர்வதேசிய வேலைத்திட்டத்துக்காகப் போராடும் ஒரே கட்சி சோசலிச சமத்துவக் கட்சி மட்டுமே ஆகும்நாம்வடக்கில் தற்போது தொடரும் இராணுவ ஆக்கிரமிப்பையும் அரசியல் ஸ்தாபனத்தின் சகல கட்சிகளதும் பிரிவினையான இனவாத அரசியலையும் எதிர்க்கின்றோம்.
1930களின் பின்னர் ஏற்பட்டுள்ள முதலாளித்துவத்தின் மோசமான பூகோள நெருக்கடியின் தாக்கத்தில் இருந்து இலங்கை விலக்கப்பட்ட ஒன்றல்ல. ஜனாதிபதி மஹிந்த இராஜபக்ஷவின் அரசாங்கமானது தொழில், அத்தியாவசிய சேவைகள் மற்றும் விலை மானியங்களை வெட்டக் கோரும் சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் வேண்டுகோள்களை ஏற்கனவே திணித்துள்ளதோடு வாழ்க்கைத் தரத்தை மேலும் சீரழிக்கவுள்ளது. தமக்கு கிடைக்கும் தண்ணீர் மாசுபடுத்தப்பட்டதற்கு எதிராக வெலிவேரியவில் அண்மையில் ஆர்ப்பாட்டம் செய்த மூன்று கிராமத்தவர்களை இராணுவம் கொன்றமை, இந்த சிக்கன திட்டங்கள் அமைதியாக திணிக்கப்பட போவதில்லை என்பதற்கான எச்சரிக்கையாகும்.
இந்த மாகாண சபை தேர்தலேஇலங்கையையும் உள்ளிழுக்கும் பிராந்தியப் பகைமை நீர்ச்சுழியின் விளைவாகும்பிராந்தியம் முழுவதிலும் உள்ள தமது சமதரப்பினர்களைப் போலவேஇராஜபக்ஷவும்,தனது அரசாங்கம் பொருளாதார ரீதியில் சீனாவில் தங்கியிருப்பதற்கும்,பெய்ஜிங்கிற்கு எதிரான அமெரிக்காவின் “ஆசியாவுக்குத் மீண்டும் திரும்புதல்” என்ற ஆக்கிரமிப்புத் திட்டத்துடன் அணிசேர வேண்டும் என்ற வாஷிங்டனின் கோரிக்கைக்கும் இடையில் முன்னெச்சரிக்கையான சமநிலை பேணும் நடவடிக்கையில் ஈடுபட்டுள்ளார்.
கால் நூற்றாண்டுக்கும் அதிகமான காலம் கடந்த பின்னர் முதல் தடவையாக இராஜபக்ஷ தயக்கத்துடன் இந்த தேர்தலுக்கு அழைப்பு விடுத்துள்ளதுஅமெரிக்கா மற்றும் இந்தியாவின் அழுத்தத்தின் கீழேயே ஆகும்அவர்தீவின் தமிழ் தட்டினருக்கு எந்தவொரு சலுகையும் வழங்குவதை கசப்புடன் எதிர்க்கும் சிங்கள அதி தீவிரவாதிகளை அமைதிப்படுத்துவதற்கும் மற்றும் நாட்டின் நீண்ட கால உள்நாட்டு யுத்தத்துக்கு ஒரு “அரசியல் தீர்வை” காணுவதற்கான முயற்சியின் ஒரு பாகமாகதமிழர்கள் செறிந்து வாழும் மாகாணத்தில் தேர்தல் நடத்த வாஷிங்டனும் புது டில்லியும் விடுக்கும் கோரிக்கைகளுக்கும் இடையில் சிக்கிக்கொண்டுள்ளார்.
அமெரிக்காவுக்கு தீவில் உள்ள தமிழ் மக்களின் ஜனநாயக உரிமைகள் தொடர்பாக கொஞ்சமும் அக்கறை கிடையாது. வாஷிங்டன் இராஜபக்ஷவின் யுத்தத்தை ஆதரித்ததோடு 2009ல் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளை தோற்கடிப்பதற்காக இலங்கை இராணுவத்துக்கும் உதவியது. அதன் பின்னரே, சீனாவிடம் இருந்து தன்னை தூர விலக்கிக்கொள்ளுமாறு இராஜபக்ஷவை நெருக்குவதன் பேரில் கொழும்பின் யுத்தக் குற்றங்கள் சம்பந்தமாக அமெரிக்கா தனது மட்டுப்படுத்தப்பட்ட விமர்சனங்களை முன்வைக்கத் தொடங்கியது.
இலங்கையில் அமெரிக்காவின் இராஜதந்திர தலையீடுகள், சீனாவின் செல்வாக்கை கீழறுப்பதற்கும் யுத்தத்திற்கான தயாரிப்பிற்கும் அது இந்து-பசுபிக் பூராவும் முன்னெடுக்கும் மூலோபாயத்தின் பாகமாகும். கடந்த நான்கு ஆண்டுகளாக, அமெரிக்க கூட்டணிகளை பலப்படுத்தியுள்ள ஒபாமா நிர்வாகம், ஆஸ்திரேலியா, சிங்கப்பூர் மற்றும் பிலிப்பைன்சுடனும் புதிய இராணுவ நிலைகொள்ளும் ஒழுங்குகளை ஸ்தாபித்துள்ளதோடு இந்து-பசுபிக் பிராந்தியம் பூராவும் பதட்டங்களை பெருமளவில் உக்கிரமாக்கியுள்ளது. பாகிஸ்தானுக்குள் ட்ரோன் (ஆளில்லா விமானம்) தாக்குதல்களுடன் சேர்த்து, அமெரிக்க தலைமையிலான ஆப்கானிஸ்தான் ஆக்கிரமிப்பு தொடர்கின்றது. அமெரிக்காவினால் ஊக்குவிக்கப்பட்டுள்ள இந்தியா, சீனா தொடர்பாக மிகவும் மூர்க்கமான நிலைப்பாட்டை எடுத்து, சீன-இந்திய எல்லை முரண்பாட்டுக்கு எரியூட்டியுள்ளது.
நவ சம சமாஜ கட்சி (ந.ச.ச.க.) மற்றும் ஐக்கிய சோசலிச கட்சி (யூ.எஸ்.பீ) போன்ற போலி-இடது அமைப்புகள் உட்பட முழு கொழும்பு அரசியல் ஸ்தாபனமும், சீனாவுக்கு எதிரான அமெரிக்க யுத்த திட்டங்கள் பற்றி முற்றிலும் அமைதியாக உள்ளது. தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு போன்ற பல்வேறு தமிழ் முதலாளித்துவக் கட்சிகள், அமெரிக்காவை ஜனநாயக உரிமைகளின் பாதுகாவலனாக போலியாக முன்னிலைப்படுத்துகின்றன. அதன் மூலம் அவை ஒரு அரசியல் தீர்வுக்கான, அதாவது கொழும்புடன் ஒரு அதிகாரப் பரவலாக்கல் உடன்பாட்டுக்கான, தமது சொந்த இழிந்த சூழ்ச்சிகளுக்கு ஆதரவு பெற முடியும் என எதிர்பார்க்கின்றன.
சோசலிச சமத்துவக் கட்சியின் தேர்தல் பிரச்சாரமானது இந்த மௌனச் சதியை உடைப்பதையும் தெற்காசியா மற்றும் உலகம் பூராவும் உள்ள தொழிலாள வர்க்கத்துடனான ஐக்கியத்தில், ஏகாதிபத்திய யுத்தத்துக்கும் இராணுவவாதத்துக்கும் எதிராக உழைக்கும் மக்களையும் இளைஞர்களையும் அணிதிரட்டுவதையும் இலக்காக் கொண்டது.
மாகாணசபை தேர்தல்
பேரழிவுகரமான விளைவை ஏற்படுத்திய இலங்கை உள்நாட்டு யுத்தம் சம்பந்தமாகவும் இந்த தேர்தல் பிரச்சாரத்தில் முழு மௌனம் காணப்படுகிறது. அரைவாசிக்கும் அதிகமான இலங்கை இராணுவம் வடக்கில் நிலைகொண்டுள்ளதோடு, மாகாணசபை தேர்தலில் யார் வெற்றிபெற்றாலும் அதை பொருட்படுத்தாமல் மக்களின் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு அங்கத்திலும் இறுக்கமான பிடியை தொடர்ந்தும் பேணும். ஆயிரக்கணக்கான குடும்பங்கள் இன்னமும் இடம்பெயர்ந்த நிலையிலேயே இருப்பதோடு எந்தவொரு நிரந்தரமான இருப்பிடமோ அல்லது வாழ்வாதாரமோ இன்றி வாழத் தள்ளப்பட்டுள்ளன. 4,000 க்கும் அதிகமான குடும்பங்கள் இராணுவக் கட்டுப்பாட்டிலான அகதி முகாம்களில் போதுமான உணவு, சுகாதார வசதி அல்லது தமது பிள்ளைகளுக்கு பாடசாலை வசதிகள் இன்றி வாழ்கின்றன. இராணுவத்தின் பயன்பாட்டுக்காகவும் உள்ளூர் மற்றும் வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்களுக்காவும் பத்தாயிரக்கணக்கான நிலங்கள் வேலியிடப்பட்டு ஒதுக்கப்பட்டுள்ளன.
அரசாங்கத்தினதும் அதன் கூட்டணி பங்காளிகளதும் பிரச்சாரம் பொய்களையே அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளது. இராணுவம் எந்தவொரு யுத்தக் குற்றத்தையோ அல்லது ஜனநாயக உரிமை மீறலையோ செய்யவில்லை என இராஜபக்ஷ முழுமையாக மறுக்கின்றார். யுத்தம் முடிந்த பின்னர் சமாதானத்தையும் சுபீட்சத்தையும்” கொண்டுவருவதாக அவர் கொடுத்த வாக்குறுதிகள் முற்றிலும் மோசடியானவை என்பது நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. வணிக உயரடுக்கினர், குறிப்பாக ஊகவாணிபர்களும் அரசாங்கத்தின் கூட்டாளிகளும் இலாபத்தை குவித்துக்கொண்டுள்ள போதிலும் சிங்கள, தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம்களுமாக பரந்த பெரும்பான்மை உழைக்கும் மக்கள் தமது வாழ்க்கைத் தரம் வீழ்ச்சியுறுவதையே கண்டுள்ளனர். வாழ்க்கைச் செலவு ராக்கட் வேகத்தில் உயர்ந்துள்ள நிலையிலும் கூட, அரசாங்கம் சம்பள அதிகரிப்பு நிறுத்தத்துக்கு சமமான ஒன்றை அமுல்படுத்தியுள்ளது.
எதிர் கட்சிகளான யூ.என்.பீ. மற்றும் மக்கள் விடுதலை முன்னணியும் (ஜே.வி.பீ.) அரசாங்கத்தின் சந்தை-சார்பு நிகழ்ச்சித் திட்டத்துடன் எந்தவொரு அடிப்படை முரண்பாட்டையும் கொண்டிருக்கவில்லை. இரு கட்சிகளும் இராஜபக்ஷ அரசாங்கத்தின் யுத்தத்தை கடைசிவரை ஆதரித்ததுடன் அதன் யுத்தக் குற்றங்களையும் தொடர்ந்தும் மூடி மறைக்கின்றன. யூ.என்.பீ. தன்னை ஜனநாயகத்தின் பாதுகாவலனாக காட்டிக்கொள்வதை போலி இடதுகளான நவ சம சமாஜ கட்சியும்ஐக்கிய சோசலிசக் கட்சியும் களைப்பின்றி முன்னிலைப்படுத்துகின்றன. இந்தக் கூற்றை தொழிலாளர்களும் இளைஞர்களும் ஏளனமாக நிராகரிக்க வேண்டும். அரசாங்கத்தைப் போலவே, யூ.என்.பீ.யும் சிங்கள மேலாதிக்கவாதத்தில் ஊறிப்போயுள்ளதோடு யுத்தத்தை தொடங்கி முன்னெடுத்தமைக்கு அது முழு பொறுப்பாளியாகும். அரசியல் அதிகாரத்துக்கான போராட்டத்தில், தொழிலாள வர்க்கமும் அதற்குப் பின்னால் ஒடுக்கப்பட்ட வெகுஜனங்களும் சுயாதீனமாக அணிதிரள்வதை தடுப்பதில் இந்த போலி இடதுகள் நீண்டகாலமாக பங்கெடுத்து வந்துள்ளன. 
பல்வேறு தமிழ் முதலாளித்துவக் கட்சிகளில் எதுவும் எந்தவொரு மாற்றீட்டையும் முன்வைக்கவில்லை. அவர்கள் அனைவரும், தொழிலாள வர்க்கத்துக்கு மாபெரும் அழிவை நிரூபித்த தமிழ் இனவாத அரசியலிலேயே தொடர்ந்தும் காலூன்றிக்கொண்டுள்ளனர். அவர்கள், மாகாண சுயாட்சியானது உழைக்கும் மக்களின் நிலைமைகளை மேம்படுத்துவதோடு திட்டமிட்ட ஜனநாயக உரிமை மீறல்களுக்கு முடிவுகட்டும் என்ற பொய்யை ஏதாவதொரு வகையில் தூக்கிப் பிடிக்கின்றனர். யதார்த்தத்தில் இந்தக் கட்சிகள், கொழும்பு ஸ்தாபனத்துடன் ஒரு அதிகாரப் பரவலாக்கல் ஒழுங்கின் ஊடாக மறு சிறப்புரிமைகளை தக்கவைத்துக்கொள்ள முயற்சிக்கும் கைக்கூலி தமிழ் முதலாளித்துவத் தட்டின் நலன்களையே பிரதிந்தித்துவம் செய்கின்றன.
யுத்தத்தின் கடைசி ஆண்டுகளின் போது, புலிகளின் ஊதுகுழலாக செயற்பட்ட தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு, இப்போது சலுகைகள் வழங்குமாறு இராஜபக்ஷ அரசாங்கத்தை நெருக்குவதற்காக அமெரிக்கா, இந்தியா மற்றும் ஏனைய சக்திகளிடம் கெஞ்சுகின்றது. சர்வதேச ஆதரவை பெறும் ஒரு முயற்சியாக, கூட்டமைப்பு முதலமைச்சருக்கான தனது வேட்பாளராக கொழும்பு ஸ்தாபனத்தின் ஒரு உறுப்பினரும் முன்னாள் உயர் நீதிமன்ற நீதிபதியுமான சி.வி. விக்னேஸ்வரனை தேர்வு செய்துள்ளது. சண்டே டைம்ஸ் பத்திரிகைக்கு கருத்துத் தெரிவித்த அவர்,இந்த குறிப்பிட்ட காலத்தில், அரசாங்கத்துடன் இந்தியாவுடன் மற்றும் வெளிநாடுகளுடனும் விவகாரங்களை கலந்துரையாடக் கூடிய ஒரு நபர் [முதலமைச்சராக] அங்கிருப்பது அவசியம்,” என்றார்.
உள்நாட்டு யுத்தத்தின் படிப்பினைகள்
சுமார் மூன்று தசாப்தங்களாக தீவை நாசம் செய்த யுத்தம் பற்றிய ஒரு அரசியல் இருப்புநிலை ஏட்டை வரைந்துகொள்வது அவசியமாகும். இந்த மோதல் துன்பகரமான அதேவேளை, உழைக்கும் மக்களின் ஜனநாயக அபிலாஷைகளை திருப்திபடுத்துவதில் பின்தங்கிய நாடுகளில் உள்ள முதலாளித்துவம் முற்றிலும் இலாயக்கற்றது, என்ற லியோன் ட்ரொட்ஸ்கியின் நிரந்தரப் புரட்சிக் கோட்பாட்டின் அடிப்படை கருத்தை மறுக்க முடியாமல் நிரூபித்துள்ளது. ஜனநாயக உரிமைகளை பாதுகாக்கும் பொறுப்பு, சோசலிசத்துக்கும் தொழிலாளர் ஆட்சிக்குமான ஒரு சுயாதீன புரட்சிகர போராட்டத்தின் பாகமாக, தொழிலாள வர்க்கத்திடமே விடப்படுகிறது.
பல தசாப்தங்களாக ஆட்சியில் இருந்த அரசாங்கங்கள், உழைக்கும் மக்களை பிளவுபடுத்தவும் தமது ஆட்சிக்கு எதிரான எந்தவொரு சவாலையும் திசை திருப்பவும் தமிழர்-விரோத பாரபட்சங்களையும் படுகொலைகளையுமே நாடி வந்துள்ளன. ஆனால் போருக்கான பாதை தவிர்த்திருக்க முடியாதது அல்ல. இலங்கை முதலாளித்துவத்தின் பிரிவினை இனவாதத்தை எதிர்த்த ட்ரொட்ஸ்கிச இந்திய போல்ஷிவிக் லெனினிஸ்ட் கட்சி (பி.எல்.பீ.ஐ.), சர்வதேசிய சோசலிச வேலைத்திட்டத்தின் அடிப்படையில் இலங்கையிலும் இந்திய துணைக் கண்டம் பூராவும் தொழிலாள வர்க்கத்தின் ஐக்கியத்துக்காகப் போராடியது. லங்கா சமசமாஜக் கட்சிக்குள் பி.எல்.பீ.ஐ. கரைத்து விடப்பட்டமையும், அதன் பின்னர் சமசமாஜக் கட்சி சீரழிந்து 1964ல் சிறிமா பண்டாரநாயக்கவின் முதலாளித்துவ ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சி (ஸ்ரீ.ல.சு.க.) அரசாங்கத்தில் இணைந்து காட்டிக்கொடுத்தமையும், தொழிலாள வர்க்கத்தினுள் பெரும் குழப்ப நிலையை உருவாக்கி விட்டதோடு இனவாத அரசியல் தலைநீட்ட அனுமதித்தது.
இரண்டாவது ஸ்ரீ..சு..-சமசமாஜ-கம்யூனிஸ்ட் கட்சி கூட்டரசாங்கம், 1972அரசியலமைப்பை அமுல்படுத்தி பௌத்தத்தை அரச மதமாக்கியதோடு தொழில்கல்வி மற்றும் வர்த்தகத்திலும் தமிழ் மக்களுக்கு எதிராக பாரபட்சங்களை செய்ததன் மூலம்இனவாத பதட்டங்களுக்கு எண்ணெய் வார்த்ததுதனது பிற்போக்கு சந்தை-சார்பு நிகழ்ச்சி நிரல் மீதான எதிர்ப்பை பிளவுபடுத்துவதற்கு திக்கற்றிருந்த அடுத்து வந்த ஐக்கிய தேசியக் கட்சி (யூ.என்.பீ.) அரசாங்கம், அடுத்தடுத்து தமிழர்-விரோத ஆத்திரமூட்டல்களை நாடியதோடு, மோதலின் ஆரம்பத்தைக் குறித்த 1983 இனப் படுகொலையில் உச்சகட்டத்தை அடைந்தது. பத்தாயிரக்கணக்கான பொது மக்களின் உயிர்களைப் பலிகொண்ட இரத்தக் களரியுடன் 2009ல் முடிவுக்கு வந்த யுத்தத்தை ஸ்ரீ.ல.சு.க. மற்றும் யூ.என்.பீ.யும் ஈவிரக்கமற்று முன்னெடுத்தன.
புலிகளின் தோல்வியானது அடிப்படையில் இராணுவ பலவீனத்தால் ஏற்பட்டதல்ல, மாறாக, அதன் தமிழ் பிரிவினைவாத வேலைத்திட்டத்திலேயே உள்ள குறைபாட்டில் இருந்து தோன்றியதாகும். ஆரம்பத்தில் இருந்தே, இந்தியா அல்லது ஏனைய சக்திகளின் ஆதரவுடன் தீவின் வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் ஒரு முதலாளித்துவ அரசை உருவாக்கிக்கொள்வதே அதன் இலக்காக இருந்தது. மாகாணசபை முறையை ஸ்தாபித்த 1987 இந்திய-இலங்கை உடன்படிக்கையே, இந்திய அரசாங்கம் மற்றும் அதன் அமைதிப் படை” மீதும் நம்பிக்கை வைத்த புலிகளையும் மற்றும் ஏனைய தமிழ் ஆயுதக் குழுகளையும் அழிவுகரமாக அம்பலப்படுத்திவிட்டது. புது டில்லி ஆரம்பத்தில் இருந்தே, இந்தியாவில் அமைதியின்மையை தூண்டிவிட அச்சுறுத்திய தமிழ் கிளர்ச்சியை நசுக்குவதை இலக்காக் கொண்டிருந்தது. ஆயினும், இந்த கசப்பான அனுபவங்களில் இருந்து புலிகள் எதையும் கற்றுக்கொள்ளாததோடு தொடர்ந்தும் இந்திய முதலாளித்துவத்திடம் ஆதரவை எதிர்பார்த்தது.
புலிகள், ஜனநாயக உரிமைகளுக்கான போராட்டத்தை முன்னெடுக்கும் இயலுமை கொண்ட ஒரே சமூக சக்தியான தொழிலாள வர்க்கத்தை நோக்கி திசையமைவுகொள்ளவில்லை. தமிழ் மற்றும் சிங்கள தொழிலாளர்களை ஐக்கியப்படுத்துவதற்கான எந்தவொரு முயற்சியையும் கசப்புடன் எதிர்த்த புலிகள், கொழும்பு அரசாங்கங்களின் குற்றங்கள் அனைத்துக்கும் சிங்கள மக்களை” குற்றம் சாட்டினர். சிங்கள பொது மக்கள் மீதான அவர்களின் கண்மூடித்தனமான தற்கொலைக் குண்டுத் தாக்குதல்கள், கொழும்பு ஸ்தாபனத்தின் கைகளில் நேரடியாகப் பயன்பட்டதோடு இனவாத பிளவை ஆழப்படுத்தின. தமது கட்டுப்பாட்டில் இருந்த பிராந்தியத்துள், புலிகள் மேலும் மேலும் ஜனநாயக-விரோத ஆட்சி முறையை நாடினர். இதன் விளைவாக, 2009ல் தமக்கிருந்த தற்பாதுகாப்பு நொருங்கிய நிலையில், தீவிலும் உலகம் பூராவும் உள்ள தொழிலாள வர்க்கம் ஒரு புறம் இருக்க, புலிகள் தமிழ் வெகுஜனங்களுக்கு எந்தவொரு அறைகூவலும் விடுக்க இலாயக்கற்றவர்கள் ஆயினர். அவர்கள், இலங்கை இராணுவத்துக்கு ஆதவளித்து, உதவி செய்து, ஆயுதமும் வழங்கிய அதே சக்திகளுக்கு, அதாவது சர்வதேச சமூகத்துக்கு” பயனற்ற வேண்டுகோள் விடுக்கத் தள்ளப்பட்டனர்.
ஆட்சியில் இருந்த கொழும்பு அரசாங்கங்கள் முன்னெடுத்த இரத்தக்களரி மிக்க யுத்தத்தை உறுதியாக எதிர்த்ததோடு வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் இருந்த துருப்புக்களை நிபந்தனையின்றி உடனடியாக வெளியேற்றக் கோரும் ஒரே கட்சி சோசலிச சமத்துவக் கட்சி மட்டுமே ஆகும். தெற்காசியா மற்றும் சர்வதேச ரீதியிலும் சோசலிச குடியரசு ஒன்றியங்களின் பாகமாக, ஸ்ரீலங்கா-ஈழம் சோசலிச குடியரசுக்கான போராட்டத்தில், சகலவிதமான தேசியவாதம் மற்றும் பேரினவாதங்களுக்கும் எதிராக தொழிலாள வர்க்கத்தை ஐக்கியப்படுத்த நாம் இடைவிடாமல் போராடியுள்ளோம்.
சோசலிச சமத்துவக் கட்சி பிரச்சாரத்துக்கு ஆதரவளியுங்கள்
எமது வேட்பாளர்களுக்கு வாக்களிக்குமாறு தொழிலாளர்களுக்கும் இளைஞர்களுக்கும் சோசலிச சமத்துவக் கட்சி அழைப்பு விடுக்கின்றது. எவ்வாறெனினும், எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, சோசலிச கொள்கைகளை அமுல்படுத்துவதற்கு தொழிலாளர்களதும் விவசாயிகளதும் அரசாங்கம் ஒன்றுக்கான போராட்டத்தில், சகல முதலாளித்துவ கன்னைகளிலும் இருந்து சுயாதீனமாக தொழிலாள வர்க்கத்தையும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களையும் அணிதிரட்டுவதே எமது பிரச்சாரத்தின் இலக்காகும்.
ஏற்கனவே வர்க்கப் போராட்டங்கள் இடம்பெற்றுக்கொண்டிருக்கின்றன. பொதுத் துறை தொழிலாளர்கள் சம்பள உயர்வு கோரியும், மானியங்கள் வெட்டுக்கு எதிராக விவசாயிகளும் மற்றும் எரிபொருள் விலை அதிகரிப்புக்கு எதிராக மீனவர்களுமாக வெகுஜனங்கள் மேலும் மேலும் எதிர்ப்புக்களிலும் வேலை நிறுத்தங்களிலும் மற்றும் ஆர்ப்பாட்டங்களிலும் ஈடுபடும் நிலைமையை அரசாங்கம் ஏற்கனவே எதிர்கொண்டுள்ளது. இலவசக் கல்வி மீதான தாக்குதல்களுக்கு எதிராக பல்கலைக் கழக மாணவர்கள் ஆர்ப்பாட்டம் செய்கின்றனர். அரசாங்கம் தமிழர்-விரோத மற்றும் முஸ்லிம்-விரோத பேரினவாதத்தை கிளறிவிடுவதன் மூலமே இந்த எதிர்ப்பை பிளவுபடுத்தவும் திசை திருப்பவும் முயற்சிப்பதோடு, எந்தவொரு எதிர்ப்பையும் நசுக்குவதற்காக தசாப்தகால யுத்தத்தின்போது கட்டியெழுப்பப்பட்ட பொலிஸ் அரச வழிமுறைகளை நாடுகிறது.
தமது அடிப்படை உரிமைகளை பாதுகாப்பதற்காக இலங்கை உழைக்கும் மக்கள் முன்னெடுக்கும் எதிர்ப்பு நடவடிக்கையானது வளர்ச்சிகண்டுவரும் தொழிலாள வர்க்கத்தின் சர்வதேச எதிர்ப்புக்கள், வேலை நிறுத்தங்கள் மற்றும் புரட்சிகர போராட்டங்களதும், எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக எகிப்திய போராட்டங்களதும் பாகமாகும். ஆயினும், அவை எவ்வளவு உறுதியானவையாகவும் பெரிதானவையாகவும் இருந்தாலும், இத்தகைய ஆரம்ப வர்க்கப் போராட்டங்கள் தொழிலாள வர்க்கத்தினுள் ஆழமான அரசியல் முன்னோக்கு நெருக்கடியை வெளிப்படுத்தியுள்ளது. நனவுபூர்வமான புரட்சிகர தலைமைத்துவம் இன்மையால், தொழிலாள வர்க்கம் பின் தள்ளப்பட்டுள்ள அதேவேளை, கிரேக்கத்தில் சிரிசா, எகிப்தில் புரட்சிகர சோசலிஸ்ட் போன்ற பல்வேறு போலி இடதுகளின் ஒத்துழைப்புடன் ஆளும் வர்க்கங்களாலும் அவற்றின் அரசியல் கட்சிகளாலும் தொடர்ந்தும் நிலைத்திருக்க முடிவதோடு அவை தமது ஆட்சியையும் பேணிக்கொள்கின்றன.
இலங்கையில் சோசலிச சமத்துவக் கட்சியின் தேர்தல் பிரச்சாரம், சோசலிச புரட்சிக்கான உலகக் கட்சியான நான்காம் அகிலத்தின் அனைத்துலகக் குழுவின் சகோதரக் கட்சிகள் முன்னெடுத்துவரும் கூட்டுப் போராட்டத்தின் பாகமாகும். அதன் இலக்கு, எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, தொழிலாள வர்க்கத்தின் புதிய புரட்சிகர தலைமையை கட்டியெழுப்பப்பட வேண்டிய சோசலிச மற்றும் சர்வதேசிய வேலைத்திட்டத்தை அபிவிருத்தி செய்வதே ஆகும்.
சோசலிச சமத்துவக் கட்சியின் முன்னோடி, சமசமாஜக் கட்சியின் காட்டிக்கொடுப்புக்கு எதிராக, 1968ல் ஸ்தாபிக்கப்பட்ட புரட்சிக் கம்யூனிஸ்ட் கழகம் ஆகும். அது, ஸ்ராலினிசம் மற்றும் சகல வடிவிலான தேசிய சந்தர்ப்பவாதங்களுக்கும் எதிராக, ட்ரொட்ஸ்கிசத்தின், அதாவது புரட்சிகர மார்க்சிசத்தின் விஞ்ஞானபூர்வமான வேலைத்திட்டம் மற்றும் முன்னோக்குக்கான நான்காம் அகிலத்தின் அனைத்துலகக் குழுவின் போராட்டத்தை முன்னெடுத்துச் செல்வதற்காக ஸ்தாபிக்கப்பட்டது.
எல்லா வழிகளிலும் எமது பிரச்சாரத்துக்கு ஆதரவளிக்குமாறு நாம் தொழிலாளர்கள், இளைஞர்கள் மற்றும் புத்திஜீவிகளுக்கும் அழைப்புவிடுக்கின்றோம்.
சோசலிச சமத்துவக் கட்சியின் கோரிக்கைகள்:
வடக்கு, கிழக்கில் இருந்து இராணுவத்தை வெளியேற்று!
ஸ்ரீலங்கா-ஈழம் சோசலிச குடியரசை ஸ்தாபிக்க ஒடுக்கப்பட்ட மக்களை அணிதிரட்டுவதற்கு சிங்கள, தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம் தொழிலாளர்களின் ஒரு ஐக்கியப்பட்ட போராட்டத்தை முன்னெடு!
அமெரிக்க யுத்த உந்துதலை நிறுத்துதெற்காசியாவிலும் உலகம் பூராவும் சோசலிச குடியரசுகளின் ஒன்றியத்துக்காக முன்நோக்கி செல்!
சோசலிச சமத்துவக் கட்சிக்கு வாக்களிப்பதோடு நான்காம் அகிலத்தின் அனைத்துலகக் குழுவை சோசலிச புரட்சிக்கான உலகக் கட்சியாக கட்டியெழுப்ப அதில் இணைந்துகொள்ளுங்கள்!

Friday, 16 August 2013

மலிவு ஊதிய அமெரிக்கா

 
அமெரிக்கப் பொருளாதாரம் ஒரு சில வேலைகளை மட்டுமே அதிகரித்து பாரிய வேலைவாய்ப்பின்மைக்கு கணிசமான துயரத்தை கூட்டிக் கொண்டிருக்கிறது என்பது மட்டுமல்ல, புதிய வேலைகளில் மிகப் பெரும்பான்மையானவை பகுதி நேர வேலைகளாகவோ அல்லது தற்காலிக வேலைகளாகவோ, அல்லது 2008-2009 சரிவு காலத்தின்போது அகற்றப்பட்ட சம்பளங்களை விட மிகக் குறைவாக ஊதியமளிக்கும் வேலைகளாகவோ இருக்கின்றன.

சென்ற மாதத்தில் கூடுதலாகச் சேர்ந்த மொத்தம் 162,000 வேலைகளில் மலைக்க வைக்கும்படி மூன்றில் இரண்டு பங்கு வேலைகள் பகுதி நேர வேலைகளாக இருந்தன. இவற்றில் அநேகமானவை மலிவூதியத் துறைகளைச் சேர்ந்தவையாக இருந்தன என்று சென்ற வெள்ளியன்று தொழிலாளர் நலத் துறையால் வெளியிடப்பட்ட சமீபத்திய அமெரிக்க வேலைகள் குறித்த அறிக்கை தெரிவிக்கிறது.

கடந்த நான்கு மாத காலங்களில் அமெரிக்கப் பொருளாதாரம் 791,000 புதிய பகுதி-நேர வேலைகளை சேர்த்துள்ளது, ஆனால் 187,000 முழு நேர வேலைகளை மட்டுமே சேர்த்துள்ளது. அமெரிக்காவில் இப்போதிருக்கும் மொத்த வேலைகளில் 20 சதவீதத்திற்கும் குறைவாகத்தான் பகுதி-நேர வேலையால் பூர்த்தியாகிறது என்றபோதிலும் இந்த நிலையாகும்.

இந்த ஆண்டில் இதுவரை உருவாக்கப்பட்டிருப்பதில் 61 சதவீத வேலைகள் மலிவூதியத் துறைகளில் - இந்தத் துறைகளிலான வேலைவாய்ப்புகள் அமெரிக்காவில் இருக்கும் மொத்த வேலைகளின் எண்ணிக்கையில் 40 சதவீதத்திற்கும் குறைவு தான் என்ற நிலையிலும் கூட - இருக்கின்றன என்று மூடி’ஸ் நிறுவனத்தின் ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. சில்லறை விற்பனை, உணவுத் தயாரிப்பு, சரக்கு மற்றும் கிடங்கு வேலைகள், சிப்பந்திகள், மற்றும் வீட்டு ஆரோக்கிய பராமரிப்பு ஆகிய ஒரு மணி நேரத்துக்கு 12 டாலருக்கும் குறைவாக ஊதியம் பெற்றுத் தரக்கூடிய வேலைகளில் மட்டும் தான் மிக அதிகமான வேலைகளின் பெருக்கம் இருந்திருக்கிறது.

இந்த ஆண்டில் அதிகரித்த வேலைகளின் எண்ணிக்கையில் நடுத்தர வருவாய் தரக் கூடிய வேலைகள் 22 சதவீதத்துக்கும் குறைவானவை என்றும் உயர் ஊதியம் அளிக்கக் கூடிய வேலைகள் 17 சதவீதத்திற்கும் குறைவு என்றும் மூடி’ஸ் அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது.

மலிவூதிய வேலைவாய்ப்புகளின் வளர்ச்சியும் ஒரு காரணமாக அமைய, சராசரி மணி நேர ஊதிய விகிதங்கள் சென்ற மாதத்தில் 2 சென்டுகள் சரிந்து 23.98 டாலர்களாய் ஆயின. கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் ஊதியங்கள் பெருமளவில் தேய்ந்து சென்றதன் உச்ச அளவாக இது இருக்கிறது. 2007 ஆம் ஆண்டிற்கும் 2011 ஆம் ஆண்டிற்கும் இடையில் அமெரிக்காவின் வீட்டு வருவாயில் நடுவில் இருக்கக் கூடிய அளவு 11.6 சதவீதம் சரிந்து 57,143 டாலர்களில் இருந்து 50,152 டாலர்களாக சரிந்து விட்டிருந்ததாக புள்ளிவிவரத் துறையின் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

2008 வோல் ஸ்ட்ரீட் பொறிவுக்குப் பின்னர் அமெரிக்காவில் உருவாக்கப்பட்ட வேலைகளில் பெரும்பான்மையானவை மணிக்கு 7.69 டாலர்கள் முதல் 13.83 டாலர்கள் ஊதியமளிக்கக் கூடிய மலிவூதிய வேலைகளாக இருந்தன என்பதை தேசிய வேலைவாய்ப்புச் சட்ட திட்டத்தின்(National Employment Law Project)2012 ஆம் ஆண்டின் ஒரு அறிக்கை கண்டறிந்தது. இதற்கு நேரெதிராக பொருளாதாரச் சரிவின் சமயத்து வேலையிழப்புகளில் தொலைந்த நடுத்தர ஊதிய வேலைகளின் எண்ணிக்கை 60 சதவீதமாக இருக்க “பொருளாதார மீட்சி” சமயத்திலான வேலை வளர்ச்சியில் 22 சதவீதம் மட்டுமே அத்தகைய நடுத்தர ஊதிய வேலைகளாக உள்ளன.

மலிவூதிய மற்றும் பகுதி-நேர வேலைவாய்ப்பின் மிதமிஞ்சிய பெருக்கம், வறுமை மற்றும் சமூகத் துயரத்தில் ஒரு கணிசமான அதிகரிப்பிற்கு பங்களித்துள்ளது.

ஐந்தில் நான்கு அமெரிக்கர்கள் “பொருளாதாரரீதியாக பாதுகாப்பற்ற” நிலையில் இருப்பதாக சென்ற மாதத்தில் அசோசியேடட் பிரஸ் செய்தி கூறியது. இதன் பொருள் அவர்கள் வறுமைக்கோட்டின் 150 சதவீதத்திற்கு கீழான ஒரு வருவாயைக் கொண்டிருந்தனர், வேலைவாய்ப்பின்றி இருந்தனர், ஒரு வருடத்திற்கோ அல்லது அதற்கும் மேலான வருடங்களுக்கோ உணவுக் கூப்பன்கள் போன்ற வறுமை நிவாரணத்  திட்டங்களை நம்பி வாழ்ந்து வந்தனர் என்பதாகும்.

ஜெனரல் மோட்டார்ஸ், வோல்க்ஸ்வாகன், மற்றும் BMW உள்ளிட்ட வாகனத் தயாரிப்பு நிறுவனங்கள் 2008 பொருளாதாரச் சரிவுக்கான பதிலிறுப்பாக தற்காலிக தொழிலாளர்களின் பயன்பாட்டை பெருமளவில் விரிவுபடுத்தின. குறிப்பாக டென்னெஸி  மாகாணத்தில் இருக்கும் வோல்க்ஸ்வாகனின் சட்டானூகா ஆலை உட்பட அமெரிக்காவின் தெற்குப் பகுதியில் அமைந்திருக்கும் பகுதிகளில் வாகனத் தயாரிப்பு நிறுவனங்கள் உற்பத்தி வேலைகளுக்கான புதிய பணியமர்த்தல்கள் அனைத்தையுமே தற்காலிக தொழிலாளர் முகமைகள் மூலமாகவே செய்கின்றன. இந்த தொழிலாளர்கள் எல்லோரும், விருப்பம் போல எந்தக் காரணமும் இன்றியும் கூட வெளியேற்றப்படக் கூடிய நிலையில் உள்ளவர்களாவர்.

அமெரிக்காவின் உழைக்கும் மக்களில் முழுமையாக 12 சதவீதம் பேர் தற்காலிக வேலைகளிலேயே பணியமர்த்தப்பட்டிருப்பதாக சென்ற ஆண்டில் அசோசியேடட் பிரஸ் செய்தி கூறியது. 2009க்குப் பின்னர் தற்காலிக வேலைகளின் எண்ணிக்கை 50 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாய் உயர்வு கண்டிருப்பதாக தொழிலாளர் நலத் துறையின் புள்ளிவிவரம் தெரிவிக்கிறது.

தற்காலிக வேலைவாய்ப்புகளின் அசாதாரண பெருக்கம் என்பது முழுக்க முழுக்க அமெரிக்காவில் மட்டுமே நடக்கின்றதொரு நிகழ்வுப்போக்கு அல்ல. ஐக்கிய இராச்சியத்தில் ஒரு மில்லியனுக்கும் அதிகமான தொழிலாளர்கள் “பூச்சிய நேர” வேலைவாய்ப்பு ஒப்பந்தங்கள் என்று அழைக்கப்படுவதான ஒன்றில், அதாவது தொழிலாளர்களுக்கு வாரத்திற்கு ஒரு மணி நேரம் வேலை கிடைக்கும் என்பதற்குக் கூட உத்தரவாதம் கிடையாது, பணிபுரிந்து வருவதாக இங்கிலாந்தின் மனிதவளம் மற்றும் அபிவிருத்தி ஸ்தாபனம்(England’s Chartered Institute of Personnel and Development) அளித்த ஒரு அறிக்கை கூறியது.

அமெரிக்காவில் மலிவூதிய வேலைகள் பரந்த அளவில் விரிவாக்கம் காண்பதென்பது தற்செயலாகவோ அல்லது எதேச்சையானதாகவோ இருப்பதற்கு அப்பாற்பட்டு, ஒபாமா நிர்வாகம் மற்றும் இரண்டு அரசியல் கட்சிகளின் திட்டமிட்ட கொள்கையாகும். தொழிலாளர்கள் செலவுகளைக் குறைத்து பெருநிறுவனங்களின் இலாபங்களை உயர்த்துவதற்கு இந்த இரண்டு கட்சிகளும் வேலை செய்கின்றன.

ஒரு முக்கியமான பொருளாதாரக் கொள்கை உரையை டென்னெஸி மாகாணத்தின் சட்டானூகா நகரில் இருக்கும் அமேசான்.காம் நிறுவனத்தின் சேமிப்புக்கிடங்கு பகுதியில் நிகழ்த்துவதற்கு ஒபாமா நிர்வாகம் முடிவு செய்ததில் இது தெளிவாகியிருக்கிறது. இந்த நிறுவனம் தனது நிறைவேற்று மைய ஊழியர்களை மிருகத்தனமான மலிவூதியங்கள் மற்றும் கொத்தடிமை நிலைமைகளுக்கு ஆட்படுத்துவதற்கு அவப்பெயர் பெற்றதாகும்.

அமேசான் நிறுவனத்தின் நிறைவேற்று மையங்களில் தொழிலாளர்களுக்கான அடிப்படை ஊதியம் ஒரு மணி நேரத்திற்கு 11 டாலர்கள் என்னும் விகிதத்தில் இருக்கிறது. பரபரப்பான விற்பனைக் காலங்களுக்கான தொழிலாளர் படையில் சுமார் பாதிப் பேர் தற்காலிக வேலைவாய்ப்பு முகமைகளில் இருந்து ஒப்பந்த அடிப்படையில் நியமிக்கப்படுகிறார்கள். இந்தத் தொழிலாளர்கள் மிகை வெப்பநிலைகளில் வேலைபார்க்க  தள்ளப்படுகிறார்கள் என்பதோடு ஒருவருக்கொருவர் பேசிக் கொள்வதில் இருந்தும் கூட தடுக்கப்படுகிறார்கள். உடுப்பு சோதனைகள் மற்றும் வேலையை விட்டு நீக்கவிருப்பதாக  அடிக்கடி மிரட்டுவது ஆகியவையும் நடக்கிறது.

தனது உரையில் இந்நிறுவனத்தின் “வேலை உருவாக்க”த்தைப் பாராட்டிய ஒபாமா “என்ன சாத்தியம் என்பதற்கு அமேசான் ஒரு சிறந்த உதாரணம்” என்று அறிவித்தார். “ஆலை மூடல்களால் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ள சமூகங்கள் புதிய முதலீடுகளைப் பெறும் வகையில் புதிய வரிச் சலுகைகளுக்கு” ஒபாமா அழைப்பு விடுத்தார். ஒபாமா உரை நிகழ்த்திய அமேசான் நிறைவேற்று மையம் தான் ஒபாமா குறிப்பிட்ட “புதிய முதலீட்டு” வகை ஆகும். நாட்டின் மிக அதிகமாய் வேலைவாய்ப்பின்மையை கொண்டிருக்கக் கூடிய மாகாணங்களில் ஒன்றான டென்னெஸியில், இரண்டு கிட்டங்கிகளை திறந்ததற்கு பிரதிபலனாக, அம்மாகாணத்தின் வரிச் சலுகைகளை இந்நிறுவனம் பெற்றுள்ளது.

”கண்ணியமான ஊதியமளிக்கும்” வேலைகள் என்றும் “நடுத்தர வர்க்க” வேலைகள் என்றும் ஒபாமா வார்த்தைஜாலம் காட்டினாலும், தொழிலாளர்களின் ஊதியங்களை வெட்டுவதையே ஒபாமா நிர்வாகம் தனது திட்டமிட்ட இலக்காகக் கொண்டிருக்கிறது என்பதே உண்மையாக இருக்கிறது. 2009 இல் கிறைஸ்லர் மற்றும் ஜெனரல் மோட்டார்ஸ் மறுசீரமைப்பின் போது இது தொடங்கியது. இதன்போது அமெரிக்காவின் வாகன உற்பத்தி நிறுவனங்களுக்கு பிணையெடுப்பு நிதிகளை அளிப்பதற்கான நிபந்தனையாக புதிதாக பணியமர்த்தப்படுபவர்களுக்கு 50 சதவீத ஊதிய வெட்டுகளை திணிக்கும்படி ஒபாமாவின் வாகனத் துறை செயற்படை செய்தது.

இந்தக் கொள்கையானது அமெரிக்காவில் இருக்கும் இரண்டு கட்சிகளால் மட்டுமல்ல அனைத்து நாடுகளிலும் இருக்கும் ஆளும் வர்க்கங்களாலும் மேற்கொள்ளப்படுகிறது. இந்த ஆண்டின் ஆரம்பத்தில், ஐரோப்பிய ஆணையத்திற்கான கிரீஸின் பிரதிநிதியான மரியா டமானாகி கிரீஸின் விமா பண்பலை வானொலியில் பேசும்போது சொன்னார், “கிழக்கு ஐரோப்பா மற்றும் ஆசியாவில் இருக்கும் போட்டி நிறுவனங்களைக் காட்டிலும் ஐரோப்பிய நிறுவனங்களின் போட்டித் திறனை மேம்படுத்தும் பொருட்டு எல்லா ஐரோப்பிய நாடுகளிலும் தொழிலாளர்களுக்கு ஆகும் செலவுகளைக் குறைக்க வேண்டும் என்பதே கடந்த ஒன்றரை இரண்டு வருடங்களாக ஐரோப்பிய ஆணையத்தின் யுக்தியாக இருக்கிறது.”

மலிவூதியங்கள், சுரண்டல் வேலை நிலைமைகள், மற்றும் நீங்காத வேலைப் பாதுகாப்பின்மை இவை தான் முதலாளித்துவம் உழைக்கும் மக்களுக்கு அளிக்கக் கூடியவையாக இருக்கின்றன. விரல் விட்டு எண்ணக் கூடிய மில்லியனர்களாலும் பில்லியனர்களாலும் ஆதிக்கம் செலுத்தப்படுகின்ற இந்த காலாவதியாகிப் போன சமூக ஒழுங்கை, ஒரு சிலரை வளப்படுத்துவதற்காய் இல்லாமல் சமூகத் தேவைகளை பூர்த்தி  செய்வதற்காய் இயங்குகின்ற அமைப்புமுறையான சோசலிசத்தைக் கொண்டு இடம்பெயர்ப்பதே கண்ணியமான ஊதியங்களையும் வாழ்க்கைத் தரங்களையும் உத்தரவாதப்படுத்துவதற்கான ஒரேவழியாகும்.

Kristina Betinis and Andre Damon
7 August 2013
http://www.wsws.org/tamil/articles/2013/aug/130809_low.shtml

Wednesday, 14 August 2013

இலங்கை சோசலிச சமத்துவக் கட்சி யாழ்ப்பாணத்தில் மாகாண சபை தேர்தலில் போட்டியிடுகிறது


இலங்கையில் சோசலிச சமத்துவக் கட்சி, செப்டம்பர் 21 அன்று நடைபெறவுள்ள மாகாண சபை தேர்தலில் வட மாகாணத்தின் யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் போட்டியிடுகிறது. மத்திய மற்றும் வட மேல் மாகாணங்களுக்கான தேர்தலும் அதே நாளில் நடைபெறும்.

நீண்ட பட்டியலில் அடங்கும் அரசியல் கட்சிகள் மற்றும் சுயேச்சை குழுக்களுக்கும் எதிராக, இராணுவவாதத்தை எதிர்க்கவும் தொழிலாள வர்க்கத்தினதும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களினதும் ஜனநாயக உரிமைகளையும் வாழ்க்கைத் தரத்தையும் பாதுகாக்கவும், ஒரு சர்வதேச சோசலிச வேலைத்திட்டத்தினை அபிவிருத்தி செய்யும் ஒரே கட்சி சோசலிச சமத்துவக் கட்சி மட்டுமேயாகும்.

சோசலிச சமத்துவக் கட்சி தேர்தல் விதிமுறைகளுக்கு ஏற்ப, நீண்டகால கட்சி உறுப்பினரான திருஞானசம்பந்தர் தலைமையில் 19 வேட்பாளர்களை நிறுத்தியுள்ளது.

சோசலிச சமத்துவக் கட்சி இந்த தேர்தலை, தொழிலாள வர்க்கம் எதிர்கொள்ளும் முக்கிய அரசியல் பிரச்சினைகளை விளக்க பயன்படுத்திக்கொள்ளும். வளர்ச்சி கண்டுவரும் உலக முதலாளித்துவத்தின் நெருக்கடிக்கு பிரதிபலிப்பாக, உலகம் முழுவதும் உள்ள தனது சம தரப்பினரைப்போல், ஜனாதிபதி மஹிந்த இராஜபக்ஷவின் அரசாங்கமும், தொழிலாளர்கள் மற்றும் இளைஞர்களுக்கு எதிராக ஒரு சமூக எதிர்ப்-புரட்சியை திணிக்க முற்படுகிறது.

அதேசமயம், உலக மற்றும் பிராந்திய சக்திகளுக்கு இடையேயான பூகோள அரசியல் மோதல் என்ற நீர்ச்சுழிக்குள் இலங்கை மேலும் மேலும் இழுபட்டுச் செல்கின்றது. சீனாவின் செல்வாக்கை கீழறுக்கும் நோக்கிலான ஒபாமா நிர்வாகத்தின் “ஆசியாவிற்கு திரும்புதல்” என்ற வேலைத் திட்டத்திலும் மற்றும் சீனாவிற்கு எதிரான அமெரிக்காவின் போர் தயாரிப்புகளிலும் இது மிகத் தெளிவாக வெளிப்பட்டுள்ளது.

ஜனாதிபதி மஹிந்த இராஜபக்ஷ, தனது கொள்கைகளை திணிக்க, தசாப்தகால இனவாத போரின்போது கட்டியெழுப்பப்பட்ட பொலிஸ்-அரச எந்திரத்தை தொழிலாள வர்க்கத்திற்கு எதிராக பயன்படுத்த தயாராகின்றார். பிரிவினைவாத தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் தோல்வியடைந்து நான்கு ஆண்டுகள் கடந்த பின்னரும், யுத்தத்தால் நாசமாக்கப்பட்ட வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்கள் இன்னமும் இராணுவ ஆக்கிரமிப்பின் கீழ் உள்ளன. பொருளாதார நடவடிக்கைகளை கட்டுப்படுத்துவது உட்பட, பொதுமக்கள் வாழ்வின் அனைத்து அம்சங்களிலும் இராணுவம் ஊடுருவுகிறது.

இராஜபக்ஷ பிரதானமாக தமிழர்கள் செறிந்து வாழும் வட மாகாணத்தில் தேர்தலை நடத்த விரும்பவில்லை. அவரது அரசாங்கம், இராணுவத்திலும் மற்றும் தமிழ் முதலாளித்துவ தட்டுக்களுக்கு எந்தவொரு சலுகையும் வழங்குவதை கடுமையாக எதிர்க்கும் சிங்களப் பேரினவாத பங்காளிகளிலுமே தங்கியிருக்கின்றது. அமெரிக்கா, இந்தியா, ஜப்பான் மற்றும் ஏனைய சக்திகளின் அழுத்தம் காரணமாகவே ஜனாதிபதி இந்த தேர்தலுக்கு அழைப்பு விடுத்தார்.

அமெரிக்காவும் இந்தியாவும் மற்றும் ஏனைய சக்திகளும் இலங்கை தமிழர்களின் ஜனநாயக உரிமைகளை பற்றிக் கவலைப்படவில்லை. அவை இராஜபக்ஷவின் இனவாத யுத்தத்தை ஆதரித்ததோடு இராணுவத்தின் அட்டூழியங்கள் மற்றும் போர்க் குற்றங்களை மூடிமறைத்தன. புலிகளின் தோல்வி தவிர்க்க முடியாததாக ஆன பின்னரே, அமெரிக்கா இராஜபக்ஷ அரசாங்கத்தை சீனாவிடம் இருந்து தூர விலகச் செய்வதற்கு நெருக்கும் வழிமுறையாக, “மனித உரிமைகள்” பிரச்சினையை எழுப்பத் தொடங்கியது.

இலங்கையில் தமிழர்கள் நடத்தப்படும் விதம் பற்றி தென்னிந்திய மாநிலமான தமிழ் நாட்டில் பொது மக்களின் சீற்றத்தை தணிக்கும் முயற்சியாகவே இந்தியா, வட மாகாண சபை தேர்தலை நடத்த அழுத்தம் கொடுத்தது. சிங்களப் பேரினவாத கட்சிகள் கோரியவாறு, மாகாண சபையின் பொலிஸ் மற்றும் நில அதிகாரங்களை இரத்து செய்யும் திட்டங்களை ஒத்திவைக்குமாறும் இந்தியா இராஜபக்ஷவுக்கு அழுத்தம் கொடுத்தது.

மத்திய மற்றும் வடமேல் மாகாணங்களில் தேர்தல்களை முன்கூட்டியே நடத்த அரசாங்கம் முடிவு செய்தமை ஒரு அரசியல் சூழ்ச்சியாகும். என்ன விலை கொடுத்தாவது தேர்தலில் வெற்றி பெறுவதன் மூலம், இராஜபக்ஷ தனது கொள்கைகளுக்கு மக்கள் ஆணை கிடைத்துள்ளதாக கூறிக்கொள்ள கூடும். அவர் சர்வதேச நாணய நிதியம் கட்டளையிட்டுள்ள தனது சிக்கன நடவடிக்கைகளை நியாயப்படுத்துவதற்கு தேர்தல் வெற்றியை பயன்படுத்துவார்.

உள்நாட்டு யுத்தத்தின் இறுதி மாதங்களில் பல்லாயிரக்கணக்கான பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டமைக்கு அரசியல் பொறுப்பாளியான இராஜபக்ஷ அரசாங்கம், குறிப்பாக வடக்கில் தொழிலாளர்கள், விவசாயிகள் மற்றும் இளைஞர்கள் மத்தியில் வெறுப்புக்குள்ளாகியுள்ளது. தனது அரசியல் எதிரிகளை கவிழ்ப்பதற்கு அது வன்முறை உட்பட எந்த வழிமுறையையும் நாடும். அதன் கூட்டணி பங்காளியான ஈழ மக்கள் ஜனநாயக கட்சி (ஈ.பீ.டி.பீ.), இராணுவத்தின் மறைமுக ஆதரவுடன் யாழ்ப்பாணத்தில் இயங்கி வரும் அதன் ஆயுத குண்டர்களை பயன்படுத்துவதில் இழிபுகழ்பெற்றது.

ஸ்ரீலங்கா முஸ்லீம் காங்கிரசும் இராஜபக்ஷவின் கூட்டணியின் பங்காளியாகும். ஆனால் அது தேர்தலில் தனித்துப் போட்டியிடுவது, அரசாங்கத்தில் பிளவுகள் ஆழமடைந்து வருவதன் அறிகுறியாகும். இராஜபக்ஷ மற்றும் அவரது சகோதரரும் பாதுகாப்பு செயலாளருமான கோடாபய இராஜபக்ஷவும், முஸ்லீம்-விரோத பேரினவாத பிரச்சாரத்தை முன்னெடுக்கும் பொது பல சேனா, சிங்கள ராவய போன்ற சிங்கள-பௌத்த அதி தீவிரவாத அமைப்புகளை ஊக்குவிக்கின்றனர்.

எதிர்க் கட்சிகளில் ஒன்றான மக்கள் விடுதலை முன்னணியும் (ஜே.வி.பீ) தேர்தலில் போட்டியிடுகின்றது. ஜே.வி.பீ. 2006ம் ஆண்டு விடுதலை புலிகளுக்கு எதிரான இராஜபக்ஷவின் புதுப்பிக்கப்பட்ட யுத்தத்தை ஆதரித்த ஒரு சிங்கள அதி தீவிரவாத கட்சியாகும். அது அரசாங்கத்தின் யுத்த வரவு செலவுத் திட்டங்களுக்கு வாக்களித்ததோடு, தமிழ் மக்களுக்கு எதிரான ஒவ்வொரு ஜனநாயக விரோத நடவடிக்கையையும் ஆதரித்தது.

வடக்கில் உள்ள பிரதான எதிர் கட்சி, தமிழ் முதலாளித்துவ கட்சிகளின் கூட்டணியான தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பாகும். அமெரிக்கா, இந்தியா மற்றும் பிற சக்திகளின் ஆதரவுடன், தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு கொழும்புடன் ஒரு அதிகார பரவலாக்கல் ஒழுங்கை பெற ஏக்கத்துடன் முயற்சிக்கின்றது. அது தமிழ் முதலாளித்துவத்தின் பொருளாதார மற்றும் அரசியல் நலன்களை பாதுகாப்பதில் அக்கறை காட்டுகிறதே அன்றி, தமிழ் மக்களின் ஜனநாயக உரிமைகளில் அல்ல.

கூட்டமைப்பு, முன்னாள் உயர் நீதிமன்ற நீதிபதி சி.வி. விக்னேஸ்வரனை தனது மாகாண முதலமைச்சர் வேட்பாளராக நிறுத்தியுள்ளது. விக்னேஸ்வரன் கொழும்பு ஸ்தாபனத்தின் பகுதியாக இருந்து வந்துள்ளாரே அன்றி, கடந்த மாதம் வரை கூட்டமைப்பின் உறுப்பினராக இருக்கவில்லை. கூட்டமைப்பின் தலைமைத்துவம், விக்னேஸ்வரனை நிறுத்துவதன் மூலம், புலிகளுக்கான தமது முந்தைய ஆதரவில் இருந்து தூர விலக முடியும் என்றும், மற்றும் சர்வதேச சக்திகளுக்கும் கொழும்பு அரசாங்கத்துக்கும் ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடிய ஒரு நபரை முன்நிறுத்த முடியும் என்றும் கணக்கிட்டுள்ளது.

1983ல் தீவின் உள்நாட்டு யுத்தத்தை தொடங்கியமைக்கு பொறுப்பாளியும் இராஜபக்ஷவின் புதுப்பிக்கப்பட்ட யுத்தத்தை ஆதரித்த வலதுசாரி எதிர்க் கட்சியுமான ஐக்கிய தேசியக் கட்சியும் (யூ.என்.பீ.), தேர்தலில் போட்டியிடுகின்றது. அது நவ சமசமாஜ கட்சி (ந.ச.ச.க.), ஐக்கிய சோசலிச கட்சி (ஐ.சோ.க.) போன்ற போலி இடதுகளின் ஆர்வம் நிறைந்த ஒத்துழைப்பிலேயே தங்கியிருக்கின்றது. இந்த "கூட்டு எதிர்ப்பு" என சொல்லப்படுவதன் குறிக்கோள், ஜனநாயக உரிமை மீறல்களிலும் சந்தை சார்பு மறுசீரமைப்பிலும் யூ.என்.பீ.யின் நீண்ட சாதனையை மூடிமறைப்பதாகும்.

நவசமசமாஜ கட்சியும் ஐக்கிய சோசலிச கட்சியும், அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் தமிழ் மக்களின் உரிமைகளை பாதுகாக்கும் என்ற ஆபத்தான மாயையை முன்னிலைப்படுத்துவதில் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு உதவி செய்கின்றன. இந்த அமைப்புக்கள், சிங்களம் மற்றும் தமிழ் ஆளும் தட்டுக்கள் இடையே ஒரு அதிகார பரவலாக்கல் ஒழுங்கிற்கான அடிப்படையாக, மாகாண சபைகளுக்கு அதிகாரங்களை பகிர கூட்டமைப்பு விடுக்கும் அழைப்புக்கு ஆதரவளிக்கின்றன. இந்த இரு குழுக்களும் வட மாகாணத்தில் வேட்பாளர்களை நிறுத்தியுள்ளன.

சோசலிச சமத்துவக் கட்சி, ஆளும் வர்க்கத்தினதும் அவர்களுக்கு வக்காலத்து வாங்கும் போலி இடதுகளினதும் பிரிவுகள் அனைத்தினதும் சூழ்ச்சிகளை நிராகரிக்க வேண்டும் என தொழிலாள வர்க்கத்திற்கு அழைப்பு விடுக்கின்றது. தீவின் வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் இருந்து அனைத்து படைகளையும் நிபந்தனையின்றி உடனடியாக திரும்ப பெறக் கோரும் அதேவேளை, சோசலிச கொள்கைகளை அமுல்படுத்துவதற்கு தொழிலாளர்களதும் விவசாயிகளதும் அரசாங்கத்துக்கான ஒரு ஐக்கியப்பட்ட போராட்டத்தின் பாகமாக மட்டுமே, சிங்கள, தமிழ் மற்றும் முஸ்லீம்களுமாக அனைத்து உழைக்கும் மக்களதும் ஜனநாயக உரிமைகளை பாதுகாக்க முடியுமென சோசலிச சமத்துவக் கட்சி வலியுறுத்துகிறது.

வரும் வாரங்களில், சோசலிச சமத்துவக் கட்சி குழுவினர் தெற்காசியாவிலும் அனைத்துலகிலும் ஐக்கிய சோசலிச குடியரசுகளுக்கான பரந்த போராட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக, ஸ்ரீலங்கா-ஈழம் சோசலிச குடியரசு என்ற வேலைத்திட்டத்துக்காக தொழிலாளர்கள், விவசாயிகள் மற்றும் இளைஞர்கள் மத்தியில் விரிவாக பிரச்சாரம் செய்வார்கள். இந்த வேலைத் திட்டத்தை ஆதரிக்கும் அனைவரையும் எமது பிரச்சாரத்துக்கு செயலளவில் ஆதரவளிக்குமாறும், எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக எதிர்வரும் போராட்டங்களுக்கு தேவையான புரட்சிகர கட்சியாக சோசலிச சமத்துவக் கட்சியை கட்டியெழுப்ப இணையுமாறும் நாம் அழைப்பு விடுக்கின்றோம். கட்சியின் 500,000 ரூபா தேர்தல் நிதிக்கு தாராளமாக நன்கொடை வழங்குமாறும் நாம் வேண்டுகோள் விடுக்கின்றோம்.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Popular Posts